tag:blogger.com,1999:blog-84304275402911179452012-01-13T19:06:14.313+02:00Ένα ιστολόγιο για πολιτική ανάλυση μακρυά από κομματικές και μικροκομματικές σκοπιμότητες. Για νέους που δεν ανήκουν σε κάποια νεολαία και πραγματικά αγαπούν την πολιτική επιστήμη και όχι την πολιτική απληστία. Αυτό που έχουμε στην Ελλάδα σήμερα δεν είναι πολιτική. Είναι κρατική διοίκηση! Η πολιτική δημιουργεί ιδέες, δημιουργεί τάσεις, διορθώνει τα λάθη της, πληρώνει τις αμαρτίες της!Πολιτική ανάλυσηhttp://www.blogger.com/profile/08656429386459245313noreply@blogger.comBlogger1731100tag:blogger.com,1999:blog-8430427540291117945.post-62666532512674756802012-01-12T22:25:00.005+02:002012-01-12T23:48:00.325+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-2DhMsXcJKLY/Tw9UjUn3qMI/AAAAAAAAAog/fPH73Iclhic/s1600/images.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 120px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-2DhMsXcJKLY/Tw9UjUn3qMI/AAAAAAAAAog/fPH73Iclhic/s200/images.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696865019455056066" /></a><br />Γεια σας,<div style="text-align: justify;">αφού επιτέλους γλυτώσαμε από τον "άχρηστο" Παπανδρέου, αποφύγαμε τον "ανίκανο" Σαμαρά, "αξιοποιήσαμε" τον Καρατζαφέρη και "σώσαμε" την χώρα από την χρεοκοπία του Δεκεμβρίου, είμαστε σε θέση να κοιτάμε το 2012 με κάθε ελπίδα!!!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Η επιλογή του κ. Παπαδήμου για την θέση του Πρωθυπουργού ήταν η καλύτερη επιλογή για να ηρεμήσουν τα πνεύματα στο εσωτερικό και το εξωτερικό. Οι κοινωνικές αντιδράσεις φαίνεται να έχουν μειωθεί (τουλάχιστον προς το παρόν) και οι δανειστές μας φαίνεται πως έχουν βρει όχι μόνο ένα δεκτικό συνομιλητή, αλλά και κάποιον που έχει την θέληση να εφαρμόσει τις πολιτικές που απαιτούν. Θα λέγαμε ότι βρισκόμαστε όλοι σε μία αμηχανία απέναντι στον νέο Πρωθυπουργό, προσπαθώντας να καταλάβουμε "τελικά τι θα κάνει ο Παπαδήμος?".</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αν όμως ψάξουμε το παρελθόν του, τότε θα δούμε ότι ο κ. Παπαδήμος ήταν μέρος ολόκληρου του συστήματος από την δεκαετία του 80 έως σήμερα. Σύμβουλος κυβερνήσεων και πρωθυπουργών (σε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ), υψηλόβαθμη θητεία στην Τράπεζα της Ελλάδος και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ο κ. Παπαδήμος ήταν εκείνος που διαπραγματεύθηκε το "κλείδωμα" της ισοτιμίας Ευρώ - Δραχμής. Ίσως αυτό να ήταν η αρχή του τέλους για την οικονομική μας προοπτική. Ο κ. Παπαδήμος ήξερε σίγουρα τα στοιχεία που στέλναμε στις Βρυξέλλες και κοροϊδεύαμε τους εαυτούς μας. Ο κ. Παπαδήμος ήταν σύμβουλος μακροοικονομικών θεμάτων του Πρωθυπουργού μέχρι λίγες μέρες πριν από την ορκωμοσία του για την θέση του Πρωθυπουργού.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ουσιαστικά ο κ. Παπαδήμος ήταν ο άνθρωπος των παρασκηνίων όλα αυτά τα χρόνια! Και βέβαια αυτό δεν είναι κακό... Δεν μπορεί κανείς να τον κατηγορήσει για κάτι συγκεκριμένο, ούτε η στιγμή είναι κατάλληλη για αμφισβητήσεις και δημιουργία κλίματος αποσταθεροποίησης. Όμως όλο του το παρελθόν μου δημιουργεί δύο ερωτήματα:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><i style="font-weight: bold; ">1) Τι εξυπηρετεί ο διορισμός του? </i>Η κυβέρνηση του κ. Παπαδήμου έχει ονομαστεί "Εθνικής Ενότητας", "Συνεργασίας", "Σωτηρίας". Όμως κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι μία κυβέρνηση που θα προέκυπτε μέσα από εκλογική διαδικασία, δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί το ίδιο. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Κατά την προσωπική μου άποψη, η κυβέρνηση του κ. Παπαδήμου ήρθε να διασώσει τον δικομματισμό και να ενώσει τα κόμματα εξυπηρετώντας τα συμφέροντα του καθενός από αυτά.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το ΠΑΣΟΚ (τουλάχιστον ένα κομμάτι του) ήταν εμφανές ότι ήθελε να απαλλαγεί από τον Παπανδρέου και ήταν η πιο κατάλληλη στιγμή για να γίνει αυτό, αφού το περισσότερο βάρος της πολιτικής που είχε ακολουθήσει η κυβέρνηση είχαν καταφέρει να χρεωθεί σε εκείνον. Χωρίς να επιθυμώ να υπερασπιστώ κανέναν, δεν θεωρώ ότι είναι λογικό να απομακρύνεται ο επικεφαλής της κυβέρνησης και να μένουν στην θέση τους οι αντιπρόεδροι και σχεδόν όλοι οι υπουργοί.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Η ΝΔ ήθελε να ρίξει το ΠΑΣΟΚ από την κυβέρνηση, όμως δεν ήθελε συγχρόνως να πάρει πάρει την "καυτή πατάτα" των νέων μέτρων. Άρα μία μεταβατική κυβέρνηση ήταν η καλύτερη επιλογή. Θα μπορεί να ασκεί αντιπολίτευση στα μέτρα της κυβέρνησης, συμμετέχοντας συγχρόνως σε αυτή. Έτσι ο κ. Σαμαράς θα μπορέσει να αποτρέψει τα όποια εσωκομματικά "μαχαιρώματα" μπορεί να εμφανιστούν, θα έχει την ευκαιρία να προετοιμαστεί για τις εκλογές και θα μπορεί να "διαφημίσει" την συναίνεση που προσφέρει.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Τέλος, ο ΛΑΟΣ απλά έκανε πραγματικότητα αυτό που είχε "προβλέψει" ο κ. Καρατζαφέρης. Κινούμενος επικοινωνιακά και γνωρίζοντας ότι σίγουρα κάποια στιγμή θα υπάρξει "διορισμένη" κυβέρνηση, ο κ. Καρατζαφέρης έλεγε "... όταν έρθουμε στα πράγματα ... και θα έρθουμε σίγουρα". Αποδεχόμενος λοιπόν την πρόσκληση και θέλοντας να <i>δημιουργήσει </i>την επιβεβαίωσή του, ο αρχηγός του ΛΑΟΣ έχει κάθε λόγο να είναι ικανοποιημένος.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Άρα, έστω και λαβωμένος, ο δικομματισμός βγαίνει και πάλι νικητής από αυτή την κίνηση. Το ΠΑΣΟΚ εκλέγοντας νέο πρόεδρο θα προσπαθήσει να μας πείσει πως "Ω γέγονε γέγονε" και η ΝΔ (που έχει ήδη εκλέξει νέο πρόεδρο) είναι αισιόδοξη αφού η μνήμη μας είναι εξαιρετικά περιορισμένη. Είναι τόσο σίγουροι ότι θα συνεχίσουν να μοιράζονται την πίτα (έστω και μειωμένη), που αύξησαν και το ποσό της επιδότησης τους!!!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Οι υπόλοιποι, απλά θα συνεχίσουν να παίζουν το παιχνίδι "μία μονάδα πάνω, μία μονάδα κάτω, άντε να μπούμε στην Βουλή", με μεγαλύτερο χαμένο την Αριστερά που δεν κερδίζει τίποτα από όλη αυτή την κατάσταση, παρ όλη την φανερή αποτυχία της φιλελεύθερης πολιτικής.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><i style="font-weight: bold; ">2) Πόσο κακό μπορεί να μας κάνει? </i>Θεωρούσα ότι ο κ. Παπαδήμος, λόγω των γνώσεών του και της θετικής φήμης που έχει στους κύκλους των τραπεζών και της Ευρώπης, ήταν μία καλή επιλογή για να διαπραγματευτεί τις πολιτικές που πρέπει να ακολουθήσουν.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δυστυχώς όμως η δήλωσή του ότι "κόκκινη γραμμή είναι να μην πτωχεύσουμε", με ανησυχεί ιδιαίτερα. Καμία κόκκινη γραμμή για μισθούς, συντάξεις, κράτος πρόνοιας. Καμία πρόταση για αλλαγή πολιτικής. Καμία αντίδραση σε ότι ζητάει η Γερμανία, ακόμα και όταν το ΔΝΤ (υποτίθεται ο κακός και ο σκληρός της ιστορίας), λέει ότι οι Έλληνες δεν μπορούν να δώσουν άλλα.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Επίσης, στον κοινωνικό διάλογο που έχει ξεκινήσει για τους μισθούς του ιδιωτικού τομέα, η προτροπή του ήταν: "Βρείτε τα για την μείωση, αλλιώς θα τα επιβάλλω"... Δηλαδή: ή θα καταλήξετε σε συμφωνία για τους μισθούς, ή θα καταλήξουν οι μισθοί... Μονά - ζυγά, τα ίδια...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><b><i>Αν ο κ. Παπανδρέου είχε χαρακτηριστεί ως "Yes sir" ("Ναι κύριε"), τότε ο κ. Παπαδήμος πρέπει να χαρακτηριστεί ως "Yes master" ("Ναι αφέντη"), απέναντι στα ζητούμενα των δανειστών.</i></b></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Βλέποντας λοιπόν τα παραπάνω, αναρωτιόμαστε: "Τι θα γίνει? Που θα βγει αυτή η ιστορία"... Με αυτή την απορία μας έφυγε η αγανάκτηση και άδειασαν οι πλατείες, μας "έσπασε" το ηθικό και καταριόμαστε τα κόμματα, τους πολιτικούς και τους εαυτούς μας, έχοντας εναποθέσει την τελευταία μας ελπίδα σε μία κυβέρνηση που δημιουργήθηκε για να σώζει εκείνους από τις κατάρες μας...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Σας ευχαριστώ,</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Γιώργος Φακίτσας</div><div style="text-align: justify;"><span ><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><b style="font-family: arial; font-size: 15px; line-height: 18px; text-align: -webkit-auto; background-color: rgb(255, 250, 205); "><span >Καθαρόν πράγμα δεν είναι ό,τι επλύθη, αλλ’ ό,τι δεν ελερώθη.</span></b><p class="auth0" style="margin-top: 4px; margin-right: 1px; margin-bottom: 3px; margin-left: 1px; font-family: tahoma, arial, helvetica; font-size: 11px; font-style: italic; font-weight: 700; line-height: 13px; text-align: -webkit-auto; background-color: rgb(255, 250, 205); "><i><a class="author" href="http://www.gnomikologikon.gr/authquotes.php?auth=211" style="text-decoration: none; "><span >Δημήτριος Καμπούρογλου, 1852-1942, Έλληνας γνωμικογράφος</span></a></i></p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8430427540291117945-6266653251267475680?l=politikianalisi.blogspot.com' alt='' /></div>Πολιτική ανάλυσηhttp://www.blogger.com/profile/08656429386459245313noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8430427540291117945.post-77232315244689312402011-11-05T00:56:00.005+02:002011-11-05T02:24:44.747+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-4fHvA3xRiDY/TrR87SmvWAI/AAAAAAAAAoI/5JyPUYhX4T0/s1600/pyrovolontas-ti-genia-tou-polytechneiou-de-ginomaste-kalyteroi-apla-kryvoume-tis-dikes-mas-adynamies.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 160px; height: 137px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-4fHvA3xRiDY/TrR87SmvWAI/AAAAAAAAAoI/5JyPUYhX4T0/s200/pyrovolontas-ti-genia-tou-polytechneiou-de-ginomaste-kalyteroi-apla-kryvoume-tis-dikes-mas-adynamies.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5671295188814747650" /></a><br />Γεια σας,<div style="text-align: justify;">οι πολιτικές, οι οικονομικές και οι κοινωνικές εξελίξεις μονοπωλούν το ενδιαφέρον όλων των πολιτών της Ελλάδας. Συγχρόνως όμως, μας αναγκάζουν να σκεφτόμαστε ακραίες λύσεις, αλλά και να παραδεχόμαστε αλήθειες που ενοχλούν.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Κρατώντας από την σημερινή ομιλία του Πρωθυπουργού την φράση "αντιεξουσιαστής στην εξουσία", αλλά και από την ομιλία του κ. Παπαϊωάννου ότι "η (πολιτική) γενιά της μεταπολίτευσης μας οδήγησε στις καλές εποχές του 2000 - 2004", θα ήθελα να εκφράσω μία "ριζοσπαστική" πρόταση, που "σπάει ταμπού".</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Από αυτό το ιστολόγιο, έχω εκφράσει πολλές φορές την άποψη ότι οι βουλευτές πρέπει να έχουν μέγιστη δυνατότητα εκλογής τα 8 χρόνια (2 τετραετίες). Η εναλλαγή των προσώπων στην εξουσία, δεν πρέπει να είναι δυνητική αλλά υποχρεωτική. Η απάντηση των βουλευτών σε τέτοιες φωνές είναι ότι αυτοί είναι υποψήφιοι και αν θέλουν οι πολίτες δεν τους υποστηρίζουν. Αυτό όμως είναι υποκρισία!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Όλοι ξέρουμε ότι η αρχική προσπάθεια κάθε πολιτικού είναι να φτιάξει τον "στρατό" του, από προστατευόμενους πολίτες ή ομάδες πολιτών, ώστε να εξασφαλίσει πολλές φορές την επανεκλογή του στο μέλλον. Για να αντιληφθούμε τον τρόπο λειτουργίας και σκέψης κομμάτων και πολιτικών, ας δούμε το παράδειγμα της χρηματοδότησης των κομμάτων. Τα δύο μεγάλα κόμματα, έχουν δανειοδοτηθεί από τράπεζες βάζοντας ως εγγύηση τις κρατικές χρηματοδοτήσεις των επόμενων 5-6 (ίσως και παραπάνω) ετών. Αφού στην δημοκρατία η ανατροπή είναι δυνατή, πώς είναι τόσο σίγουροι ότι η χρηματοδότηση θα καλύπτει την εξυπηρέτηση των δανείων? Απλά είναι σίγουροι ότι οι στρατοί θα βοηθήσουν ξανά, ώστε πάντα η εναλλαγή να είναι ανάμεσα στους δύο.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><b>Αν οι σημερινοί πολιτικοί θέλουν να κάνουν μία σωτήρια πράξη για την χώρα, τότε πρέπει να δηλώσουν παραίτηση! Όχι από την βουλευτική τους θέση, αλλά από την δυνατότητα επανεκλογής. Όσοι έχουν διατελέσει βουλευτές και υπουργοί έως σήμερα, μας έχουν πείσει ότι είναι ανίκανοι να κάνουν κάτι καλύτερο.</b></div><div style="text-align: justify;"><b><br /></b></div><div style="text-align: justify;">Μπορεί η πρότασή μου να χαρακτηριστεί μηδενιστική, αντισυνταγματική ή οτιδήποτε άλλο, όμως πριν την κρίνετε, σας καλώ να την σκεφτείτε...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Τα τελευταία δύο χρόνια, αποδεικνύεται ότι η "εμπειρία" των σημερινών πολιτικών δεν είναι αρκετή ώστε να βρεθεί μία λύση. Ακόμα και οι βουλευτές της αντιπολίτευσης, δεν είναι ικανοί με την εμπειρία τους να προσφέρουν μία εναλλακτική στους πολίτες, ώστε να καρπωθούν από τα λάθη, τα σκληρά μέτρα και τις κινήσεις της κυβέρνησης.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Επίσης, οι σημερινοί βουλευτές είναι εκείνοι που με μεγάλη τους ευθύνη φτάσαμε ως εδώ ή με δική τους ανευθυνότητα/ανικανότητα δεν φρόντισαν να μάθουν την αλήθεια και να την πουν στον λαό... Άρα πως αυτοί οι υπεύθυνοι ή ανεύθυνοι θα μετατραπούν σε σωτήρες?</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Τα μέτρα και οι αποφάσεις που λαμβάνει σήμερα η Βουλή, θα επηρεάζουν την ζωή μας τουλάχιστον για 30 χρόνια. Γιατί λοιπόν να μην ληφθούν από ανθρώπους που θα αναγκαστούν να τα εφαρμόσουν περισσότερο?</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Σίγουρα ανάμεσα στους σημερινούς βουλευτές υπάρχουν πολλοί άξιοι και έντιμοι, από όλα τα κόμματα. Όμως και πάλι οι ευθύνη άγνοιας ή γνώσης, δράσης ή όχι, μας αναγκάζει να τους θεωρούμε εν μέρει υπεύθυνους (εφαρμόζοντας αντίστροφα την παραδοχή "μαζί τα φάγαμε" και "όλοι ήμασταν στο πάρτι").</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><b>Πρέπει η γενιά των σημερινών 30-40 να αναλάβει τις ευθύνες της και να ανταποκριθεί στην ιστορική πρόκληση που αντιμετωπίζει!</b> Είναι πολύ εύκολο και δικαιολογημένο να κατηγορούμε την γενιά των γονιών μας για την σημερινή κατάσταση, αλλά και για τα βάρη που μας έχουν φορτώσει. Όμως πρέπει να αντιληφθούμε ότι όταν θα κληθούμε να απολογηθούμε στους επόμενους, η δικαιολογία ότι "έφταιγαν οι προηγούμενοι" θα ακολουθείται από την ερώτηση "και εσείς τι κάνατε?".</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Η γενιά της μεταπολίτευσης και του πολυτεχνείου, ανταποκρίθηκε στις υποχρεώσεις της όταν ήταν περίπου στην ηλικία μας, έριξε την χούντα και έφερε την δημοκρατία. Όμως ήταν πεινασμένη με κυριολεκτική, κοινωνική ή οικονομική έννοια. Έτσι φρόντισε να εξασφαλίσει για τον εαυτό της δικαιώματα και οικονομικά οφέλη, χωρίς όμως να θέτει σωστές παραγωγικές, κοινωνικές, οικονομικές βάσεις. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><b>Αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι που έφεραν την ανατροπή τότε, προσπαθούν σήμερα να ανατρέψουν τον εαυτό τους και να δημιουργήσουν μία Ελλάδα διαφορετική, σαν εξιλέωση για τις αμαρτίες του παρελθόντος! Ευχαριστούμε, δεν θέλουμε! Όπως δεν θέλατε και εσείς τότε...</b></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος ότι μπορούμε να κάνουμε τα πράγματα καλύτερα! Κανείς δεν πιστεύει ότι δεν θα γίνουν λάθη! Κανείς όμως δεν πρέπει να μην μας δίνει την δυνατότητα να προσπαθήσουμε! Και αυτή τη στιγμή η νέα γενιά ούτε αντιπροσωπεύεται, ούτε της δίνεται η δυνατότητα να αντιδράσει.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αντιλαμβάνομαι ότι τα προσωπικά προβλήματα του καθενός είναι σημαντικά. Όλοι θεωρούμε το πρόβλημά μας σημαντικότερο από του διπλανού. Όμως δεν μπορώ να δεχτώ ότι το πρόβλημα του νέου, που έχει σπουδάσει, που κάνει όνειρα, που έχει όρεξη, που έχει διάθεση να αλλάξει τον κόσμο και δεν μπορεί, είναι το ίδιο με αυτό του βολεμένου μεσήλικα, δημοσίου υπαλλήλου που προσπαθεί να κρατήσει ως κεκτημένο την μονιμότητα, την δυνατότητα δωροδοκίας, την ανευθυνότητα και την μη - παραγωγικότητά του (πάντα υπάρχουν ελάχιστες λαμπρές εξαιρέσεις)... Και δεν αναφέρομαι μόνο σε δημόσιους υπαλλήλους αλλά το δίνω ως παράδειγμα. Το ίδιο ισχύει για την λαμογιά ορισμένων επιχειρηματιών ή την καθεστωτική συμπεριφορά ιδιωτικών υπαλλήλων...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αν λοιπόν θέλουμε να ελπίζουμε σε λίγο καλύτερες μέρες, πρέπει να αλλάξουμε κάτι... Άλλωστε από την μεταπολίτευση έως σήμερα, σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, ψηφίζουμε την ΑΛΛΑΓΗ και την ΑΝΑΤΡΟΠΗ... Κάποια στιγμή πρέπει εκτός από να τις ψηφίζουμε, να τις εφαρμόσουμε κιόλας...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Σας ευχαριστώ,</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Γιώργος Φακίτσας</div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><b style="font-family: arial; font-size: 15px; line-height: 18px; text-align: -webkit-auto; background-color: rgb(255, 250, 205); "><span class="Apple-style-span">Οι άνθρωποι δεν γίνονται ήρωες παρά μόνο όταν δεν έχουν άλλη επιλογή.</span></b><p class="auth0" style="margin-top: 4px; margin-right: 1px; margin-bottom: 3px; margin-left: 1px; font-family: tahoma, arial, helvetica; font-size: 11px; font-style: italic; font-weight: 700; line-height: 13px; text-align: -webkit-auto; background-color: rgb(255, 250, 205); "><i><a class="author" href="http://www.gnomikologikon.gr/authquotes.php?auth=1102" style="text-decoration: none; "><span class="Apple-style-span">Paul Claudel, 1868-1955, Γάλλος ποιητής</span></a></i></p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8430427540291117945-7723231524468931240?l=politikianalisi.blogspot.com' alt='' /></div>Πολιτική ανάλυσηhttp://www.blogger.com/profile/08656429386459245313noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8430427540291117945.post-11273303542647455722011-08-11T17:05:00.005+03:002011-08-11T18:15:42.069+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-OLSMCCQU6E8/TkPxGK-1ftI/AAAAAAAAAoA/SqkCcLz-dl8/s1600/images.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 162px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-OLSMCCQU6E8/TkPxGK-1ftI/AAAAAAAAAoA/SqkCcLz-dl8/s200/images.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5639616246727409362" /></a> <br />Γεια σας,<div style="text-align: justify;">μετά από 3 μήνες απουσίας από το ενεργό blogging, γυρίζω πίσω και με λύπη παρατηρώ πως οι αναρτήσεις που έγιναν στην διάρκεια του τελευταίου χρόνου, θα μπορούσαν να γίνουν και σήμερα!!! Αυτό σημαίνει πολλά...</div><div style="text-align: justify;"> <br /></div><div style="text-align: justify;">Η οικονομική κρίση, ξεπέρασε τα στενά όρια της χώρας μας και αρχίζει να εξαπλώνεται στις "μεγάλες" οικονομίες της ΕΕ. Για μία ακόμα φορά, οι αγορές και οι κερδοσκόποι, έτρεξαν πιο γρήγορα από τους Ευρωπαίους ηγέτες και τους περίμεναν στην γωνία για τρικλοποδιά.</div><div style="text-align: justify;"> <br /></div><div style="text-align: justify;">Η Γερμανία και οι "ακόλουθοι" της (Ολλανδία, Αυστρία κλπ), δείχνουν να μην αντιλαμβάνονται και πάλι το πρόβλημα που έχουν μπροστά τους. Αυτοί που έχουν ανάγκη (Ισπανία, Ιταλία, ίσως και λίγο η Γαλλία), δείχνουν να μιμούνται το παράδειγμα της Ελλάδας, που σφύριζε αδιάφορα ενώ έβλεπε ότι η κατάσταση γινόταν όλο και πιο δύσκολη. Ίσως, να ζήλεψαν την "ευκολία" που δόθηκε η βοήθεια στην χώρα μας και να θέλουν να βαδίσουν στον ίδιο δρόμο.</div><div style="text-align: justify;"> <br /></div><div style="text-align: justify;">Όμως ακόμα και αν απομακρύνουμε το βλέμμα μας από την Ευρώπη, στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, η οικονομία των ΗΠΑ εμφανίζεται να έχει τριγμούς. Αν και θωρακισμένη πίσω από την φήμη της υπερδύναμης, μάλλον δεν ήταν αρκετό για να την προστατεύσει από την επίθεση.</div><div style="text-align: justify;"> <br /></div><div style="text-align: justify;">Αν και όλες οι "ισχυρές" χώρες του κόσμου φαίνεται να προσπαθούν να λύσουν το πρόβλημα, δεν κάνουν τίποτα ουσιαστικό προς αυτή τη κατεύθυνση. <b>Είναι τραγική η ανικανότητά τους να αντιμετωπίσουν τις "αγορές", σε ένα παιχνίδι που αυτοί έχουν την δυνατότητα να ορίσουν τους όρους του.</b></div><div style="text-align: justify;"> <br /></div><div style="text-align: justify;">Ενώ η ΕΕ έχει λάβει αμέτρητα μέτρα, τόσο για την Ελλάδα όσο και για την συνολική λειτουργία της, όχι μόνο δεν κατάφερε να κάμψει τις πιέσεις, αλλά άνοιξε ακόμα περισσότερα μέτωπα. Είναι μία διαδικασία του τραβάει την κατάσταση στα άκρα, με βεβαιότητα ότι κάποια στιγμή το σκοινί θα σπάσει.</div><div style="text-align: justify;"> <br /></div><div style="text-align: justify;">Η ανάγκη για μία συνολική - οριστική - γενναία και σκληρή λύση είναι περισσότερο επιτακτική από ποτέ. Η υπεραξία που έχει δημιουργηθεί σε όλους του τομείς της οικονομίας (χρηματιστήρια, δάνεια, ακίνητα, πρώτες ύλες), δεν μπορεί να καλυφθεί με χρήμα και δεν μπορεί να συνεχίσει να υφίσταται αν δεν προσαρμοστεί στην πραγματικότητα. Σίγουρα η λύση δεν θα είναι εύκολη, όμως η σημερινή κατάσταση αν συνεχιστεί να την κάνει πιο δύσκολη.</div><div style="text-align: justify;"> <br /></div><div style="text-align: justify;">Είναι τραγικό η "αίγλη" των αναπτυγμένων χωρών να "αξιολογείται" από την ικανότητά τους να δανειστούν. Είναι τρελό η ποιότητα ζωής των πολιτών κάθε χώρας να εξαρτάται άμεσα από την "βαθμολογία" που της δώσουν "ιδιωτικές κερδοσκοπικές εταιρείες" για να αντλήσουν χρήμα που δεν έχουν. Είναι ταπεινωτικό οι κυβερνήσεις να ενδιαφέρονται περισσότερο για την αξιολόγησή τους, από την ποιότητα ζωής των πολιτών τους. Είναι παράλογο να δουλεύουμε περισσότερο για να είμαστε σε θέση να δανειζόμαστε περισσότερο. Πρέπει να ρίξουμε ταχύτητα... Να σταματήσουμε να κυνηγάμε την ουρά μας, σαν τα σκυλιά... Δεν θα την πιάσουμε ποτέ, αλλά και αν το καταφέρουμε, θα πονέσουμε από το δάγκωμα!</div><div style="text-align: justify;"> <br /></div><div style="text-align: justify;">Τα κινήματα των "Αγανακτισμένων" που για διαφορετικούς λόγους ξεκίνησαν στην Μέση Ανατολή, συνεχίζονται στην Ευρώπη και σίγουρα θα εξαπλωθούν στις ΗΠΑ και την Ν. Αμερική, φωνάζουν για ένα κοινό σκοπό: Αλλαγή στην άσκηση πολιτικής. Είτε είναι κατά κάποιων καθεστώτων, είτε είναι κατά κάποιων μέτρων, είτε κατά του πολιτικού μοντέλου, η ανάγκη της αλλαγής είναι επιτακτική. </div><div style="text-align: justify;"> <br /></div><div style="text-align: justify;">Η "ηγεσία" είναι αντιστρόφως ανάλογη με την ζημιά: "Όσο οι ηγέτες δρουν σπουδαία, τόσο μικρότερη είναι η ζημιά. Όσο η ζημιά μεγαλώνει, τόσο μικρότεροι είναι οι ηγέτες"!!!</div><div style="text-align: justify;"> <br /></div><div style="text-align: justify;">Σας ευχαριστώ,</div><div style="text-align: justify;"> <br /></div><div style="text-align: justify;">Γιώργος Φακίτσας</div><div style="text-align: justify;"> <br /></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 15px; font-weight: 600; line-height: 18px; background-color: rgb(245, 245, 245); "><span class="Apple-style-span" ><b>Κρίση είναι μια αλλαγή που προσπαθεί να συμβεί.</b><p class="auth0" style="margin-top: 7px; margin-right: 1px; margin-bottom: 1px; margin-left: 1px; font-family: tahoma, arial, helvetica; font-size: 11px; font-style: italic; font-weight: 700; line-height: 14px; "><i><a class="author" href="http://www.gnomikologikon.gr/authquotes.php?auth=139" style="text-decoration: none; font-family: tahoma, arial, helvetica; ">Bryan Tracy, 1944-, Καναδός συγγραφέας Αυτοβοήθειας</a></i></p></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8430427540291117945-1127330354264745572?l=politikianalisi.blogspot.com' alt='' /></div>Πολιτική ανάλυσηhttp://www.blogger.com/profile/08656429386459245313noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8430427540291117945.post-72369887236885800192011-05-06T22:13:00.002+03:002011-05-06T23:44:00.151+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-nb7BLRyH_Cw/TcRdhbpu3tI/AAAAAAAAAnw/1lMdQR6hFBQ/s1600/images.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 133px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-nb7BLRyH_Cw/TcRdhbpu3tI/AAAAAAAAAnw/1lMdQR6hFBQ/s200/images.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5603706665295601362" /></a><br />Γεια σας,<div style="text-align: justify;">ήταν αρχές Ιανουαρίου όταν ο κ. Κρανιδιώτης με άρθρο του στο διαδίκτυο έκανε λόγο για "ντιντίδες". Τώρα είναι η σειρά του κ. Ρέππα να μιλήσει για "τζιτζιφιόγκους" και να βάλει φωτιά στο δημόσιο πολιτικό διάλογο.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ενώ πολιτικό σύστημα εμφανίζεται χωρίς συντονισμό απέναντι στην οικονομική κρίση και το αδιέξοδο που αντιμετωπίζουμε, οι πολιτικοί κάνουν ότι μπορούν για να αποδεικνύουν την ανικανότητά τους.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αν προσπαθήσουμε να θυμηθούμε τα τελευταία πολιτικά γεγονότα, θα δούμε τη ρευστότητα που υπάρχει. Δύο νέα κόμματα μετά από διαγραφές και αποχωρήσεις, ξυλοδαρμός πρώην υπουργού και επιθέσεις σε βουλευτές, γελοίες ατάκες εντυπωσιασμού (συνήθως όπου λείπει η επιχειρηματολογία) και και και και... </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ωστόσο, οι πολιτικοί δεν έχουν "καταφέρει" μέχρι σήμερα να αλλάξουν τον "νόμο περί ευθύνης υπουργών", τον οποίο όμως όλοι κατακρίνουν... Δεν έχουν ρίξει φως σε σκάνδαλα που έχουν "σκάσει" σαν βόμβα, όμως θάφτηκαν κάτω από τις οικονομικές εξελίξεις... </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αν όμως είχαμε πολιτικούς με κότσια, τότε θα φρόντιζαν οι ίδιοι να καθαρίσουν την αυλή τους και να παραδώσουν τα κλειδιά στους επόμενους. Η δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα, αρκεί να δείχνουμε τον δρόμο της βελτίωσης...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><ul><li>Καταρχήν πρέπει να καταργηθούν όλοι οι νόμοι που διαχωρίζουν τους πολίτες και τους πολιτικούς απέναντι στην δικαιοσύνη... Για ορισμένες περιπτώσεις, θα μπορεί να ισχύει η "αθώωση λόγω βλακείας"!!!</li><li>Θα πρέπει ο μισθός (ή το επίδομα) των πολιτικών να συμπεριληφθεί στο ενιαίο μισθολόγιο του δημοσίου και να διέπεται από τους ίδιους νόμους.</li><li>Θα πρέπει οι πολιτικοί να συνταξιοδοτούνται από το ασφαλιστικό ταμείο που ανήκαν πριν την εκλογή τους.</li><li>Το "πόθεν έσχες" να είναι απαραίτητο όχι μόνο για τα χρόνια που υπηρετεί κάποιος ως βουλευτής, αλλά και για 10 έτη μετά. </li><li>Τέλος, σημαντικότερο από όλα είναι να μπει ένα τέλος στους αιώνιους βουλευτές (που ζήλεψαν την δόξα από τους αιώνιους φοιτητές). Το λογικό είναι κάποιος να μπορεί να είναι βουλευτής για 2 θητείες. Αν είναι ικανός έχει χρόνο για να δράσει, αν είναι ανίκανος θα έχει όριο η καταστροφή που μπορεί να προκαλέσει. Αν, δε, είναι τόσο απαραίτητος, κανείς δεν μπορεί να τον εμποδίσει να είναι σύμβουλος της κυβέρνησης ή υπουργός, χωρίς να είναι βουλευτής... Αυτός είναι ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ τρόπος να υπάρχει ανανέωση στην πολιτική και να δίνεται η δυνατότητα σε νέες φωνές να ακούγονται!</li></ul><div>Δυστυχώς όμως, οι πολιτικοί δεν είναι διατεθειμένοι να χάσουν τα κεκτημένα τους. Οι περισσότεροι από την συνδικαλιστική τους δράση ξέρουν πως να τα διεκδικούν και να τα διαφυλάσσουν.</div><div><br /></div><div>Εδώ είναι το κλειδί που έχουμε στα χέρια μας ως πολίτες... Καλώς ή κακώς (κακώς βέβαια) οι πολιτικοί μετά από κάποια χρόνια δημιουργούν τον δικό τους "στρατό" που τρέχει να τους χειροκροτήσει και να τους ψηφίσει... Αν όλοι οι υπόλοιποι απέχουμε από τις εκλογές, δίνουμε χώρο σε αυτούς τους στρατούς να δράσουν και να μας σερβίρουν πάντα τα ίδια πρόσωπα... </div><div><br /></div><div>Η πολιτική είναι απαραίτητη για την λειτουργία του κράτους και της κοινωνίας... Οι πολιτικοί είναι απαραίτητοι για την πολιτική... Από την στιγμή που δεν μπορούμε (και δεν πρέπει) να απαλλαγούμε από αυτά, ας τα χειριστούμε με σοβαρότητα...</div><div><br /></div><div>Σας ευχαριστώ,</div><div><br /></div><div>Γιώργος Φακίτσας</div><div><br /></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 15px; font-weight: 600; line-height: 18px; -webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; "><b style="color: rgb(255, 102, 102); ">Το πολιτικό σύστημα θριαμβεύει επειδή είναι μια ενωμένη μειοψηφία που ενεργεί εναντίον μιας διαιρεμένης πλειοψηφίας.</b><span class="Apple-style-span" style="font-family: tahoma, arial, helvetica; font-size: 11px; font-style: italic; font-weight: bold; line-height: 14px; "><i><a class="author" href="http://www.gnomikologikon.gr/authquotes.php?auth=1402" style="text-decoration: none; font-family: tahoma, arial, helvetica; ">Will Durant, 1885-1981, Αμερικανός ιστορικός &amp; φιλόσοφος</a></i></span><p class="auth0" style="margin-top: 7px; margin-right: 1px; margin-bottom: 1px; margin-left: 1px; font-family: tahoma, arial, helvetica; font-size: 11px; font-style: italic; font-weight: 700; color: rgb(51, 102, 102); line-height: 14px; "><br /></p></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8430427540291117945-7236988723688580019?l=politikianalisi.blogspot.com' alt='' /></div>Πολιτική ανάλυσηhttp://www.blogger.com/profile/08656429386459245313noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8430427540291117945.post-78892659212707756562011-03-07T22:25:00.002+02:002011-03-07T23:23:18.722+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-yObsUuWrtCU/TXVMv9NpOQI/AAAAAAAAAnY/uO8S2hSrQEg/s1600/images.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 200px; height: 133px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-yObsUuWrtCU/TXVMv9NpOQI/AAAAAAAAAnY/uO8S2hSrQEg/s200/images.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5581451699964950786" border="0" /></a><br />Γεια σας,<br /><div style="text-align: justify;">πριν από ένα χρόνο, περιμέναμε την σύνοδο κορυφής της ΕΕ στις 25 &amp; 26 Μαρτίου για να μάθουμε την μορφή στήριξης που θα εφάρμοζε η ΕΕ για τις χώρες που αδυνατούσαν να "τα βγάλουν πέρα" με τις αγορές. Εκείνη την εποχή, κυβερνητικά στελέχη διαβεβαίωναν ότι ο μηχανισμός θα ήταν ένα "όπλο" στο τραπέζι και δεν θα καταφεύγαμε σε αυτόν.<br /><br />Σήμερα, ακριβώς ένα χρόνο μετά, περιμένουμε και πάλι την σύνοδο κορυφής για να μάθουμε περίπου το ίδιο. Δηλαδή, με τι μηχανισμό η ΕΕ θα μπορεί να ενισχύει και να προστατεύει από τους "κερδοσκόπους", τις χώρες - μέλη με δημοσιονομικά προβλήματα.<br /><br />Δεν θα ήθελα να σταθώ στο προφανές: Ότι η Ευρώπη δεν μπορεί να αντιλαμβάνεται, να δρα και να αντιδρά άμεσα σε οποιαδήποτε κρίση. Είτε αφορά οικονομικά, είτε μεταναστευτικά, είτε διεθνή θέματα, <span style="font-weight: bold;">οι αντιδράσεις της ΕΕ είναι πιο αργές από την απραξία!!!</span><br /><br />Το ενδιαφέρον όλων μας είναι στα εσωτερικά μας προβλήματα. Οι μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις, οι γενικευμένες περικοπές και η αβεβαιότητα, έχουν φτάσει την κατάσταση σε ένα οριακό σημείο. Ως πολίτες, ως εργαζόμενοι, ως καταναλωτές, ως... οτιδήποτε, δεν μπορούμε να δούμε ένα φως στο τούνελ και να έχουμε κάτι να ελπίζουμε.<br /><br />Μπορεί πολλά από τα μέτρα που έχουν ληφθεί να δίνουν λύσεις σε διαχρονικά προβλήματα, μπορεί πολλά από τα μέτρα να έπρεπε να είχαν ενεργοποιηθεί πολύ νωρίτερα, όμως τώρα δεν είναι σε θέση να λύσουν το πρόβλημα. Αν παρομοιάσουμε την οικονομία με ένα κινητήρα, τότε θα λέγαμε ότι τα μέτρα αυτά μπορεί να ρίχνουν λιπαντικό στα γρανάζια, όμως δεν είναι αρκετά για να λειτουργήσει η μηχανή.<br /><br />Η κυβέρνηση πρέπει να δώσει ένα τέλος σε όλα αυτά, εδώ και τώρα. Είναι καλά τα σχέδια που κάνει η ΕΕ για το 2014 και μετά, όμως εκείνοι δεν έχουν το πρόβλημα.<br /><br />Δεν μας ενδιαφέρει το 2014, ούτε το 2013, ούτε και το 2012... Πρέπει να αποφασίσουν τι γίνεται τώρα... Οι πολίτες έχουν κουραστεί να περιμένουν κάθε φορά το ΟΚ της τρόικας για την επόμενη εκταμίευση, έχουν βαρεθεί κάθε μέρα να ζουν με αβεβαιότητα για το αύριο...<br /><br />Η χώρα μας έχει ένα όπλο... Και δεν είναι καθόλου ακίνδυνο ή αποκριάτικο...<br /><br />Αυτή τη στιγμή, το σύνολο των Ευρωπαϊκών χωρών, έχει πειστεί από την Γερμανία ότι πρέπει να είναι σκληροί με την Ελλάδα. Η Γερμανία δεν δυσκολεύεται καθόλου να τους πείσει, αφού δεν υπάρχει καμία ισχυρή απειλή από την άλλη πλευρά.<br /><br />Η Ελλάδα προσπαθεί να εξασφαλίσει το καλύτερο δυνατόν, απλά υπακούοντας και κάνοντας πολύ δυνατές προσπάθειες. Τι θα γινόταν όμως, αν πατούσε πόδι? Αν έπαιζε το -τελευταίο- χαρτί που ονομάζεται "πτώχευση"?<br /><br />Να είμαστε ξεκάθαροι... Δεν είμαι υπέρ της πτώχευσης, αλλά είμαι υπέρ της χρησιμοποίησης της ως απειλή. Θεωρεί κανένας ότι αυτή τη στιγμή η ΕΕ και το ΔΝΤ μας βοηθούν επειδή μας αγαπάνε? Απλά έχουν αντιληφθεί τους κινδύνους που μπορεί να φέρει η πτώχευσή μας, στις δικές τους οικονομίες...<br /><br />Η Γερμανία μπορεί να είναι σε θέση να γλιτώσει την οικονομία της σε ένα ενδεχόμενο πτώχευσης της Ελλάδας. Δεν θα μπορέσει όμως η Πορτογαλία ή η Ιταλία... Αυτό θα ξεκινήσει ένα ντόμινο προβλημάτων που θα οδηγήσει την παγκόσμια οικονομία σε κίνδυνο...<br /><br />Ο πρωθυπουργός λοιπόν έχει ένα δυνατό χαρτί... Είναι η στιγμή που πρέπει να το χρησιμοποιήσει.. Μία τέτοια ενέργεια δεν θα τον βοηθήσει μόνο στο εξωτερικό και στις διαπραγματεύσεις με την ΕΕ, αλλά και στο εσωτερικό. Θα μπορέσει να "μαζέψει" ορισμένους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, από την φτηνή κριτική. (Λέω φτηνή κριτική, γιατί είμαι βέβαιος ότι πολλοί βουλευτές θα είχαν παραμείνει στις παλιές - σπατάλες συνήθειές τους αν δεν υπήρχε αυτή η κατάσταση)...<br /><br />Αυτή τη στιγμή χρειαζόμαστε μία δυνατή φωνή για να ξυπνήσει πολλούς... Δεν γίνεται με φιέστες και "σαχλαμαρίτσες" να λυθεί ένα τόσο σοβαρό πρόβλημα... Είδαμε τις συναντήσεις των του Λαϊκού Ευρωπαϊκού Κόμματος και του Σοσιαλιστικού...<br /><br />Οι Σοσιαλιστές καταδίκασαν τις πρακτικές που εφαρμόζει (αναγκαστικά) η Σοσιαλιστική κυβέρνηση της Ελλάδας, ενώ ο κ. Σαμαράς κατηγόρησε τις ίδιες πρακτικές σε αυτούς που μας ζητούν να τις εφαρμόσουμε, ενώ είναι μέλος τους και συμμερίζεται τις ίδιες αρχές με εκείνους.... Αυτές οι μικροπολιτικές, πρέπει να μπουν στην άκρη και να αντικατασταθούν με την σοβαρότητα...<br /><br />Ο κ. Παπανδρέου έχει μία μεγάλη ευκαιρία! Πρέπει να την αξιοποιήσει και να μπορέσει να οδηγήσει την χώρα έξω από τον φαύλο κύκλο που έχει μπει... Άλλωστε, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, έχει χάσει μεγάλο ποσοστό, όμως οι πολίτες εξακολουθούν να το εμπιστεύονται.. Ας το ανταποδώσει...<br /><br />Σας ευχαριστώ,<br /><br />Γιώργος Φακίτσας<br /><br /><b style="color: rgb(255, 102, 102);">Ο ασθενής είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τον υγιή. Δεν είναι από τον πιο δυνατό που γίνεται η ζημιά σ’ ένα δυνατό άνθρωπό, αλλά από τον πιο αδύναμο.</b><p style="color: rgb(255, 102, 102);" class="auth0"><i><a class="author" href="http://www.gnomikologikon.gr/authquotes.php?auth=2">Φρήντριχ Νίτσε, 1844-1900, Γερμανός φιλόσοφος</a></i></p><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8430427540291117945-7889265921270775656?l=politikianalisi.blogspot.com' alt='' /></div>Πολιτική ανάλυσηhttp://www.blogger.com/profile/08656429386459245313noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8430427540291117945.post-13561108283323440812011-02-01T22:02:00.004+02:002011-02-01T23:44:34.645+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/TUh-cLyTcZI/AAAAAAAAAm8/Go0yfTK1UGU/s1600/images.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 200px; height: 125px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/TUh-cLyTcZI/AAAAAAAAAm8/Go0yfTK1UGU/s200/images.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5568839961908834706" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Γεια σας,<br />Σαν να μην μας έφταναν τα δικά μας προβλήματα με την οικονομία μας σε άθλια κατάσταση και την κοινωνία να βρίσκεται στα όρια της σχιζοφρένειας, ήρθε η ώρα που οι μετανάστες ζητούν λύση, άμεση και οριστική!<br /><br />Για το μεταναστευτικό ισχύουν ακριβώς τα ίδια που ισχύουν και για όλα τα προβλήματα της χώρας που λήγουν σε -ικό (πολιτικό, οικονομικό, φορολογικό, ασφαλιστικό κλπ): Όσο είχαμε λεφτά (ή νομίζαμε ότι είχαμε), όσο οι "δουλειές με φούντες" μας οδηγούσαν σαν μαστουρωμένους στην υπερκατανάλωση και την υπερβολή, ήμασταν αδιάφοροι για οτιδήποτε δύσκολο ή δυσάρεστο.<br /><br />Όμως σήμερα, μαζί με όλα τα άλλα και αυτό απαιτεί την λύση του... Από όπου και να το κοιτάξεις, όλοι έχουν δίκιο! Οι μετανάστες είναι άνθρωποι που αναγκάστηκαν να αφήσουν την χώρα τους, είτε για ένα καλύτερο μέλλον, είτε επειδή κινδύνευαν σε αυτήν. Ερχόμενοι στην Ελλάδα, χωρίς λεφτά και χωρίς χαρτιά, το μόνο τους όπλο είναι η θέληση για δουλειά. Όταν και αυτή δεν βρίσκεται, το πιθανότερο είναι ότι θα παρανομήσουν, όχι για να πλουτίσουν αλλά για να φάνε, για να ζήσουν. Τότε είναι που τα διάφορα κυκλώματα τους εκμεταλλεύονται. Πρόσφατα όμως είδαμε ότι εκτός από τα κυκλώματα, οι μετανάστες είναι "εκμεταλλεύσιμοι" και από πολιτικές ομάδες...<br /><br />Αν θέλουμε είμαστε ειλικρινείς, η κατάληψη της Νομικής ήταν ένα παιχνίδι... Κάποιοι αριστεροί, αριστεριστές ή αριστερίζοντες θεώρησαν πολιτική ευκαιρία να εκμεταλλευτούν το άσυλο και την κατάσταση των μεταναστών, ώστε να οδηγήσουν την επικαιρότητα στα "λημέρια" τους, νομίζοντας ότι αυτό θα τους δώσει λόγο ύπαρξης.<br /><br />Γιατί, δεν χρειαζόταν η κατάληψη για να αισθανθεί το πρόβλημα ο κάτοικος ή ο εργαζόμενος του κέντρου... Όταν κάθε γωνία έχει γίνει γκέτο κάποιας εθνικότητας, όταν κάθε στενό κρύβει περισσότερους κινδύνους από την ζούγκλα, όταν η βρωμιά, η ανομία, η εγκληματικότητα και η εξαθλίωση είναι οι πιο ήπιες λέξεις που μπορείς να χρησιμοποιήσεις, μία κατάληψη του πανεπιστημίου, απλά είναι μία φιέστα για να αφιερώσουν χρόνο οι τηλεοράσεις και να γεμίσουν οι εφημερίδες.<br /><br />Κανείς λοιπόν δεν διαφωνεί με την στάση της Αριστεράς που κάνει λόγο για λύση του προβλήματος στην ρίζα του και εξάλειψη των αιτιών που οδηγούν τους ανθρώπους στην μετανάστευση (νόμιμη ή παράνομη). Όμως μία τέτοια συζήτηση είναι σε θεωρητικό επίπεδο και ποτέ δεν πρόκειται να βρεθεί πραγματική λύση.<br /><br />Αυτή τη στιγμή το πρόβλημα απαιτεί άμεσους και λεπτούς χειρισμούς. Οι μετανάστες δεν έχουν λιγότερα δικαιώματα από εμάς στην ζωή. Όμως όποιος έχει δικαιώματα, πάντα έχει και υποχρεώσεις!!!<br /><br />Ως χώρα, ως οικονομία, ακόμα και ως κοινωνία, δεν μπορούμε να δεχτούμε μεγάλο αριθμό μεταναστών. Είναι καταστροφικό και επικίνδυνο, αφού αφενός δεν αντέχουμε οικονομικά, αφετέρου δεν μπορούμε να ελέγξουμε την κινητικότητά τους και την δυναμική που μπορεί να δημιουργηθεί από την αύξησή τους.<br /><br />Άλλωστε, κοιτώντας κάτω από το χαλί, η λαθρομετανάστευση μπορεί να κρύβει και πολλά άλλα "λαθραία" από πίσω... Εμπόριο όπλων, ναρκωτικών, ανθρώπων, μπορεί εύκολα να ακολουθήσει τα "μονοπάτια της μετανάστευσης" και εκμεταλλευόμενο την ελαστικότητά μας, να ανθήσει...<br /><br />Ως χώρα, οφείλουμε να πιέσουμε την ΕΕ και τους διεθνείς οργανισμούς να μας υποστηρίξουν σε αυτό το θέμα. Τα στοιχεία δείχνουν ότι από την στιγμή που είχαμε την βοήθεια της FRONTEX, το πρόβλημα είχε ελεγχθεί. Όμως πρόσφατες ανακοινώσεις μιλούν για αποχώρησή της τους επόμενους μήνες. Δεν μπορεί μία χώρα όπως η Ελλάδα, με τα οικονομικά και λειτουργικά της προβλήματα, να καλείται να διαφυλάξει τα σύνορα της ΕΕ χωρίς υποστήριξη.<br /><br />Το πρόβλημα τείνει να ενταθεί μετά τις τελευταίες εξελίξεις στις μουσουλμανικές χώρες. Η Αίγυπτος, η Τυνησία, ο Λίβανος ήδη έχουν αρχίσει, ενώ είναι κρίσιμη η κατάσταση και σε πολλές άλλες. Αν σε αυτές προσθέσουμε και τις εξελίξεις στην Αλβανία, τότε διαπιστώνουμε ότι είμαστε περικυκλωμένοι.<br /><br />Αν ρίξουμε μία γρήγορη ματιά στον κόσμο, θα δούμε εκτός από τις μουσουλμανικές χώρες, έχουμε ιδιαίτερα προβλήματα (όχι βίαια, αλλά πολιτικά) και σε χώρες με οικονομικά προβλήματα, όπως πρόσφατα το Βέλγιο και αυτές τις μέρες η Ιρλανδία.<br /><br />Η κατάσταση είναι ένα καζάνι που βράζει. Οι πολιτικοί μας, οφείλουν να δουν το πρόβλημα κατάματα και να προσπαθήσουν να αντιδράσουν με σοβαρότητα σε εσωτερικά και εξωτερικά θέματα, ώστε να αποφευχθεί η επιδείνωση. Τα προβλήματα λύνονται με σταθερές αποφάσεις και ισχυρές λύσεις, όχι με μπαλώματα και αναβολές που μας οδήγησαν στην σημερινή κατάσταση. Μην ξεχνάμε ότι στο μεταναστευτικό δεν υπάρχει ΔΝΤ ή τρόικα που θα μας βοηθήσει, θα μας σώσει ή θα μας ελέγξει... <span style="font-weight: bold;">Σε αυτό το πρόβλημα είμαστε μόνοι μας!</span><br /><br /><br />Σας ευχαριστώ,<br /><br />Γιώργος Φακίτσας<br /><br /><b style="color: rgb(255, 102, 102);">Αν δεν είσαι μέρος της λύσης, τότε είσαι μέρος του προβλήματος.</b><p style="color: rgb(255, 102, 102);" class="auth0"><i><a class="author" href="http://www.gnomikologikon.gr/authquotes.php?auth=945">Eldridge Cleaver, 1935-1998, Αμερικανός ακτιβιστής (Μαύροι Πανθήρες)</a></i></p><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8430427540291117945-1356110828332344081?l=politikianalisi.blogspot.com' alt='' /></div>Πολιτική ανάλυσηhttp://www.blogger.com/profile/08656429386459245313noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8430427540291117945.post-89326111793229550622011-01-19T19:55:00.009+02:002011-01-19T21:54:50.109+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/TTdBgI3lN2I/AAAAAAAAAmk/yEW-V7wx9EY/s1600/%25CE%25B1%25CF%2585%25CE%25BB%25CF%2589%25CE%25BD%25CE%25AF%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 176px; height: 171px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/TTdBgI3lN2I/AAAAAAAAAmk/yEW-V7wx9EY/s200/%25CE%25B1%25CF%2585%25CE%25BB%25CF%2589%25CE%25BD%25CE%25AF%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5563987885031765858" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Γεια σας,<br />οι περισσότεροι θα ξέρετε την φράση του τίτλου. Ανήκει στον Β. Αυλωνίτη και ενώ η ταινία είχε γυριστεί το 1954, η διαχρονικότητα της "ατάκας" είναι χαρακτηριστική..<br /><br />Που πάμε? Τι θα γίνει? Πόσο ακόμα θα αντέξουμε? Κανείς δεν ξέρει!<br /><br />Υπάρχουν ορισμένοι που θεωρούν ότι όλα είναι προσχεδιασμένα και "κάποιοι" ισχυροί έχουν αποφασίσει ήδη για την τύχη μας! Αν και αυτή η θεωρία έχει ορισμένα βάσιμα επιχειρήματα, δυσκολεύομαι να την αποδεχτώ.<br /><br />Η πορεία μας και το σημερινό αποτέλεσμα - κατάντημα, είναι αποτέλεσμα μακροχρόνιας φθοράς στην οποία συμβάλλαμε όλοι! Ο καθένας σε διαφορετικό βαθμό, αλλά όλοι... Γιατί λοιπόν να κατηγορούμε πάντα άλλους και να βλέπουμε παντού σενάρια συνωμοσίας? Γιατί απλά, βαριόμαστε να κάνουμε οτιδήποτε άλλο.<br /><br />Μία μακροχρόνια αδιαφορία για τα πάντα, μία ουδέτερη στάση στα σοβαρά προβλήματα και αναβλητικότητα ήταν η συνεχής αντίδρασή μας.<br /><br />Σήμερα όλοι ζητάμε από την κυβέρνηση να διεκδικήσει τις Γερμανικές αποζημιώσεις. Σωστό, αλλά γιατί δεν το κάναμε το 2000? Πόσοι από εμάς το ήξεραν? Πόσοι από τους πολιτικούς που σήμερα "χτυπιούνται" στα κανάλια, το ζητούσαν τότε?<br /><br />Σήμερα όλοι θέλουμε να μπει τάξη στο δημόσιο, να δημιουργηθεί ενιαίο μισθολόγιο και να ελέγχονται οι προσλήψεις. Σωστό, όμως πόσοι από εμάς έψαχναν τρύπα πριν από μερικά χρόνια για να μπουν στο δημόσιο "πριν σταματήσουν τις προσλήψεις", όπως λέγαμε? Πόσοι από τους πολιτικούς έκαναν ρουσφετολογικές προσλήψεις, ενώ σήμερα ζητούν έντονα να ισχύσει ο ΑΣΕΠ?<br /><br />Υπάρχουν ένα σωρό παραδείγματα. Κατηγορούμε τον δικομματισμό, ενώ στις εκλογές τον στηρίζουμε (έστω και αν η "δύναμή" του έχει μειωθεί). Κατηγορούμε τα φακελάκια, όλοι όμως δίνουμε όταν αντιμετωπίσουμε ανάγκη. Κατηγορούμε την φοροδιαφυγή, όλοι όμως συζητάμε καλύτερη τιμή με μειωμένη απόδειξη. Κλπ, κλπ, κλπ.<br /><br />Ας αποφασίσουμε λοιπόν να αλλάξουμε εμείς. Ας γίνουμε πιο επιθετικοί, ας διεκδικήσουμε περισσότερα. Θεωρώ ότι στην κατάστασή μας, δεν έχουμε ανάγκη από διαφύλαξη των κεκτημένων, αλλά έχουμε ανάγκη από διαφύλαξη της λογικής.<br /><br />Δεν μπορεί, για παράδειγμα, να θεωρείται κεκτημένο ή ζητούμενο ένας αξιοπρεπής μισθός. Έπρεπε να είναι δεδομένο. Όπως και οι συνθήκες εργασίας. Όμως από την άλλη πλευρά δεν μπορεί να είναι ζητούμενο η παραγωγικότητα των εργαζομένων και το ενδιαφέρον τους για την επιχείρηση. Οφείλουμε να εργαζόμαστε με υπευθυνότητα και δικαιούμαστε να αμειβόμαστε με αξιοπρεπή μισθό.<br /><br />Αν λοιπόν θέλουμε να ξέρουμε που πάμε, πρέπει να αποφασίσουμε εμείς τον προορισμό. Πολύ περισσότερο, πρέπει να σχεδιάσουμε την διαδρομή και το μέσο μεταφοράς. Οι πολιτικοί θα πρέπει να απαιτήσουμε να είναι (και να γίνουν) οι οδηγοί μας. Δεν γίνεται διαφορετικά. Δεν γίνεται απλά να περιμένουμε! Κανένας δεν ενδιαφέρεται περισσότερο από εμάς, για εμάς!<br /><br />Σας ευχαριστώ,<br /><br />Γιώργος Φακίτσας<br /><br /><b><span style="color: rgb(255, 102, 102);">Ν’ αγαπάς την ευθύνη</span> <span style="color: rgb(255, 102, 102);"> να λες εγώ, εγώ μονάχος μου</span> <span style="color: rgb(255, 102, 102);"> θα σώσω τον κόσμο.</span> <span style="color: rgb(255, 102, 102);"> Αν χαθεί, εγώ θα φταίω</span> <span style="color: rgb(255, 102, 102);">Ν. Καζαντζάκης</span><br /></b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8430427540291117945-8932611179322955062?l=politikianalisi.blogspot.com' alt='' /></div>Πολιτική ανάλυσηhttp://www.blogger.com/profile/08656429386459245313noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8430427540291117945.post-8956055004903709412011-01-03T17:18:00.004+02:002011-01-03T21:13:11.321+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/TSHvk_P_t7I/AAAAAAAAAmM/Yw83w5AFbpE/s1600/images.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 200px; height: 177px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/TSHvk_P_t7I/AAAAAAAAAmM/Yw83w5AFbpE/s200/images.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5557986833884755890" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Γεια σας,<br />καλή χρονιά σε όλους, με υγεία, ευτυχία και δημιουργικότητα...<br /><br />Την αμφισβήτηση των πολιτικών, του συστήματος και των κομμάτων, την έχουμε διαπιστώσει εδώ και πολλούς μήνες. Αυτό που παρατηρούμε όμως τον τελευταίο καιρό, είναι πως οι ίδιοι οι πολιτικοί ενώ αναγνωρίζουν ότι οι πολίτες έχουν στραφεί εναντίον τους, όχι μόνο δεν κάνουν τίποτα για να αντιστρέψουν το κλίμα αυτό, αλλά με τις πράξεις και τα λόγια τους το ενισχύουν.<br /><br />Αυτές τις ημέρες, δύο πολιτικά στελέχη της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης, απασχολούν τις παραπολιτικές ειδήσεις με τις δηλώσεις τους. Ο κ. Θ. Πάγκαλος, αντιπρόεδρος της κυβέρνησης δήλωσε ότι οι πολιτικοί διόριζαν ρεμάλια στο δημόσιο για εξασφαλίζουν την εκλογή τους, ενώ ο κ. Φ. Κρανιδιώτης, στενός συνεργάτης του κ. Σαμαρά, είπε πως η ΝΔ δεν έχει ανάγκη από ντιντίδες...<br /><br />Και οι δύο δηλώσεις δεν είναι αναληθείς... Αντιπροσωπεύουν την σκέψη πολλών πολιτών, όμως ερμηνεύονται μόνο από την μία μεριά!<br /><br />Όταν ο κ. Πάγκαλος αναγνωρίζει ότι "όλοι μαζί τα φάγαμε" και ότι "διορίζαμε για μας ψηφίζουν", λέει κάτι που ισχύει... Όμως στο "παιχνίδι" αυτό αναγνωρίζει και τις ευθύνες των πολιτικών, χωρίς όμως να ζητάει να αποδοθούν... Οι πολίτες πληρώνουν την συμμετοχή τους στο "πάρτι" με μειώσεις μισθών, αύξηση ορίων συνταξιοδότησης, ανεργία και ένα σωρό άλλα "μνημονιακά" μέτρα... Όμως οι πολιτικοί πως πληρώνουν? Το μόνο που έχει αλλάξει στην ζωή τους είναι η μεγαλύτερη αποδοκιμασία... Αν έχουν ευθύνη για την κατάσταση και την αναγνωρίζουν, οφείλουν -τουλάχιστον- να αποσυρθούν ...<br /><br />Όταν ο κ. Κρανιδιώτης λέει ότι δεν έχουμε καμία ανάγκη από ντιντίδες, πάλι δεν λέει κάτι που δεν ισχύει... Όχι μόνο στην ΝΔ αλλά στο σύνολο της πολιτικής δεν έχουμε ανάγκη από δειλούς και δόλιους... Όμως και εκείνος δεν κάνει κάτι για να "ξεμπροστιάσει" ντιντιδικα φαινόμενα και να καθαρίσει το τοπίο...<br /><br />Έχουμε βαρεθεί από "ΖΟΡΟ" των λόγων... Δεν έχουμε ανάγκη από πολιτικούς που επικεντρώνονται στην συζήτηση του προβλήματος, αλλά από αυτούς που επικεντρώνονται στο πρόβλημα και την λύση του... Αυτό που διαπιστώνουν και οι δύο πολιτικοί είναι αληθινό, αλλά δεν μας λένε κάτι που δεν ξέρουμε... Θέλουμε από αυτούς να δούμε πως αντιδρούν και πως αλλάζουν αυτή τη διαπίστωση!<br /><br />Επιτέλους πρέπει να αντιληφθούμε όλοι ότι τα λόγια μας πρέπει να έχουν νόημα... Όταν λέμε κάτι να το εννοούμε και όχι μόνο να το διαφημίζουμε... Η σημερινή κατάσταση της χώρας απαιτεί σοβαρότητα, υπευθυνότητα και δράση, δεν χωράνε αστειάκια και πειράγματα... Όταν σου δίνουν πέτρες στα χέρια έχεις την επιλογή να καταστρέψεις ή να χτίσεις κάτι με αυτές...<br /><br />Σας ευχαριστώ,<br /><br />Γιώργος Φακίτσας<br /><br /><b style="color: rgb(255, 102, 102);">Η πολιτική δεν είναι η τέχνη του εφικτού. Είναι η επιλογή μεταξύ του καταστροφικού και του δυσάρεστου.</b><p style="color: rgb(255, 102, 102);" class="auth0"><i><a class="author" href="http://www.gnomikologikon.gr/authquotes.php?auth=558">John Kenneth Galbraith, 1908-2006, Καναδός οικονομολόγος</a></i></p><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8430427540291117945-895605500490370941?l=politikianalisi.blogspot.com' alt='' /></div>Πολιτική ανάλυσηhttp://www.blogger.com/profile/08656429386459245313noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8430427540291117945.post-84499442536896616802010-12-20T22:29:00.002+02:002010-12-20T23:34:52.413+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/TQ_L8_K7VXI/AAAAAAAAAlw/MIeB1iPhzqI/s1600/pencil-paper.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 200px; height: 133px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/TQ_L8_K7VXI/AAAAAAAAAlw/MIeB1iPhzqI/s200/pencil-paper.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5552881114180965746" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Γεια σας,<br />η προηγούμενη εβδομάδα ήταν ιδιαίτερα έντονη, έχοντας μία μεγάλη απεργία (που ως συνήθως τον τελευταίο καιρό συνδυάστηκε με απεργία στα ΜΜΕ), την συζήτηση στην ΕΕ για την διάσωση των "ατίθασων" και τον ξυλοδαρμό του πρώην υπουργού κ. Κ. Χατζηδάκη από πολίτες που διαδήλωναν έξω από την Βουλή.<br /><br />Όλα αυτά κατά την γνώμη μου πηγάζουν από το ίδιο ακριβώς πρόβλημα: Την κρίση που περνάει το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του. Κρίση που σίγουρα θα οδηγήσει σε δομικές αλλαγές.<br /><br />Η επίθεση κατά του πρώην υπουργού πολλά μηνύματα... Την τελευταία φορά που έγινε κάτι παρόμοιο, ήταν η προσπάθεια επίθεσης κατά του κ. Α. Κακλαμάνη. Στα δύο αυτά επεισόδια, το κοινό σημείο ήταν πως και οι δύο πολιτικοί είναι κατά γενική ομολογία "συμπαθείς" στην κοινή γνώμη. Αυτό όμως δεν ήταν αρκετό να αποτρέψει την πρόθεση στην μία περίπτωση και την πράξη στην άλλη.<br /><br />Η ουσιαστική διαφορά είναι πως ο κ. Κακλαμάνης δέχτηκε την επίθεση ενώ το κόμμα του είναι στην εξουσία, ενώ στον κ. Χατζηδάκη επιτέθηκαν όταν το κόμμα του βρίσκεται στην αντιπολίτευση και μάλιστα έχει καταψηφίσει το μνημόνιο, έχει αντιδράσει στις αλλαγές των εργασιακών - ασφαλιστικών θεμάτων και κρατάει επικριτική στάση στην κυβερνητική πολιτικη.<br /><br />Η γενική αποδοκιμασία κατά των πολιτικών δεν φαίνεται να γνωρίζει κόμμα, χρώμα ή ιδεολογία. Και όσο τα δύο κόμματα εξουσίας θα μετρούν τα λάθη των άλλων, τόσο περισσότερο θα μεγαλώνει η αποδοκιμασία για τα ίδια.<br /><br />Έχω γράψει πολλές πως αυτή είναι ίσως η τελευταία ευκαιρία των πολιτικών να αλλάξουν και να προσπαθήσουν να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα. Το σοκ των νέων μέτρων, μπορεί να έγινε αποδεκτό σχετικά εύκολα από τους πολίτες, ήταν όμως αρκετό για να τους ταρακουνήσει, να τους ξυπνήσει και να αρχίσουν να έχουν απαιτήσεις από τους πολιτικούς.<br /><br />Κανένας δεν μπορεί να πείσει πλέον με ένα απλό χτύπημα στην πλάτη ή ένα προεκλογικό χαμόγελο. Ακούγεται αστεία η δικαιολογία "και ο δικός μας μισθός μειώθηκε", γιατί είναι διαφορετική η μείωση του 20% στα 6000 ευρώ από το 30% στα 700 ευρώ! Οι πολίτες ζητάμε πλέον κάτι παραπάνω, ζητάμε έργο - προοπτική - ΑΛΗΘΕΙΑ (δηλαδή τα αυτονόητα)!<br /><br />Άλλο ένα δείγμα τις κρίσης είναι οι αποχωρήσεις &amp; οι διαγραφές βουλευτών ή η ίδρυση νέων κομμάτων. Ενώ κάποια στιγμή στο πολύ πρόσφατο παρελθόν είχαμε σχεδόν τρικομματική Βουλή, σήμερα γίνεται λόγος για 5 έως 7 κόμματα! Καλό φαινόμενο η πολυφωνία, αλλά όταν έχει νόημα.<br /><br />Από την αρχή αυτής της κρίσης φαινόταν ότι η αλλαγή του πολιτικού συστήματος θα είναι η μόνη λύση. Δυστυχώς οι πολιτικοί τότε δεν το πίστεψαν, ενώ φαίνεται πως ακόμα και τώρα πολλοί δεν θέλουν να το αποδεχτούν. Η ιστορία απλά θα τους προσπεράσει και θα μείνουν να κάνουν πραγματικό απολογισμό των λαθών τους, όταν θα είναι πολύ αργά.<br /><br />Βέβαια, μία δομική και ευρεία αλλαγή του πολιτικού συστήματος, σημαίνει ότι συγχρόνως θα υπάρξει μία αντίστοιχη αλλαγή της στάσης των πολιτών. Δεν έφτασαν μόνοι τους οι πολιτικοί τα πράγματα ως εδώ!!!<br /><br />Αν είναι να κερδίσουμε κάτι από αυτή την κρίση, ας το κάνουμε σωστά! Ο ξυλοδαρμός κάνει ήρωα έναν πολιτικό και δεν φέρνει κανένα απολύτως αποτέλεσμα... Η "απογύμνωση" όμως των ανίκανων, η περιθωριοποίηση των προκλητικών και η πολιτική καταδίκη όσων την αξίζουν, είναι η καλύτερη λύση...<br /><br />Πρέπει να έχουμε πάντα υπόψη μας ότι οι πολιτικοί θα έλεγαν πάντα την αλήθεια όταν δεν θα είχαν κάτι να φοβηθούν...<br /><br />Σας ευχαριστώ,<br /><br />Γιώργος Φακίτσας<br /><br /><b style="color: rgb(255, 102, 102);">Σε μια χώρα που κυβερνάται καλά, η φτώχεια είναι ντροπή. Σε μια χώρα που κυβερνάται άσχημα, ο πλούτος είναι ντροπή.</b><p style="color: rgb(255, 102, 102);" class="auth0"><i><a class="author" href="http://www.gnomikologikon.gr/authquotes.php?auth=6">Κομφούκιος, 551-479 π.X., Κινέζος φιλόσοφος</a></i></p><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8430427540291117945-8449944253689661680?l=politikianalisi.blogspot.com' alt='' /></div>Πολιτική ανάλυσηhttp://www.blogger.com/profile/08656429386459245313noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8430427540291117945.post-20402423971347252372010-12-09T21:23:00.004+02:002010-12-10T16:47:28.770+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/TQI9O-yWQpI/AAAAAAAAAlY/NfzPFZkt6sQ/s1600/images.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 149px; height: 192px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/TQI9O-yWQpI/AAAAAAAAAlY/NfzPFZkt6sQ/s200/images.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5549065018455507602" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Γεια σας,<br />δεν νομίζω ότι χρειαζόμασταν τις συμβουλές του κ. Στρος-Καν ή τις απόψεις του κ. Ρεν για να γίνουμε σοφότεροι. Η κατάσταση είναι δύσκολη και θα γίνει ακόμα δυσκολότερη.<br /><br />Αν το στοίχημα της κυβέρνησης πριν από ένα χρόνο ήταν να βρει τα χρήματα για να μην κηρύξει πτώχευση η Ελληνική οικονομία, σήμερα το στοίχημα είναι να βρεθεί ένας τρόπος ώστε να αποδώσουν τα μέτρα που έχει λάβει.<br /><br />Η μειώσεις των μισθών και των συντάξεων, οι αυξήσεις σε όλους τους φόρους και το "νοικοκύρεμα" των δαπανών του δημοσίου είναι η μία πλευρά του νομίσματος. Από την άλλη όμως, όλοι ξέρουμε ότι αν η οικονομία είναι μηδενική, κανένας φόρος δεν θα εισπραχθεί, κανένας μισθός δεν θα έχει νόημα.<br /><br />Ακόμα και αν η φορολογία φτάσει στο 99%, ακόμα και αν ο μισθός γίνει 1 ευρώ, ακόμα και αν το κράτος αξιολογεί και τα δέκατα του ευρώ, η σωτηρία δεν θα έρθει χωρίς ανάπτυξη... Όμως τι ανάπτυξη χρειαζόμαστε...<br /><br />Για πολλές δεκαετίες η οικονομία μας βασίστηκε σε μία ανάπτυξη της κατανάλωσης εισαγόμενων προϊόντων. Βρίσκαμε φτηνό χρήμα από τις τράπεζες, χωρίς ουσιαστικά να ¨το αξίζουμε" και αγοράζαμε είδη made in... οπουδήποτε εκτός Ελλάδος. Αυτός ο δρόμος δεν μας οδήγησε πουθενά, ή μάλλον μας οδήγησε... εδώ...<br /><br />Σήμερα είναι ανάγκη να αλλάξουμε πορεία και να αρχίσουμε να παράγουμε... Όχι ιδέες, όχι μεγάλα λόγια ή φούμαρα... Πρέπει να παράγουμε προϊόντα και πρέπει αυτά τα προϊόντα να τα εξάγουμε, αν θέλουμε να διατηρούμε κάποια ελπίδα...<br /><br />Η αγορά ωστόσο είναι ιδιαίτερα δύσκολη... Από την μία είναι οι χώρες της Ασίας που παράγουν φτηνά και μαζικά το οτιδήποτε. Από την άλλη είναι οι χώρες της Ευρώπης που παράγουν ποιοτικά και μας έχουν κλείσει τον δρόμο... Τι μας μένει? Σε αυτό το σημείο πρέπει να δείξουμε την εξυπνάδα μας και την ευστροφία μας. Πρέπει να παράγουμε είδη που θα "κάνουν την διαφορά" σε σχέση με τα υπάρχοντα...<br /><br />Σε αυτόν τον τομέα η κυβέρνηση πρέπει να λάβει νέα μέτρα... Να δώσει ώθηση σε επιχειρήσεις (κατά προτίμηση Ελληνικές) να παράγουν στην Ελλάδα και να εξάγουν τα είδη τους. Πως? Πολλοί τρόποι: μείωση της φορολογίας για τα κέρδη από εξαγωγές, επιδότηση για την αύξηση της απασχόλησης, άμεση υποστήριξη σε θέματα νέων τεχνολογιών και προώθησης.<br /><br />Έχοντας μία μικρή αγορά, που συνεχώς συρρικνώνεται, λόγω μειώσεων των μισθών και έχοντας ένα ποσοστό ανεργίας που συνεχώς αυξάνεται λόγω μείωσης της επιχειρηματικότητας, δεν χρειάζεται να είσαι Ρουμπινί για να αντιληφθείς ότι το άνοιγμα της αγοράς και η είσοδος κεφαλαίων στην χώρα γίνεται μόνο από τις εξαγωγές...<br /><br />Είναι πολύ ωραίες οι συζητήσεις για την αποτυχία και την διαφθορά του πολιτικού συστήματος. Είναι ατελείωτες οι αναλύσεις για την αναγκαιότητα του μνημονίου. Είναι εύκολη τροφή η θεωρητική οικονομία του ΑΝ. Όμως από αυτή την κρίση πρέπει όλοι να μάθουμε κάτι:<br />- Κυβέρνηση/πολιτικοί: Η υπομονή των πολιτών δεν είναι ανεξάντλητη. Επιπλέον μέτρα δεν θα γίνουν εύκολα αποδεκτά. Η οικονομική κατάσταση των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων είναι σε οριακά επίπεδα...<br />- Πολίτες: Η εποχή του "όλοι στο δημόσιο" έχει τελειώσει. Για να μπορέσουμε να διεκδικήσουμε την ευημερία πρέπει να εργαστούμε με κανόνες ιδιωτικού δικαίου. Η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, εξαρτάται άμεσα από την ατομική μας παραγωγικότητα... (Πάντα βέβαια με αξιοπρεπείς μισθούς)<br />- Επιχειρηματίες: Το γρήγορο και εύκολο κέρδος δεν υπάρχει... Τα φύκια είναι φύκια και όχι μεταξωτές κορδέλες... Για να υπάρξουν κέρδη πρέπει το προϊόν μας να αξίζει, πρέπει να κάνουμε επενδύσεις, πρέπει να αντιλαμβανόμαστε την ανάγκη εξωστρέφειας και πρέπει το προσωπικό μας να είναι ικανοποιημένο (από αμοιβή και συνθήκες εργασίας)<br /><br />Σε ένα διαρκώς διαφοροποιούμενο πολιτικό, οικονομικό και επιχειρηματικό πεδίο, η προσαρμογή είναι η μοναδική λύση. Αν μείνεις "ακίνητος", θεωρώντας ότι είσαι βράχος, δύο πιθανότητες υπάρχουν: Ή θα πιάσεις μούχλα, ή θα πρέπει να υπομείνεις τον κάθε "πισινό" των περαστικών για να ξεκουραστούν...<br /><br />Σας ευχαριστώ,<br /><br />Γιώργος Φακίτσας<br /><br /><b style="color: rgb(255, 102, 102);">Σε μερικούς ανθρώπους δεν αρέσει ο ανταγωνισμός, επειδή τους αναγκάζει να δουλεύουν πιο σκληρά και πιο καλά.</b><p style="color: rgb(255, 102, 102);" class="auth0"><i><a class="author" href="http://www.gnomikologikon.gr/authquotes.php?auth=1033">Drew Carey, 1958-, Αμερικανός κωμικός</a></i></p><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8430427540291117945-2040242397134725237?l=politikianalisi.blogspot.com' alt='' /></div>Πολιτική ανάλυσηhttp://www.blogger.com/profile/08656429386459245313noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8430427540291117945.post-38207726151547781542010-11-16T21:15:00.009+02:002010-11-18T20:27:10.762+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/TOLmZCcVRmI/AAAAAAAAAlA/S2M0s7xUXaM/s1600/%25CE%25BA%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25AC%25CE%25BB%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25BF%25CF%2582.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 155px; height: 180px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/TOLmZCcVRmI/AAAAAAAAAlA/S2M0s7xUXaM/s200/%25CE%25BA%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25AC%25CE%25BB%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25BF%25CF%2582.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5540243809445955170" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Γεια σας,<br />είναι συνήθης τακτική των κυβερνήσεων να "σκέπτονται δυνατά", πριν από την λήψη μέτρων, ώστε να λαμβάνουν τα μηνύματα της κοινωνίας και να προσαρμόζονται ανάλογα. Συνήθως αυτές οι σκέψεις ξεκινούν από τρίτους, μη πολιτικά πρόσωπα, ώστε να μπορεί η κυβέρνηση να τα διαψεύσει. Επίσης, οι προτάσεις είναι ιδιαίτερα σκληρές, ώστε τα νέα μέτρα να είναι ηπιότερα και να τα δεχόμαστε ανακουφισμένοι που δεν έφτασαν στα άκρα...<br /><br />Με αυτή τη στρατηγική, η κυβέρνηση ανοίγει το θέμα των απολύσεων στον δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα, μέσω του Προέδρου του ΣΕΒ, κ. Δασκαλόπουλου.<br /><br />Όλοι γνωρίζουμε πως η κατάσταση με τους υπαλλήλους του δημοσίου έχει φτάσει σε οριακό σημείο. Όλοι όσοι το βλέπουμε "απέξω", χωρίς να δουλεύουμε εμείς ή συγγενείς μας στο δημόσιο, συζητάμε ότι πρέπει επιτέλους να αλλάξει κάτι... Είναι όμως η κατάλληλη στιγμή?<br /><br />Είναι αλήθεια ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι στοιχίζουν πολλά, το μισθολογικό καθεστώς είναι πιο θολό από τα νερά του Θερμαϊκού, έχουμε πολλούς περισσότερους από όσους είναι απαραίτητοι (χωρίς να προσθέτουν περισσότερη ποιότητα στις υπηρεσίες προς τους πολίτες) και πολλοί είναι <span style="font-weight: bold;">περισσότερο άεργοι από το να ήταν άνεργοι</span>!<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Είμαι από εκείνους που θεωρούν ότι πρέπει να γίνουν απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων</span> (για την ακρίβεια: έπρεπε να είχαν γίνει!). Έχω ακούσει πολλά για αυτή την άποψη, αλλά έχω κάθε δικαίωμα να την υπερασπίζομαι... <span style="font-weight: bold;">Δεν είναι όμως τώρα η κατάλληλη στιγμή για να γίνει αυτό.</span><br /><br />Έχοντας ένα τεράστιο ποσοστό ανεργίας, αντιμετωπίζοντας καθημερινά πτωχεύσεις εταιριών και νέες απολύσεις, βλέποντας ότι η προοπτική ανάπτυξης να καθυστερεί, ποια είναι η προοπτική που θα έχουν οι νέοι άνεργοι που θα προστεθούν?<br /><br />Ο κ. Δασκαλόπουλος έχει απόλυτο δίκιο όταν λέει πως είναι άδικο οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα να έχουν την αβεβαιότητα, ενώ οι εργαζόμενοι στο δημόσιο είναι σίγουροι για την δουλειά τους. <span style="font-weight: bold;">Δεν είναι όμως η κατάλληλη στιγμή να λυθούν οι ψυχολογικές αδικίες.</span> Μία τέτοια ανάλυση θα ανοίξει την συζήτηση για τις ρουσφετολογικές προσλήψεις και μονιμοποιήσεις, οι εργαζόμενοι θα κατηγορούν τους πολιτικούς που τους προσέλαβαν (και έχουν το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης), οι πολιτικοί θα αλληλοκατηγορούνται μεταξύ τους και δεν θα οδηγήσει πουθενά... Άντε, το πολύ - πολύ, σε κάποια εξεταστική με πολλά αντικρουόμενα πορίσματα...<br /><br />Αν αναλογιστούμε πόσα χρήματα θα χρειαστούν για να πληρωθούν οι αποζημιώσεις, πόσα επιπλέον θα έχει ανάγκη ο ΟΑΕΔ για επιδόματα και πόσο θα μειωθεί η αγοραστική δύναμη οικογενειών (που θα αντιστοιχεί σε κλείσιμο μαγαζιών, πτώση τζίρου και νέες απολύσεις), θα αντιληφθούμε ότι μία τέτοια κίνηση θα ήταν καταστροφική σήμερα.<br /><br />Βέβαια, είναι εξοργιστικό να ακούμε συνδικαλιστές (αναφέρομαι σε κάποιον από την ΕΘΕΛ που έκανε δηλώσεις) να αναφέρουν ότι: "δεν θα δεχτούμε ούτε ένα ευρώ μείωση, δεν θα δεχτούμε ούτε μία απόλυση" και συγχρόνως να ακούμε ότι θα αυξηθεί εκ νέου η τιμή των εισιτηρίων...<br /><br />Θα πρέπει όλοι να ρίξουμε λίγο νερό στο κρασί μας, όχι για την υποστήριξη της κυβέρνησης, αλλά για την διατήρηση της κοινωνικής συνοχής. <span style="font-weight: bold;">Δ</span><span style="font-weight: bold;">εν μπορούν ορισμένοι συνδικαλιστές να κάνουν προκλητικές δηλώσεις</span>, χωρίς να υπολογίζουν ότι τους ακούνε άνθρωποι που δεν είχαν μέσο για το δημόσιο και απολύθηκαν ή είναι απλήρωτοι ή έχουν υποστεί μείωση του μισθού τους.<br /><br />Στην σημερινή κατάσταση, τα πάντα είναι ρευστά. Η "σωτηρία" της χώρας κρέμεται από μία λεπτή κλωστή... Τα σκληρά μέτρα ήδη ισχύουν και όλοι προσπαθούμε να προσαρμοστούμε με αυτά. Αν όμως έρθουν ακόμα περισσότερα και ακόμα σκληρότερα, δεν είναι σίγουρο πως οι πολίτες θα πειστούν ότι η κατάσταση θα είναι καλύτερη από το να είχαμε κηρύξει πτώχευση...<br /><br />Η κυβέρνηση έχει δύο ευθύνες και δύο προκλήσεις: να οδηγήσει την χώρα προς την έξοδο από αυτή την κατάσταση, λαμβάνοντας τα απαραίτητα μέτρα και να κρατήσει την κοινωνική συνοχή, δίνοντας την ελπίδα και τις αποδείξεις πως οι θυσίες πιάνουν τόπο... "Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα"<br /><br />Σας ευχαριστώ,<br /><br />Γιώργος Φακίτσας<br /><br /><b style="color: rgb(255, 204, 51);">Μόνο αυτός που δεν τραβάει κουπί έχει χρόνο να ταρακουνήσει τη βάρκα.</b><p style="color: rgb(255, 204, 51);" class="auth0"><i><a class="author" href="http://www.gnomikologikon.gr/authquotes.php?auth=20">Jean-Paul Sartre, 1905-1980, Γάλλος φιλόσοφος</a></i></p><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8430427540291117945-3820772615154778154?l=politikianalisi.blogspot.com' alt='' /></div>Πολιτική ανάλυσηhttp://www.blogger.com/profile/08656429386459245313noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8430427540291117945.post-59319757942640967012010-10-17T16:42:00.003+03:002010-10-17T17:32:15.929+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/TLsI5yvM-KI/AAAAAAAAAkg/mv24goB7sf4/s1600/images.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 200px; height: 155px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/TLsI5yvM-KI/AAAAAAAAAkg/mv24goB7sf4/s200/images.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5529022756492736674" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Γεια σας,<br />πολλές αλήθειες έχουν ακουστεί τον τελευταίο καιρό και υπάρχει μία γενική ενόχληση. Ακόμα όμως δεν μπορώ να καταλάβω τι μας ενοχλεί. Ότι μας τις λένε? Ότι είναι ψέμματα? Ότι είναι αλήθεια? Ότι μας κατάλαβαν?<br /><br />Αρχικά η δήλωση του της κυβέρνησης, ήρθε να ανάψει τα αίματα. Είχε πει ότι "τα φάγαμε όλοι μαζί. Και οι πολιτικοί που έκαναν ρουσφέτια και οι πολίτες που τα ζητούσαν". Αυτή η πρόταση ήταν αρκετή για να ξεκινήσει το γνωστό παιχνίδι ανάμεσα στα κόμματα της αντιπολίτευσης και την κυβέρνηση. Οι μεν έλεγαν ότι δεν έφαγαν, οι δε ότι ο κ. Πάγκαλος έκανε μια γενική διαπίστωση.<br /><br />Είναι αλήθεια όμως? <span style="font-weight: bold;">Βεβαίως</span>. Όσο και αν μας ενοχλεί, όσο και αν συμπεριλαμβάνει κάποιους -ελάχιστους- που είναι "καθαροί", όλοι λίγο - πολύ ξέραμε. Ξέραμε ότι στο δημόσιο υπάρχει ασφυξία, αλλά ζητούσαμε διορισμούς. Ξέραμε ότι το "φακελάκι" στον γιατρό είναι παράνομο, αλλά "ας μην δώσει ο άλλος, εγώ θα δώσω". Ξέραμε ότι οι αγορές χωρίς απόδειξη ήταν κλοπή, αλλά επιμέναμε να γλιτώνουμε χρήματα άμεσα.<br /><br />Το χειρότερο από την διαπίστωση του κ. Πάγκαλου, δεν είναι ότι τα φάγαμε όλοι μαζί. Το χειρότερο είναι ότι <span style="font-weight: bold;">ενώ έχουμε συνεχείς ομολογίες πολιτικών για "άνομες" πράξεις, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα</span>. Οι επιτροπές για την Siemens, το Βατοπέδι και για την οικονομία, όπου και αν καταλήξουν, δεν θα είναι τίποτα περισσότερο από απλά συμπεράσματα. Αυτό είναι λυπηρό, επικίνδυνο και εξωφρενικό.<br /><br />Μετά από τον κ. Πάγκαλο, ήταν σειρά του κ. Γιούνκερ να ταράξει τα "ήρεμα" νερά μας. Κάποιος πρωθυπουργός, λέει, του παραδέχτηκε ότι η Ελλάδα είναι διεφθαρμένη... Όλοι αρχίσαμε να ψάχνουμε αυτόν τον πρωθυπουργό που μας διασύρει... <span style="font-weight: bold;">Γιατί, μπορεί να είμαστε διεφθαρμένοι, αλλά το κρύβουμε καλά...</span><br /><br />Αμέσως μόλις έγινε γνωστό ότι αυτός ο "προδότης" είναι ο κ. Παπανδρέου, όλοι άρχισαν να τον κατηγορούν ότι μιλάει απαξιωτικά για την χώρα και μειώνει το κύρος της. Ξεχνάμε πόσο απαξιωτικό είναι να στέλνεις ψευδή στοιχεία στο εξωτερικό και πόσες άσχημες εμπειρίες μεταφέρουν οι ξένοι τουρίστες ή επενδυτές από την χώρα μας. Ξεχνάμε, ότι όλα τα κόμματα, τα τελευταία 15 χρόνια, υπόσχονται να πατάξουν την διαφθορά στην χώρα? Είναι ψέμα ότι η διαφθορά και η αδιαφάνεια είναι οι κύριες αιτίες της σημερινής μας κατάστασης?<br /><br />Τέλος, ο κ. Σαμαράς ενοχλήθηκε από την στάση του κ. Μητσοτάκη να τον αποκαλέσει λαϊκιστή, επειδή υπόσχεται ότι μπορεί να μηδενίσει το έλλειμμα σε λίγους μήνες, χωρίς το μνημόνιο. (Βέβαια, στην συγκεκριμένη περίπτωση, ο λόγος της "παρέμβασης" του κ. Μητσοτάκη ήταν οικογενειακός, αλλά αυτό δεν αλλάζει την αλήθεια που είπε.)<br /><br />Δεν έχει βρεθεί κανένας μέχρι σήμερα να μας δείξει τον τρόπο που θα γίνει αυτό. Ο κ. Σαμαράς, φαίνεται πως δεν έχει καταφέρει να πείσει ούτε την δική του παράταξη για αυτή την υπόσχεση, γι' αυτό και έχει σταματήσει να την "προωθεί". Αλλά αυτό δεν παύει να την κάνει μία λαϊκίστικη πρόταση.<br /><br />Ανεξάρτητα από το μνημόνιο, την οικονομική πολιτική, τα εσωτερικά και εξωτερικά ζητήματα, θα πρέπει οι πολιτικοί να αντιληφθούν ότι ο κόσμος έχει περάσει σε μία διαφορετική φάση. Δεν του αρκούν πλέον ατάκες του στυλ "λεφτά υπάρχουν" ή "θα μηδενίσω το έλλειμμα σε ένα χρόνο, χωρίς μέτρα".<br /><br />Οι πολίτες απαιτούν πλέον σοβαρότητα και καθαρότητα. Έχουμε αντιληφθεί το μέγεθος του προβλήματος, είμαστε σε θέση να δούμε τις εναλλακτικές, αλλά χωρίς να δικαιολογούμε λαϊκισμούς και μικροπολιτικές κινήσεις. Έχουμε ανάγκη την απόλυτη αλήθεια.<br /><br />Αυτή τη στιγμή είναι ιδιαίτερα σημαντικό να δούμε τα δύο κόμματα να αφήνουν στην άκρη την κοκορομαχία και να επιδίδονται σε μία δημιουργική κόντρα. Αυτή θα αξιολογηθεί στις επόμενες εκλογές.<br /><br />Ήταν φάουλ του κ. Σαμαρά να πει ότι θα μηδενίσει το έλλειμμα. Ακόμα και αν αυτό ήταν δυνατό, γιατί δεν έκανε την πρότασή του πριν το μνημόνιο και την αποκαλύπτει τώρα, λίγες εβδομάδες πριν τις εκλογές?<br /><br />Ήταν ευχάριστη έκπληξη αυτή την εβδομάδα να βλέπουμε τα δύο μεγάλα κόμματα να συμφωνούν για την εξυγίανση των ΔΕΚΟ. Αυτή είναι η συμπεριφορά που περιμένουμε, αυτή είναι η συμπεριφορά που αξίζουμε, αυτή είναι η στάση που οφείλουν να έχουν απέναντι στο μεγάλο πρόβλημα της χώρας που είναι η οικονομία.<br /><br />Σας ευχαριστώ,<br /><br />Γιώργος Φακίτσας<br /><b style="color: rgb(255, 102, 102);">Προτιμώ να βλέπω ανθρώπους να αμφισβητούν την αλήθεια, παρά να δέχονται κάτι που δεν είναι αλήθεια.</b><p style="color: rgb(255, 102, 102);" class="auth0"><i><a class="author" href="http://www.gnomikologikon.gr/authquotes.php?auth=874">Frank A. Clark, 1915-2003, Αμερικανός πολιτικός</a></i></p><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8430427540291117945-5931975794264096701?l=politikianalisi.blogspot.com' alt='' /></div>Πολιτική ανάλυσηhttp://www.blogger.com/profile/08656429386459245313noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-8430427540291117945.post-2320934093024468662010-09-30T00:02:00.002+03:002010-09-30T00:07:53.661+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/TKOqm775lUI/AAAAAAAAAkI/0LI5JVEUXFE/s1600/images.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 196px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/TKOqm775lUI/AAAAAAAAAkI/0LI5JVEUXFE/s200/images.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5522445153987040578" border="0" /></a><br /><!--[if gte mso 9]><xml> <o:officedocumentsettings> <o:relyonvml/> <o:allowpng/> </o:OfficeDocumentSettings> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:trackmoves/> <w:trackformatting/> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:donotpromoteqf/> <w:lidthemeother>EL</w:LidThemeOther> <w:lidthemeasian>X-NONE</w:LidThemeAsian> <w:lidthemecomplexscript>X-NONE</w:LidThemeComplexScript> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:splitpgbreakandparamark/> <w:dontvertaligncellwithsp/> <w:dontbreakconstrainedforcedtables/> <w:dontvertalignintxbx/> <w:word11kerningpairs/> <w:cachedcolbalance/> </w:Compatibility> <m:mathpr> <m:mathfont val="Cambria Math"> <m:brkbin val="before"> <m:brkbinsub val="&#45;-"> <m:smallfrac val="off"> <m:dispdef/> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:mathPr></w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" defunhidewhenused="true" defsemihidden="true" defqformat="false" defpriority="99" latentstylecount="267"> <w:lsdexception locked="false" priority="0" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Normal"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="heading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="35" qformat="true" name="caption"> <w:lsdexception locked="false" priority="10" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" name="Default Paragraph Font"> <w:lsdexception locked="false" priority="11" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtitle"> <w:lsdexception locked="false" priority="22" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Strong"> <w:lsdexception locked="false" priority="20" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="59" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Table Grid"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Placeholder Text"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="No Spacing"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Revision"> <w:lsdexception locked="false" priority="34" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="List Paragraph"> <w:lsdexception locked="false" priority="29" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="30" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="19" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="21" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="31" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="32" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="33" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Book Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="37" name="Bibliography"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" qformat="true" name="TOC Heading"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;font-family:verdana;"><span style="font-size:100%;"><span style="line-height: 115%;font-size:10pt;" >Γεια σας,<br /></span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;font-family:verdana;"><span style="font-size:100%;"><span style="line-height: 115%;font-size:10pt;" >Μία ανάσα πριν από τις δημοτικές εκλογές και πολλοί εξακολουθούν να αμφισβητούν την «ευεργετική δράση» που θα φέρει ο Καλλικράτης στην τοπική αυτοδιοίκηση.</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;font-family:verdana;"><span style="font-size:100%;"><span style="line-height: 115%;font-size:10pt;" >Πρέπει όμως να είμαστε ξεκάθαροι και ειλικρινείς. Κανένας δήμαρχος που θέλει να «κάνει δουλειά» δεν πρόκειται να εμποδιστεί από τον Καλλικράτη και κανένας δήμαρχος που δεν είναι ικανός δεν πρόκειται να παράξει έργο λόγω του Καλλικράτη. </span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;font-family:verdana;"><span style="font-size:100%;"><span style="line-height: 115%;font-size:10pt;" >Ας αφήσουμε λοιπόν την μοιρολατρία και την άσκοπη ανάλυση του νόμου και ας κοιτάξουμε κατάματα τα προβλήματα και τις ευκαιρίες που θα κάνουν την ζωή μας καλύτερη.</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;font-family:verdana;"><span style="font-size:100%;"><span style="line-height: 115%;font-size:10pt;" >Δεν είναι τυχαίο ότι η μεταρρύθμιση του Καλλικράτη συμπίπτει με τις εκλογές και την αλλαγή διοίκησης στις τοπικές κοινωνίες. Ως νόμος, θα μπορούσε να ισχύει άμεσα. Όμως ο νομοθέτης δίνει την επιλογή στους πολίτες να ορίσουν τα πρόσωπα που θα κληθούν να εφαρμόσουν κάτι τόσο νέο, τόσο καινοτόμο.</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;font-family:verdana;"><span style="font-size:100%;"><span style="line-height: 115%;font-size:10pt;" >Είναι ένα τέλειο νομοσχέδιο? Μάλλον όχι. Σίγουρα θα υπάρχουν σημεία για βελτίωση. Εκεί θα φανεί η ικανότητα των νέων διοικήσεων, όπου σε συνεργασία με το υπ. Εσωτερικών, θα κάνουν άμεσα τις αλλαγές που είναι απαραίτητες. Όμως, η ίδια η ιδέα του Καλλικράτη, δεν ήταν τόσο να φτιαχτεί ο τέλειος νόμος, αλλά να αλλάξουν νοοτροπίες, να ξεριζωθούν κατεστημένα και να ανατραπούν καθεστωτικές και ιδιοκτησιακές αντιλήψεις.</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;font-family:verdana;"><span style="font-size:100%;"><span style="line-height: 115%;font-size:10pt;" >Αν θέλουμε λοιπόν να απαντήσουμε στο αρχικό ερώτημα, ο Καλλικράτης είναι και τα δύο... Είναι μία τρικλοποδιά για τον Μαυρογιαλούρο του χθες και μία ευκαιρία για αυτόν που πιστεύει σε ότι που κάνει και όχι σε ότι εισπράττει.</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;font-family:verdana;"><span style="font-size:100%;"><span style="line-height: 115%;font-size:10pt;" >Ας ανοίξουμε τα αφτιά μας σε όποιον από τους δύο θέλουμε – ή και στους δύο. Αλλά ας σκεφτούμε πρώτα αν θέλουμε για μία ακόμα φορά να ψηφίσουμε κάποιον που θα κατηγορούμε αύριο ή κάποιον που θα μας κάνει να ελπίζουμε για το αύριο... Από τον Καλλικράτη, ας κρατήσουμε τα κάλλη του και ας απαλλαγούμε από τους κάλλους...</span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-family: verdana;"><span style="font-size:85%;">Σας ευχαριστώ,</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:verdana;">Γιώργος Φακίτσας</span></span></p><b style="color: rgb(255, 102, 102);">Δημοκρατία είναι η διαδικασία με την οποία διαλέγουμε αυτόν στον οποίο θα ρίξουμε το φταίξιμο.</b><p style="color: rgb(255, 102, 102);" class="auth0"><i><a class="author" href="http://www.gnomikologikon.gr/authquotes.php?auth=101">Bertrand Russell, 1872-1970, Βρετανός φιλόσοφος</a></i></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8430427540291117945-232093409302446866?l=politikianalisi.blogspot.com' alt='' /></div>Πολιτική ανάλυσηhttp://www.blogger.com/profile/08656429386459245313noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8430427540291117945.post-80611175319528438912010-09-11T17:44:00.005+03:002010-09-11T18:50:30.729+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/TIulOt-Uz8I/AAAAAAAAAj4/SHuPU-c3qx0/s1600/%24R5LUZFY.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/TIulOt-Uz8I/AAAAAAAAAj4/SHuPU-c3qx0/s200/%24R5LUZFY.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5515683840923062210" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Γεια σας,<br />μετά από την έναρξη της προεκλογικής περιόδου και τον ανασχηματισμό της κυβέρνησης, η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης φαίνεται πως είναι το ιδανικό "φόντο" για την έναρξη της σκληρής αντιπαράθεσης ανάμεσα στην αξιωματική αντιπολίτευση και την κυβέρνηση.<br /><br />Είναι δεδομένο ότι τα κόμματα της αντιπολίτευσης θα προσπαθήσουν να δώσουν έντονο πολιτικό χρώμα στην μάχη για τις αυτοδιοικητικές εκλογές. Σημαία τους θα είναι η "πολιτική του μνημονίου". Από την άλλη μεριά, η κυβέρνηση θα προσπαθήσει να υπερασπιστεί τις επιλογές της και να "απο - πολιτικοποιήσει" τις εκλογές, δίνοντας έμφαση σε θέματα της τοπικής αυτοδιοίκησης.<br /><br />Αν εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης στείλουμε ψήφο διαμαρτυρίας για το μνημόνιο, πότε θα αντιδράσουμε για την κατάσταση της γειτονιάς μας? Στις βουλευτικές ή στις Ευρωπαϊκές εκλογές?<br /><br />Είναι αλήθεια ότι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, γνώριζε ότι θα πλήρωνε στις εκλογές την υπογραφή της στο μνημόνιο. Όλοι λέγαμε ότι ήταν μία κίνηση υψηλού ρίσκου, που θα εκμεταλλεύονταν στο μέγιστο βαθμό τα κόμματα της αντιπολίτευσης.<br /><br />Ωστόσο οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δίνουν μία άλλη οπτική στα πράγματα. Βέβαια, η κυβέρνηση πληρώνει την απόφαση να καταφύγει στον μηχανισμό στήριξης και να λάβει σκληρά μέτρα, όμως αυτή η "τιμωρία" δεν συνεπάγεται συμφωνία με την γραμμή της ΝΔ.<br /><br />Ο λόγος είναι απλός: Οι πολίτες πλήττονται από τα μέτρα του μνημονίου που έλαβε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, διατηρεί όμως στην μνήμη του την συμπεριφορά και τα λάθη των στελεχών της ΝΔ.<br /><br />Η μεγάλη ήττα της ΝΔ στις βουλευτικές εκλογές δεν σημαίνει ότι το κόμμα του κ. Σαμαρά έλαβε "συγχωροχάρτι" από τους πολίτες.<br /><br />Η κυβέρνηση λαμβάνει την απογοήτευση λόγω καθυστερήσεων σε αναπτυξιακά μέτρα, την αυξημένη φορολογία και για σοβαρές αποφάσεις που εκκρεμούν. Ωστόσο, μεγάλο μέρος των συμπολιτών μας συμφωνεί ότι πρέπει επιτέλους να μπει μία τάξη στο μπάχαλο του δημοσίου, είτε αυτό λέγεται εργασιακό, είτε μισθολογικό, είτε γενικά έξοδα. Η κατάσταση του δημοσίου δεν μπορεί να συνεχιστεί έτσι.<br /><br />Νομίζω ότι οι πολίτες σιγά σιγά έχουν αρχίσει να αλλάζουν τον τρόπο "χρήσης της ψήφου" τους. Η κριτική στάση απέναντι στους πολιτικούς είναι ανεξάρτητα από κόμματα. Έτσι θα πρέπει να αρχίσει να αλλάζει και ο τρόπος δράσης των πολιτικών.<br /><br />Δεν μπορεί να συνεχιστεί το παιχνίδι του "ναι - όχι" μεταξύ κυβέρνησης αντιπολίτευσης. Πρέπει επιτέλους να δούμε και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των κομμάτων (αν και όποια έχουν). Πρέπει να αναπτυχθεί ένας διάλογος και μία προοπτική δημιουργικής αντιπαράθεσης, όχι για τηλεοπτική χρήση αλλά για παραγωγή πολιτικών δράσεων...<br /><br />Παλαιοκομματικά, μικροκομματικά και ρουσφετολογικά χαρακτηριστικά δεν μπορούν πλέον να είναι κριτήρια για τους πολιτικούς. Όσοι μπορούν να ανοίξουν τα αυτιά και το μυαλό τους στην κοινωνία ας συνεχίσουν, διαφορετικά ας αποχωρήσουν πριν γελοιοποιηθούν...<br /><br />Σας ευχαριστώ,<br /><br />Γιώργος Φακίτσας<br /><br /><br /><b style="color: rgb(255, 102, 102);">Η ελεύθερη βούληση είναι αυταπάτη. Οι άνθρωποι πάντα διαλέγουν το δρόμο που πιστεύουν ότι θα προσφέρει τη μεγαλύτερη ευχαρίστηση.</b><p style="color: rgb(255, 102, 102);" class="auth0"><i><a class="author" href="http://www.gnomikologikon.gr/authquotes.php?auth=1324">Scott Adams, 1957-, Αμερικανός συγγραφέας κόμικς</a></i></p><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8430427540291117945-8061117531952843891?l=politikianalisi.blogspot.com' alt='' /></div>Πολιτική ανάλυσηhttp://www.blogger.com/profile/08656429386459245313noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8430427540291117945.post-47410329491693884762010-09-01T22:00:00.002+03:002010-09-01T22:14:42.474+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/TH6lNGU2QjI/AAAAAAAAAjU/P7wYK2fVo-I/s1600/news-blog-attack.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 246px; height: 216px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/TH6lNGU2QjI/AAAAAAAAAjU/P7wYK2fVo-I/s200/news-blog-attack.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5512024638403002930" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Γεια σας,<br />καλό μήνα, καλό φθινόπωρο και καλό κουράγιο...<br /><br />Τις τελευταίες ημέρες τα δελτία ειδήσεων και οι εφημερίδες εναγωνίως στοιχηματίζουν για τις αλλαγές που θα κάνει ο πρωθυπουργός στον επικείμενο ανασχηματισμό.<br /><br />Πραγματικά η στάση των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, δημιουργεί το ερώτημα αν ο ρόλος τους είναι να παρουσιάζουν τις ειδήσεις ή να τις δημιουργούν. Πώς αλλιώς να εξηγήσει κάποιος ότι ανάλογα με τα συμφέροντα του κάθε μέσου, αλλάζουν και τα πρόσωπα που προβάλλονται.<br /><br />Αν κοιτάξουμε τα αρχεία των εφημερίδων, ακριβώς έναν χρόνο πριν, θα δούμε ότι έγραφαν πως ο τότε Πρωθυπουργός, κος Κ. Καραμανλής, ετοίμαζε διάγγελμα για προσφυγή σε πρόωρες εκλογές. Μάλιστα έκαναν λόγο για την ανακοίνωση των εκλογών "από ώρα σε ώρα". Μπορεί να έπεσαν έξω στον χρόνο, όμως το αποτέλεσμα ήταν ίδιο.<br /><br />Το ίδιο συμβαίνει και σήμερα. Από την κυβέρνηση υποστηρίζεται ότι οι όποιες αλλαγές σε πρόσωπα, θα έχουν την μορφή αντικαταστάσεων. Όμως από τα media μαθαίνουμε ότι θα γίνει "σαρωτικός" ανασχηματισμός και δημιουργία "οβάλ γραφείου" στο Μέγαρο Μαξίμου.<br /><br />Προφανώς ο λόγος αυτής της πίεσης προς την κυβέρνηση είναι για να λάβουν θέσεις κλειδιά πολιτικοί που μπορούν να "υποστηρίξουν" τα συμφέροντα κάθε εκδοτικού ή ενημερωτικού ομίλου.<br /><br />Ο ρόλος όλων αυτών των δημοσιογράφων δεν είναι να ενημερώνει την κυβέρνηση για τις επόμενες κινήσεις της, ώστε να μην βρεθεί αντιμέτωπη μαζί τους. Ο ρόλος τους είναι να ενημερώνει τους πολίτες για τα πεπραγμένα της κυβέρνησης και να τους αφήνει το περιθώριο να κρίνουν. Αλλιώς μιλάμε για "κατευθυνόμενη" δημοσιογραφία...<br /><br />Σας ευχαριστώ,<br /><br />Γιώργος Φακίτσας<br /><br /><b style="color: rgb(255, 102, 102);">Τα Μέσα Ενημέρωσης αναφέρουν μόνο χαζές ή απρόσεκτες απαντήσεις και όχι χαζές ή άδικες ερωτήσεις.</b><p style="color: rgb(255, 102, 102);" class="auth0"><i><a class="author" href="http://www.gnomikologikon.gr/authquotes.php?auth=423">Colin Powell, 1937-, Αμερικανός στρατιωτικός &amp; πολιτικός</a></i></p><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8430427540291117945-4741032949169388476?l=politikianalisi.blogspot.com' alt='' /></div>Πολιτική ανάλυσηhttp://www.blogger.com/profile/08656429386459245313noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8430427540291117945.post-4526080220495409062010-08-22T15:05:00.004+03:002010-08-22T15:17:00.528+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/THEVEdISzEI/AAAAAAAAAjM/oaIXNirr6dU/s1600/images.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 200px; height: 137px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/THEVEdISzEI/AAAAAAAAAjM/oaIXNirr6dU/s200/images.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5508206985533901890" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Γεια σας,<br />μετά τις θερινές διακοπές, είναι καιρός να επιστρέψουμε σιγά - σιγά στις παλιές και γνωστές μας συνήθειες.<br /><br />Αυτή την Κυριακή, στην εφημερίδα "Το Βήμα", ο κ. Γ. Μαρίνος βρήκε και δημοσιεύει ένα πάπυρο ηλικίας 2300 ετών, στον οποίο ο Μενένιος Άπιος συμβουλεύει τον διάδοχό του στην διακυβέρνηση της Αχαιας για τον χαρακτήρα των Ελλήνων.<br /><br />Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να δούμε ποιά ήταν η άποψη των ξένων για εμάς.<br /><br /><i>«Ο Ελληνας είναι πιο εγωιστής από </i> <i>εμάς και συνεπώς από όλα τα έθνη του </i> <i>κόσμου. Το άτομό του είναι “πάντων </i> <i>χρημάτων μέτρον” κατά το ρητό του Πρωταγόρα.</i> <i>Αδέσμευτο, αυθαίρετο και ατίθασο,</i> <i>αλλά και αληθινά ελεύθερο, ορθώνεται</i> <i>το “εγώ” των Ελλήνων. Χάρις </i> <i>σε αυτό σκεφθήκανε πηγαία,πρώτοι αυτοί,όσα</i> <i>εμείς αναγκαζόμαστε σήμερα να </i> <i>σκεφθούμε σύμφωνα με τη σκέψη τους. </i> <i>Χάρις σε αυτό βλέπουν με τα μάτια τους </i> <i>και όχι με τα μάτια εκείνων που είδαν </i> <i>πριν από αυτούς.<br /><br /></i> <i>(...) Ομως ήρθανε καιροί όπου ο ελληνικός</i> <i>εγωισμός ξέχασε την τέχνη που </i> <i>οικοδομεί τους ιδανικούς κόσμους, αλλά</i> <i>δεν ξέχασε την τέχνη που γκρεμίζει τις </i> <i>πραγματικές πολιτείες. Και εμείς τους </i> <i>συναντήσαμε σε τέτοιους καιρούς και </i> <i>γι΄ αυτό η κρίση μας γι΄ αυτούς συμβαίνει</i> <i>να είναι τόσο αυστηρή που κάποτε καταντά</i> <i>άδικη. Η μοίρα μας έταξε νομοθέτες</i> <i>του κόσμου και το ελληνικό άτομο</i> <i>περιφρονεί τον νόμο. Δεν παραδέχεται</i> <i>άλλη κρίση δικαίου παρά την ατομική</i> <i>του, που δυστυχώς στηρίζεται σε </i> <i>ατομικά κριτήρια. Απορείς πώς η πατρίδα</i> <i>των πιο μεγάλων νομοθετώνέχει </i> <i>τόση λίγη πίστη στον νόμο. Πείθονται </i> <i>μόνο στα ρήματα τα δικά τους και ή αλλάζουν</i> <i>τους νόμους κάθε λίγο ανάλογα </i> <i>με τα κέφια της στιγμήςή,όταν δεν μπορούν</i> <i>να τους αλλάξουν, τους αντιμετωπίζουν</i> <i>σαν εχθρικές δυνάμεις και τότε μεταχειρίζονται</i> <i>εναντίον τους ή τη βία ή </i> <i>τον δόλο. Α! πόσο την χαίρεται ο Ελληνας</i> <i>την εύστροφη καταδολίευσή τους, </i> <i>τους σοφιστικούς διαλογισμούς που μεταβάλλουν</i> <i>τους νόμους σε ράκη! Ο Ελληνας</i> <i>έχει την πιο αδύναμη μνήμη από </i> <i>μας, έχει λιγότερη συνέχεια. Θες να σαγηνεύσεις</i> <i>την εκκλησία του δήμου σε </i> <i>μια πόλη ελληνική; Πες τους:“Σας υπόσχομαι</i> <i>αλλαγή”. Πες τους:“Θα θεσπίσω</i> <i>νέους νόμους”.<br /><br /></i> <i>Οι Ελληνες λίγα πράγματα σέβονται </i> <i>και σπάνια όλοι τους τα ίδια. Και προς </i> <i>καλού και προς κακού στέκουν επάνω </i> <i>από τα πράγματα.Για να κρίνουν αν ένας </i> <i>νόμος είναι δίκαιος θα τον μετρήσουν με </i> <i>το μέτρο της προσωπικής τους περίπτωσης,</i> <i>ακόμα κι όταν υπεύθυνα τον </i> <i>κρίνουν στην εκκλησία ή στο δικαστήριο.</i> <i>Ο Ελληνας ζητεί από τον νόμο δικαιοσύνη</i> <i>για τη δική του προσωπική </i> <i>περίπτωση. Εάν τύχει και ο νόμος, δίκαιος</i> <i>στην ολότητά του και δεν ταιριάζει</i> <i>σε λίγες περιπτώσεις όπως η δική </i> <i>του,δεν μπορεί να το παραδεχθεί.Δεν δέχεται</i> <i>να θυσιάσει την δική του περίπτωση,</i> <i>το δικό του εγώ σε έναν νόμο </i> <i>σκόπιμο και δίκαιο στη γενικότητά του».</i><div style="overflow: hidden; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; text-align: left; text-decoration: none; border: medium none;"><a style="color: rgb(0, 51, 153);" href="http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&amp;ct=123&amp;artid=349850&amp;dt=22/08/2010#ixzz0xKsBqHy1">http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&amp;ct=123&amp;artid=349850&amp;dt=22/08/2010#ixzz0xKsBqHy1</a><br /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Πόσο πιθανό θα ήταν ένα παρόμοιο άρθρο να δημοσιεύθεί σήμερα σε μία εφημερίδα του εξωτερικού, για τους σημερινούς Έλληνες?</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Το καλό είναι ότι μέσα από όσα περάσαμε, καταφέραμε να διατηρήσουμε τα στοιχεία του χαρακτήρα μας. Το κακό είναι ότι τα περισσότερα στοιχεία που κρατήσαμε, δεν είναι υγιή.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Σας ευχαριστώ,</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Γιώργος Φακίτσας</span><br /><br /><b style="color: rgb(255, 102, 102);">Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει. Συνεχώς ξεψυχάει</b><p style="color: rgb(255, 102, 102);" class="auth0"><i><a class="author" href="http://www.gnomikologikon.gr/authquotes.php?auth=1373">Δημήτρης Χορν, 1924-1998, Έλληνας ηθοποιός</a></i></p><br /></div></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8430427540291117945-452608022049540906?l=politikianalisi.blogspot.com' alt='' /></div>Πολιτική ανάλυσηhttp://www.blogger.com/profile/08656429386459245313noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8430427540291117945.post-61331842165845242342010-07-26T23:02:00.003+03:002010-07-27T00:00:47.720+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/TE33dvvg0RI/AAAAAAAAAi0/gfiu34N23q0/s1600/1854.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 134px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/TE33dvvg0RI/AAAAAAAAAi0/gfiu34N23q0/s200/1854.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5498322810493260050" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Γεια σας,<br />η χώρα απολαμβάνει για μία ακόμα φορά την δύναμη των συνδικαλιστών και την δυνατότητα μίας μερίδας επαγγελματιών να διεκδικεί δίκαια ή άδικα κεκτημένα, εις βάρους όλως των υπολοίπων.<br /><br />Μετά τους αποκλεισμούς των λιμανιών από τα μέλη του ΚΚΕ και της Ακρόπολης από συμβασιούχους που δεν "βολεύτηκαν", όπως τους είχαν υποσχεθεί οι "αθώοι" πολιτικάντηδες, είμαστε αντιμέτωποι με την έλλειψη καυσίμων και αδυναμία διακίνησης προϊόντων στην αγορά.<br /><br />Οι οδηγοί και ιδιοκτήτες φορτηγών δημόσιας χρήσης, αντιδρούν στο πολυαναμενόμενο άνοιγμα του επαγγέλματός τους. Κάτι που έπρεπε να είχε γίνει πριν πολλά χρόνια, κάτι που μοιάζει περισσότερο με αυτονόητο παρά με ζητούμενο, έχει γίνει ο λόγος της ταλαιπωρίας των οδηγών, των καταναλωτών και των επαγγελματιών.<br /><br />Είναι αλήθεια ότι στο θέμα της απελευθέρωσης του κλάδου των δημόσιων μεταφορών, υπάρχει κάποια αδικία που πρέπει να αντιμετωπιστεί ή τουλάχιστον να μετριαστεί. Οι άδειες που έχουν εκδοθεί (από το 1971) είχαν φτάσει να πωλούνται σε εξωφρενικές τιμές. Αυτό γινόταν σε ένα καθεστώς που ισορροπούσε μεταξύ του παραεμπορίου και της ελεύθερης αγοράς.<br /><br />Το κράτος γνώριζε την κατάσταση που υπήρχε στον κλάδο, όμως δεν έκανε τίποτα. Όπως σε πολλούς τομείς, έκρυβε το πρόβλημα κάτω από το χαλάκι, εκμεταλλευόμενο την αδιαφορία των επαγγελματιών. Αντί μαζί να προετοιμάσουν την μεταβατική περίοδο, όταν μπορούσαν να το κάνουν, αντάλλασσαν ματιές νομίζοντας ότι για πάντα θα μπορούν να ξεγελάνε την Ευρωπαϊκή Ένωση και την κοινή λογική.<br /><br />Είναι παράλογο από την μία να υπάρχουν κλειστά επαγγέλματα στην σημερινή εποχή, αλλά από την άλλη δεν είναι καθόλου λογικό και δίκαιο κάποιος που αγόρασε μία άδεια πριν από λίγο καιρό με τεράστιο τίμημα, να χάνει την "επένδυσή" του. Αυτό είναι το μοναδικό σοβαρό θέμα που προκύπτει και τίποτα άλλο.<br /><br />Ο ρόλος των συνδικαλιστών δεν πρέπει να περιορίζεται σε "απεργιακές" κινητοποιήσεις, κατόπιν εορτής. Έπρεπε οι ίδιοι να είχαν πιέσει τις κυβερνήσεις του παρελθόντος, ώστε να είχε βρεθεί μία λύση, αφού γνώριζαν ότι το πρόβλημα αυτό θα εμφανιζόταν, αργά ή γρήγορα. Η στάση τους αποδεικνύει για μία ακόμα φορά ότι δεν ενδιαφέρονται για τα πραγματικά προβλήματα του κλάδου τους αλλά για το "βόλεμα", την "προβολή" και την "πολιτικοποίηση" όσων δρουν στο συνδικαλιστικό κίνημα.<br /><br />Το κακό (ή καλό) για όλους αυτούς τους "εργοτοπατέρες" είναι ότι αρχίζουν σιγά - σιγά να μένουν μόνοι τους. Όλο και περισσότεροι πολίτες αντιλαμβάνονται ότι οι συνδικαλιστές έχουν εντελώς διαφορετικό ρόλο από αυτό που πράττουν. Ακόμα και κόμματα έχουν αρχίσει να γυρνάνε την πλάτη σε ορισμένες συμπεριφορές που προκαλούν.<br /><br />Αν κάτι πρέπει να αλλάξει σε αυτή την κρίση, αυτό είναι σίγουρα το συνδικαλιστικό κίνημα. Σίγουρα είναι απαραίτητο, όμως είναι απαραίτητη και η χρησιμότητά του. Όταν γνωρίζουν ότι κάποιο θέμα θα προκύψει, οφείλουν να προετοιμάζονται μέσω συζητήσεων και να είναι έτοιμοι να το αντιμετωπίσουν, ακόμα και νωρίτερα αν είναι δυνατόν.<br /><br />Σήμερα είναι οι μεταφορείς, αύριο θα είναι οι οδηγοί ταξί και μετά από λίγες ημέρες θα είναι οι φαρμακοποιοί. Ποιος από όλους αυτούς έχει αρχίσει την συζήτηση που θα ζητάνε όταν ο κόμπος θα έχει φτάσει στο χτένι?<br /><br />Σας ευχαριστώ,<br /><br />Γιώργος Φακίτσας<br /><br /><b style="color: rgb(255, 102, 102);">Μόνο αυτός που δεν τραβάει κουπί έχει χρόνο να ταρακουνήσει τη βάρκα.</b><p style="color: rgb(255, 102, 102);" class="auth0"><i><a class="author" href="http://www.gnomikologikon.gr/authquotes.php?auth=20">Jean-Paul Sartre, 1905-1980, Γάλλος φιλόσοφος</a></i></p><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8430427540291117945-6133184216584524234?l=politikianalisi.blogspot.com' alt='' /></div>Πολιτική ανάλυσηhttp://www.blogger.com/profile/08656429386459245313noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8430427540291117945.post-92113498904641299062010-07-19T21:59:00.002+03:002010-07-19T22:33:39.307+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/TESojO_tvlI/AAAAAAAAAic/qGveZlemU0w/s1600/ekloges.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 200px; height: 120px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/TESojO_tvlI/AAAAAAAAAic/qGveZlemU0w/s200/ekloges.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5495702768573070930" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Γεια σας,<br />η πολιτική δεν ασχολείται μόνο με το ασφαλιστικό, το μνημόνιο, την ανάπτυξη και την εξωτερική πολιτική. Η πολιτική πέρα από αυτά επηρεάζει την ποιότητα της καθημερινότητάς μας και του περιβάλλοντος που ζούμε.<br /><br />Η κατάσταση των δρόμων, η καθαριότητα, η προσβασιμότητα σε πλατείες και πεζοδρόμια (ειδικά από άτομα με ειδικές ανάγκες), η ποιότητα των σχολείων και η ζωή στην πόλη μας, είναι αυτά που αντιμετωπίζουμε καθημερινά.<br /><br />Η δύσκολη οικονομική κατάσταση έχει επηρεάσει την ψυχολογία όλων μας. Ζούμε μέσα στην αβεβαιότητα, την αγωνία για το αύριο και την αναζήτηση προοπτικών. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να πάψουμε να ζητούμε περισσότερη ποιότητα ζωής. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι δικαιούμαστε τα "αυτονόητα", που πρέπει να μας προσφέρει η τοπική αυτοδιοίκηση.<br /><br />Οι δημοτικές εκλογές πλησιάζουν. Ορισμένοι πολιτικοί προσπαθούν να τις παρουσιάσουν ως δημοψήφισμα για την κυβέρνηση. Προφανώς "παίζουν" με έναν θεσμό, αποδεικνύοντας την αδιαφορία τους για την ζωή των πολιτών.<br /><br />Στις δημοτικές εκλογές δεν ψηφίζουμε για την οικονομική πολιτική. Δεν αποφασίζουμε για το ασφαλιστικό ή εργασιακό καθεστώς. Δεν κρίνουμε το κυβερνητικό έργο. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να κάνουμε στις βουλευτικές εκλογές.<br /><br />Οι δημοτικές εκλογές είναι μία τοπική διαδικασία. Καλούμαστε να αποφασίσουμε ποιος θα διαχειριστεί τα προβλήματα που έχουμε καθημερινά μπροστά στο σπίτι μας, στην γειτονιά μας. Καλούμαστε να αναδείξουμε τον ικανότερο που θα διαχειριστεί τα σχολεία όπου φοιτούν τα παιδιά μας. Καλούμαστε να διακρίνουμε ποιος είναι άξιος να μας προσφέρει ένα καλύτερο περιβάλλον...<br /><br />Ειδικά σε αυτές τις εκλογές έχουμε ακόμα μία πρόκληση. Πρέπει να αναδείξουμε τον συμπολίτη μας που θα αφομοιώσει και θα διαχειριστεί τις αλλαγές και τις τομές που έχει φέρει το νέο νομοσχέδιο της αυτοδιοίκησης. Ο Καλλικράτης.<br /><br />Οι ανίκανοι και οι "φυγόμαχοι" έτρεξαν να σταθούν στα σύνορα και τα ονόματα των δήμων. Όμως για το νομοσχέδιο αυτό είναι ένα διαδικαστικό θέμα. Το σύνολο του νομοσχεδίου είναι μία ανατροπή στα δεδομένα. Οι δήμοι θα κληθούν να διαχειριστούν περισσότερα κονδύλια, θα πρέπει να λάβουν δράσεις για την ανάπτυξη, για το περιβάλλον, να αποφασίσουν για την ρυμοτομία και το πολεοδομικό σχέδιο των πόλεων...<br /><br />Σε αυτές τις εκλογές, θα πρέπει τα κόμματα να αποδείξουν την ανανέωση που υπόσχονται και οι πολίτες την ανανέωση που επιθυμούν. Οι υποψήφιοι θα πρέπει να είναι νέοι (όχι μόνο σε ηλικία αλλά και σε ιδέες) άνθρωποι, με όραμα, όρεξη και θέληση για ανατροπές και ανάπτυξη στην πόλη τους. Οι ηγεσίες των κομμάτων θα πρέπει να προτείνουν τέτοιους ανθρώπους και να δημιουργήσουν ευκαιρίες για ανανέωση της πολιτικής.<br /><br />Επειδή όμως τα κόμματα δεν είναι πάντα τόσο "αθώα" και ρομαντικά. Επειδή πολλοί βουλευτές ανταποδίδουν "χάρες" μέσω χρίσματος, ξεπληρώνοντας στήριξη που έλαβαν από δημάρχους και συμβούλους, πρέπει και οι πολίτες να λάβουμε δράση.<br /><br />Ακόμα και αν επιμείνουμε να ψηφίσουμε με "κομματική πειθαρχία", κάτι για το οποίο διαφωνώ, πρέπει να αναζητήσουμε άξιους, ικανούς και έμπειρους ανθρώπους... Πρέπει να πάψουμε να είμαστε κλειδωμένοι σε έναν τρόπο σκέψης που αποδεδειγμένα μας έχει οδηγήσει στην σημερινή κατάσταση...<br /><br />Κάθε εκλογική διαδικασία δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως αγγαρεία.. Είναι μία ευκαιρία να αλλάξουμε ορισμένα πράγματα. Ειδικά στην τοπική αυτοδιοίκηση.. Αν για ακόμα μία φορά δεν κρίνουμε "απαραίτητο" να ασχοληθούμε με τις εκλογές, μετά τι θα μας νομιμοποιεί να γκρινιάζουμε για την ποιότητα του δρόμου, του σχολείου, ή την καθαριότητα της γειτονιάς μας?<br /><br />Σας ευχαριστώ,<br /><br />Γιώργος Φακίτσας<br /><b style="color: rgb(255, 102, 102);">Οι πολίτες στα δημοψηφίσματα απαντούν συνήθως για όλα, εκτός από το ερώτημα που τίθεται στο δημοψήφισμα.</b><p style="color: rgb(255, 102, 102);" class="auth0"><i><a class="author" href="http://www.gnomikologikon.gr/authquotes.php?auth=165">Φρανσουά Μιττεράν, 1916-1996, Γάλλος πρόεδρος</a></i></p><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8430427540291117945-9211349890464129906?l=politikianalisi.blogspot.com' alt='' /></div>Πολιτική ανάλυσηhttp://www.blogger.com/profile/08656429386459245313noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8430427540291117945.post-66517062201124158412010-07-13T21:40:00.002+03:002010-07-13T22:32:32.056+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/TDy_RHiXTQI/AAAAAAAAAiE/NjEGJl1G4To/s1600/asfalistiko.gif"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 200px; height: 124px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/TDy_RHiXTQI/AAAAAAAAAiE/NjEGJl1G4To/s200/asfalistiko.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5493475946287025410" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Γεια σας,<br />ένα νέο εργασιακό και ασφαλιστικό καθεστώς είναι παρών στην ζωή μας, κάνοντας ανατροπές στους οικογενειακούς προϋπολογισμούς και φέρνοντας αναστάτωση στην πολιτική και συνδικαλιστική "συνείδηση" πολλών...<br /><br />Είναι αλήθεια ότι το νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο είναι το σκληρότερο των τελευταίων ετών. Θίγει το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού, εργαζόμενους και συνταξιούχους, με διάφορες μορφές, έτη εργασίας - εισφορές - ποσό σύνταξης.<br /><br />Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, δήλωσαν με ένταση ότι το νομοσχέδιο είναι εκτός σοσιαλιστικής και "πασοκικής" ιδεολογίας, αν και το υπερψήφισαν είτε ακολουθώντας την κομματική γραμμή, είτε ως σίγουροι ότι είναι η μοναδική λύση.<br /><br />Για να είμαστε ειλικρινείς, τα μέτρα του νομοσχεδίου είναι εκτός οποιασδήποτε ιδεολογίας, αριστερής ή δεξιάς. Κανένας πολιτικός δεν θα έπαιρνε τέτοια μέτρα, ρισκάροντας την προσωπική του πολιτική πορεία ή ρισκάροντας την συνοχή και την λειτουργία της κοινωνίας. Μπορεί αρκετοί πολιτικοί να αδιαφορούν για την οικονομική κατάσταση των πολιτών, για τις εργασιακές - ασφαλιστικές συνθήκες και για την ποιότητα ζωής που προσφέρουν οι κοινωνικές υπηρεσίες του κράτους, όμως δεν θα έθιγαν τόσο σκληρά την ζωή τους.<br /><br />Όλοι μας γνωρίζαμε ότι το ασφαλιστικό σύστημα που είχαμε δεν ήταν βιώσιμο. Τα ίδια τα κόμματα υπόσχονταν την "αναδιάρθρωσή" του σε κάθε προεκλογική καμπάνια. Αν αυτό είχε γίνει πολλά χρόνια πριν, θα είχαμε και πάλι πρόβλημα, όμως δεν θα ήταν τόσο βίαιη η προσαρμογή των δεδομένων.<br /><br />Όλες οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών έκαναν γρατσουνιές αντί για τομές στο ασφαλιστικό, φοβούμενες το πολιτικό κόστος. Η αδράνεια των κυβερνήσεων του κ. Καραμανλή, σε συνδυασμό με την κρίση αλλά και "λανθασμένες" κινήσεις όπως τα ομόλογα (δομημένα), ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι.<br /><br />Βέβαια, τα λάθη του ασφαλιστικού δεν είναι των τελευταίων δέκα ετών, αλλά των τελευταίων τριάντα. Δεν μπορεί ένα σύστημα που θέλει να θεωρείται βιώσιμο να αλλάζει με μερεμέτια και να μην είναι "εξ ορισμού" αναπροσαρμόσιμο στην κάθε εποχή.<br /><br />Υπήρχε άλλος τρόπος? Προσωπικά νομίζω πως όχι. Όλοι γνωρίζαμε ότι δεν γινόταν να αλλάξει σοβαρά το ασφαλιστικό, υποστηρίζοντας συγχρόνως τα 3 "δεν" (δεν θα αυξηθούν τα όρια, δεν θα μειωθούν οι συντάξεις, δεν θα αυξηθούν οι εισφορές). Ήταν κάτι που το ομολογούσαν όλοι. Βέβαια ο αντίλογος είναι "τι φταίνε οι πολίτες που δεν έφαγαν", όμως πόσοι από εμάς δεν ξέρουμε κάποιον που βγήκε πρόωρα σε σύνταξη, κάποιον που δουλεύει ανασφάλιστος απαιτώντας μετά σύνταξη, κάποιον που είναι στο ταμείο εργασίας ενώ εργάζεται. Μπορεί λοιπόν να υπάρχει "σαπίλα" στην κορυφή του συστήματος, όμως όλοι την υποστηρίξαμε, όλοι επιδιώξαμε να εισπράξουμε εις βάρους των άλλων, όλοι προσπαθήσαμε να βγάλουμε κάτι παραπάνω αφού μπορούσαμε.<br /><br />Είναι χαρακτηριστική η δήλωση του κ. Μ. Ανδρουλάκη για το νομοσχέδιο: "Θα ψήφιζα όχι, αν μπορούσα να απαντήσω που θα βρω λεφτά να πληρώσω συντάξεις αύριο". Αυτό είναι που πρέπει να κάνουμε. Να αντιδρούμε όταν έχουμε κάτι να προτείνουμε. Να κατηγορούμε τον δικομματισμό, έχοντας την εναλλακτική πρόταση... Γιατί διαφορετικά δεν αλλάζουμε τίποτα, απλά <span style="font-weight: bold;">επιβεβαιώνουμε την ανικανότητά μας να απαλλαγούμε από τους ανίκανους</span>!<br /><br />Και επειδή πολλοί θα τρέξουν να με κατηγορήσουν για το κείμενό μου, θέλω να πω μόνο αυτό: Ανήκω σε μία γενιά (30) που ελάχιστα έχει επιβαρύνει μέχρι στιγμής το σύστημα. Έχουμε σπουδάσει, έχουμε όρεξη και έχουμε και θέληση να πάμε μπροστά. Αυτό το ασφαλιστικό θα μας αναγκάσει να δουλέψουμε και να πληρώσουμε περισσότερο. Σε ποιο περιβάλλον όμως? Δεν φοβόμαστε την δουλειά, αλλά δεν έχουμε δουλειά... Δεν φοβόμαστε τον ανταγωνισμό αλλά αντιμετωπίζουμε "ρουσφετισμό"...<br /><br />Αν λοιπόν πολλοί σήμερα λένε ότι χάνουν χρήματα ή πρέπει να δουλέψουν περισσότερο, <span style="font-weight: bold;">έχουν απόλυτο δίκιο</span>. Ας σκεφτούν όμως, ότι <span style="font-weight: bold;">υπάρχει μία γενιά που χάνει όνειρα</span>, που χάνει ευκαιρίες, που χάνει τα καλύτερά της χρόνια, χωρίς να φταίει και χωρίς να το αξίζει.<br /><br />Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι αν δεν έπαιρνε τα μέτρα θα πηγαίναμε σε στάση πληρωμών και δεν θα υπήρχαν καθόλου συντάξεις. Ακούσατε κανέναν να το αμφισβητεί? Όλοι θα θέλαμε το "ιδανικό" περιβάλλον, όμως για να το αποκτήσουμε, πρέπει πρώτα να το πληρώσουμε, πρέπει να το χτίσουμε και όχι να ζητάμε να μας το χαρίσουν...<br /><br />Ας σκεφτούμε λοιπόν λίγο μακροπρόθεσμα... Τι θα γινόταν αν δεν άλλαζε η κατάσταση? Βέβαια, δεν είμαστε σίγουροι ότι και τώρα θα πάνε καλύτερα τα πράγματα, όμως αυτό θα αποτελέσει την κρίση μας προς την κυβέρνηση. Κατηγορήσαμε τους προηγούμενους ότι δεν έκαναν κάτι, τώρα γιατί κατηγορούμε κάποιους που προσπαθούν να το κάνουν?<br /><br />Σας ευχαριστώ,<br /><br />Γιώργος Φακίτσας<br /><br /><b style="color: rgb(255, 102, 102);">Μια αδικία από την οποία κερδίζουμε εμείς, ονομάζεται τύχη. Μια αδικία από την οποία επωφελείται κάποιος άλλος, ονομάζεται σκάνδαλο.</b><p style="color: rgb(255, 102, 102);" class="auth0"><i><a class="author" href="http://www.gnomikologikon.gr/authquotes.php?auth=499">Louis Dumur, 1863-1933, Γάλλος συγγραφέας</a></i></p><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8430427540291117945-6651706220112415841?l=politikianalisi.blogspot.com' alt='' /></div>Πολιτική ανάλυσηhttp://www.blogger.com/profile/08656429386459245313noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8430427540291117945.post-45130487848237964172010-07-05T21:44:00.006+03:002010-07-05T22:42:04.636+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/TDI1hK8ynyI/AAAAAAAAAhs/gl2ux7pOQnk/s1600/assets_LARGE_t_420_2377207_type11495.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 200px; height: 109px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/TDI1hK8ynyI/AAAAAAAAAhs/gl2ux7pOQnk/s200/assets_LARGE_t_420_2377207_type11495.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5490509739709341474" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Γεια σας,<br />αναρωτιέμαι πραγματικά ποιος είναι αυτός που ξαφνιάζεται με τα σκάνδαλα... Έχουν γίνει πλέον τόσο προβλέψιμα, που είμαστε έτοιμοι για να ακούσουμε (και να δεχθούμε) ακόμα και τις πιο απίστευτες "αποκαλύψεις"...<br /><br />Η συνεχής ενασχόληση των πολιτικών με αυτά, τους εμποδίζει να αφιερώσουν τον απαραίτητο χρόνο σε θέματα που είναι πιο άμεσα και πιο αναγκαία. <span style="font-style: italic;">Ίσως επειδή είναι τόσοι πολλοί όσοι έχουν λερωμένη την φωλιά τους, που μόνο και με την φράση "νέο σκάνδαλο", τους πιάνει τρέμουλο.</span><br /><br />Για την αποφυγή κάθε παρεξήγησης, δεν είμαι από αυτούς που θεωρούν ότι πρέπει να σταματήσουν οι έρευνες για ευθύνες και αναζητήσεις σκανδάλων. Να γίνονται, αλλά να γίνονται σωστά και να οδηγούν κάπου.<br /><br />Δεν είναι δυνατόν να έχουμε ακούσει για δεκάδες σκάνδαλα τον τελευταίο καιρό και οι εξεταστικές επιτροπές της Βουλής να μην "βλέπουν" τίποτα. Δεν είναι δυνατόν σε όλα τα θέματα (προσλήψεις, Βατοπέδι, Siemens, κλπ) οι πολίτες να έχουν γνώμη και εμπειρίες και οι πολιτικοί να μην έχουν αντιληφθεί το παραμικρό. Γιατί αν είναι έτσι, θα πρέπει να χαρακτηριστεί ως σκάνδαλο η συνολική λειτουργία της Βουλής.<br /><br />Πίσω όμως από τα σκάνδαλα και την σκανδαλολογία, που έχουν γίνει της μόδας, υπάρχουν οι πολίτες που περιμένουν να δουν κάτι να αλλάζει, κάτι να κινείται, κάτι να πηγαίνει μπροστά. Κυρίως όμως οι πολίτες περιμένουν και αγωνιούν για το δικό τους μέλλον, σε οικονομικό, εργασιακό, ασφαλιστικό, ακόμα και κοινωνικό επίπεδο.<br /><br />Η κυβέρνηση έχει λάβει μία σειρά δράσεων που θα μας οδηγήσουν έξω από την κρίση, όπως η ίδια ισχυρίζεται. Για αυτές τις αποφάσεις της, έχει κατηγορηθεί ακόμα και μέσα από το ΠΑΣΟΚ, όμως επιμένει να υποστηρίζει ότι είναι ο μοναδικός δρόμος για την ανάπτυξη.<br /><br />Τα κόμματα της αντιπολίτευσης, δυστυχώς, δεν έχουν προτείνει κάποιο διαφορετικό, βιώσιμο και ρεαλιστικό σχέδιο. Ακόμα χειρότερα, πολλά από τα κόμματα αυτά δεν έχουν καν σχέδιο...<br /><br />Κι όμως, θεωρώ ή θέλω να πιστεύω, ότι υπάρχει ελπίδα. Δεν μπορούμε μοιρολατρικά να σκύψουμε το κεφάλι και να περιμένουμε την καταστροφή. Διαβάζοντας ένα κυριακάτικο ρεπορτάζ, δημιουργούνται τόσες απορίες...<br /><br />Στην εφημερίδα "Πρώτο Θέμα" της Κυριακής, υπήρχαν πληροφορίες για τα πλοία που κατασκευάζονται σε ναυπηγεία της Ανατολικής Ασίας (κυρίως). Σύμφωνα λοιπόν με το ρεπορτάζ, αυτή τη στιγμή ναυπηγούνται <span style="font-weight: bold;">857 ελληνόκτητα πλοία με συνολικό προϋπολογισμό 55 δις δολάρια!!!</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Τα ελληνόκτητα πλοία που "αρμενίζουν" σήμερα στις θάλασσες είναι 4161 και αντιπροσωπεύουν το 15% του παγκόσμιου στόλου.</span> Βέβαια, τα περισσότερα από αυτά είναι με ξένη σημαία...<br /><br />Από την άλλη πλευρά, βλέπουμε ότι ο ναυπηγοεπισκευαστικός τομέας στην Ελλάδα αργοπεθαίνει. Στην ζώνη του Περάματος και στο Βιομηχανικό Πάρκο Σχιστού η ερημοποίηση ήρθε από τις αναδουλειές και όχι από τα καιρικά φαινόμενα...<br /><br />Είναι τραγικό οι Έλληνες πλοιοκτήτες να μην εμπιστεύονται τις Ελληνικές εταιρείες, έστω για τις επισκευές των πλοίων τους (ας μην μιλήσουμε για την κατασκευή). Σε έρευνα που έγινε πριν μερικές εβδομάδες, οι περισσότεροι προτιμούν να κάνουν τις επισκευές στο εξωτερικό λόγω της αβεβαιότητας στην συνέπεια της παράδοσης. Για αυτό φταίνε κατά πολύ οι απεργίες...<br /><br />Χειρότερο εύρημα της έρευνας, είναι ότι οι περισσότεροι δεν έχουν εμπειρία από τις Ελληνικές επιχειρήσεις, αλλά η επιφυλακτική τους στάση οφείλεται κυρίως σε εμπειρίες άλλων πλοιοκτητών ή από πληροφορίες μέσω των ΜΜΕ.<br /><br />Όλοι δηλαδή συνολικά προσπαθούμε (ακόμα χειρότερα: καταφέρνουμε) να δυσφημίσουμε την χώρα μας, σε έναν τομέα που (πέρα από τον τουρισμό, που και εκεί κάνουμε τα ίδια) θα μπορούσε να μας αποδίδει ένα σημαντικότατο εισόδημα.<br /><br />Η κυβέρνηση προσπαθεί να φέρει ξένες επενδύσεις. Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, αλλά και πολλοί υπουργοί, επισκέπτονται χώρες που διαθέτουν "πετροδόλαρα" για να προσπαθήσουν να τους πείσουν να επενδύσουν στην Ελλάδα. Καθόλου κακό και πολύ αναγκαίο, αλλά μην ξεχνάμε και αυτούς που έχουν έναν περισσότερο λόγο, την εθνικότητα, να επενδύσουν ή έστω να αφήσουν χρήματα στην Ελλάδα.<br /><br />Θεωρώ σίγουρο ότι κανείς δεν θα είναι αντίθετος με την αύξηση της κίνησης στην επισκευαστική ζώνη. Θα δημιουργηθούν θέσεις εργασίες, όχι μόνο για όσους ασχολούνται με την ναυτιλία αλλά και για ένα σωρό "δορυφορικά" επαγγέλματα.<br /><br />Πρέπει λοιπόν η κυβέρνηση να δει το θέμα πολύ ζεστά. Πρέπει να έρθει σε επαφή με Έλληνες πλοιοκτήτες αλλά και Ελληνικές επιχειρήσεις και να δει πως θα δημιουργήσει κλίμα συνεργασίας και υποστήριξης μεταξύ τους. Ακόμα και τα συνδικάτα θα πρέπει να λειτουργήσουν υπέρ μίας τέτοιας προοπτικής. Άλλωστε τα εργασιακά δικαιώματα, που με κάθε κόστος υπερασπίζονται, έχουν νόημα μόνο αν υπάρχει εργασία... Ας θυμηθούν τι κατάφεραν ορισμένοι στην Πάτρα και τον Βόλο πριν μερικά χρόνια.<br /><br />Αν χρειαστεί, ας δοθούν και ορισμένα κίνητρα ώστε το αυξημένο κόστος για την επισκευή των ελληνόκτητων πλοίων στην Ελλάδα, να αντισταθμίζεται. Ας κάνει οτιδήποτε μπορεί ώστε να φέρει τα ελληνικά "αλμυροδόλαρα".<br /><br />Σίγουρα δεν πρόκειται να σωθεί η οικονομία από τις επισκευές πλοίων... Όμως βάζοντας τις απαραίτητες βάσεις σε διάφορους τομείς που έχουμε ένα πλεονέκτημα, ίσως μπορέσει να δημιουργηθεί η δυναμική και να αλλάξει η ψυχολογία της αγοράς...<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Ας αφήσουν ορισμένους να ασχοληθούν με σκάνδαλα και ας σταματήσουν να ασχολούνται όλοι σκανδαλωδώς με αυτά!</span><br /><br />Σας ευχαριστώ,<br /><br />Γιώργος Φακίτσας<br /><br /><b style="color: rgb(255, 102, 102);">Οι περισσότεροι άνθρωποι δουλεύουν μόνο τόσο όσο χρειάζεται για να μην απολυθούν και πληρώνονται μόνο τόσο όσο χρειάζεται για να μην παραιτηθούν.</b><p style="color: rgb(255, 102, 102);" class="auth0"><i><a class="author" href="http://www.gnomikologikon.gr/authquotes.php?auth=1316">George Carlin, 1936-2008, Αμερικανός κωμικός</a></i></p><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8430427540291117945-4513048784823796417?l=politikianalisi.blogspot.com' alt='' /></div>Πολιτική ανάλυσηhttp://www.blogger.com/profile/08656429386459245313noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8430427540291117945.post-82404094792283838252010-06-23T20:50:00.004+03:002010-06-23T21:59:17.204+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/TCJYIlHOIrI/AAAAAAAAAhU/9O8YPfKubTI/s1600/1526120-thumb-medium.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 200px; height: 133px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/TCJYIlHOIrI/AAAAAAAAAhU/9O8YPfKubTI/s200/1526120-thumb-medium.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5486044200515281586" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Γεια σας,<br />η σημερινή κινητοποίηση του ΠΑΜΕ στο λιμάνι του Πειραιά μου έχει γεννήσει μία απορία: Το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ πολεμούν τις αποφάσεις της κυβέρνησης ή τον τουρισμό.? Γιατί έχουν μπει σε ένα παιχνίδι δύναμης με φόντο τον τουρισμό?<br /><br />Μπορεί τα μέτρα να είναι σκληρά, μπορεί να μας πλήττουν όλους και να προσπαθούμε να δούμε τι θα κάνουμε, όμως αυτός δεν είναι λόγος να καταστρέφουμε τις ελπίδες μας. Μην κρυβόμαστε, λανθασμένες επιλογές (επιχειρηματικές - πολιτικές - οικονομικές) έχουν καταστρέψει κάθε πιθανότητα ανάπτυξης στην βιομηχανία και τα αγροτικά. Το μόνο που μας έχει μείνει είναι ο τουρισμός και πρέπει να τον διαφυλάξουμε με νύχια και με δόντια.<br /><br />Το δικαίωμα στην απεργία, όπως και οποιοδήποτε άλλο κεκτημένο δικαίωμα, έχει αξία μόνο αν του δίνουμε αξία. Στην Ελλάδα, ορισμένοι έχουν παρεξηγήσει τα δικαιώματα και με τις πράξεις τους τα καταστρέφουν αντί να τα διαφυλάττουν.<br /><br />Κανείς δεν διαφωνεί ότι τα μέτρα είναι σκληρά. Ακόμα και συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ έχουν ξεσηκωθεί και συγκρούονται ευθέως με την κυβέρνηση. Τι είναι αυτό που κάνει τους συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ να καταπατούν τα δικαιώματα των άλλων πολιτών (τους οποίους επίσης επηρεάζουν τα μέτρα) και να παρανομούν?<br /><br />Σήμερα, με το "έτσι θέλω", δύο σωματεία της ΠΝΟ (από τα 14) αποφάσισαν να κλείσουν το λιμάνι και να καταπατήσουν το δικαίωμα των συμπολιτών τους για ελεύθερες μετακινήσεις. Πάνω στα πλοία την κατάληψη την έκαναν ορισμένοι -ελάχιστοι- ναυτικοί και πολλοί φοιτητές, για να ενισχύσουν την εικόνα που θα μεταδώσουν τα ΜΜΕ.<br /><br />Ακόμα και αν δεχθούμε ότι αυτά τα δύο σωματεία διακρίνουν σοβαρούς λόγους απεργίας -έναντι των υπολοίπων 12-, αυτό δεν είναι λόγος για να καταστρέφουν την τουριστική εικόνα της χώρας και τις ανάγκες της κοινωνίας για μετακινήσεις.<br /><br />Αν ήθελαν πραγματικά να πιέσουν την κυβέρνηση και τους πλοιοκτήτες, υπήρχαν και άλλοι τρόποι. Π.χ. θα μπορούσαν να αποκλείσουν τα γραφεία των εταιριών που εργάζονται ή θα μπορούσαν να έκλειναν τα κυλικεία των πλοίων (τεράστιο ποσό εσόδων των εταιριών είναι από τις πωλήσεις στα κυλικεία) ή ακόμα και να "παρακρατούσαν" τις εισπράξεις των κυλικείων μέχρι να βρεθεί λύση.<br /><br />Σε ηπιότερη μορφή κινητοποιήσεων, θα μπορούσαν να είναι στις εισόδους των πλοίων, χωρίς να εμποδίζουν την επιβίβαση - αποβίβαση και να μοιράζουν φυλλάδια (μεταφρασμένα και σε άλλες γλώσσες) λέγοντας ότι: "Εμείς οι ναυτικοί δουλεύουμε για να απολαμβάνετε ασφαλή ταξίδια και δεν απεργούμε σεβόμενοι το δικαίωμα σας... μπλα μπλα μπλα... Τα αιτήματά μας είναι.... μπλα μπλα μπλα... Σας ζητάμε να μας στηρίξετε αν θέλετε και να υπογράψετε στο βιβλίο που είναι στην ρεσεψιόν... μπλα μπλα μπλα..."<br /><br />Βέβαια, με αυτές τις μορφές κινητοποίησης, δεν θα είχαν πιθανότητα να "ακουστούν" πρώτο θέμα στα δελτία ειδήσεων. Στην "τηλεοπτική δημοκρατία" βλέπετε, μείζον θέμα είναι το πρώτο και τα υπόλοιπα είναι απλά συζήτηση για να περάσει η ώρα.<br /><br />Όμως είτε με την σημερινή αντίδραση, είτε με ηπιότερη, δεν νομίζω ότι θα λυθεί κάποιο πρόβλημά τους. Με μία διαφορά: Σήμερα έχασαν την κοινή γνώμη από δίπλα τους και την έβαλαν απέναντι...<br /><br />Και κάπως έτσι φτάνουμε σε αυτό που ανέφερα πριν: την χρήση των δικαιωμάτων μας! Οι συνδικαλιστές θέλουν απλά να φωνάζουν, να γκρινιάζουν, να ξεσηκώνουν γιατί αυτό τους δίνει λόγο ύπαρξης και δύναμη για να πλησιάσουν στον στόχο τους που είναι μία έδρα στην Βουλή.<br /><br />Κανένα συνδικαλιστικό όργανο δεν συμμετέχει και δεν θέλει να υπάρχει διάλογος για λύση των προβλημάτων. Όμως οι πολίτες-εργαζόμενοι, δεν είμαστε υποχρεωμένοι να υποστηρίζουμε τις προσωπικές και πολιτικές φιλοδοξίες των συνδικαλιστών.<br /><br />Καλούμαστε να διαφυλάξουμε τα δικαιώματά μας από την "χούντα" των συνδικαλιστών. Μία "χούντα" που στην σημερινή κατάσταση έχει μετακινηθεί από την άκρα δεξιά στην άκρα αριστερά. Μία "χούντα" που λέει ότι αγωνίζεται για τα εργασιακά μας δικαιώματα, προσπαθώντας να παγιώσει την παρουσία της μέσω της καταστροφής.<br /><br />Πραγματικά σέβομαι την άποψη οποιουδήποτε συνδικαλιστή, από οποιοδήποτε πολιτικό χώρο. Επίσης, είμαι έτοιμος να δεχτώ την θέλησή του να υποστηρίξει τα δικαιώματα όλων των εργατών. Αρκεί και εκείνος να σέβεται τους νόμους και την κοινή λογική της δημοκρατίας που μοιραζόμαστε. Αρκεί να με αντιμετωπίζει ως ίσο προς αυτόν πολίτη και να μου αναγνωρίζει το δικαίωμα να έχω διαφορετική άποψη. Η πάγια τακτική του ΠΑΜΕ στις διαφορετικές απόψεις, είναι "είστε ζώα, δεν καταλαβαίνετε"...<br /><br />Στην δημοκρατία μας, πρέπει να σεβόμαστε τους νόμους και τις αποφάσεις των δικαστηρίων. Πρέπει επίσης να σεβόμαστε την κοινή λογική και να πράττουμε για το συμφέρον της χώρας μας. Όταν οι πολιτικοί κάνουν λάθη, δεν θα λυθεί τίποτα αν αρχίσουν και οι πολίτες να κάνουν λάθη.<br /><br />Πάνω από όλα, πρέπει να σεβόμαστε την θέση του καθενός... Δεν μπορεί το 7% (του ΚΚΕ) να διεκδικεί το αλάθητο από το υπόλοιπο 93%, που δεν υποστήριζε την σημερινή απεργία... Με τις πράξεις του, το ΚΚΕ δεν προσπαθεί να μεγαλώσει το ποσοστό του στην κοινωνία, αλλά να διατηρήσει αυτό που έχει...<br /><br />Και έρχεται η απορία: Μήπως το ΚΚΕ σημαίνει: Κάνουμε Καταστροφές Ελεύθερα?<br /><br />Σας ευχαριστώ,<br /><br />Γιώργος Φακίτσας<br /><br /><b style="color: rgb(255, 102, 102);">Όλοι βρίζουν την θάλασσαν, ενώ πταίει ο άνεμος.</b><p style="color: rgb(255, 102, 102);" class="auth0"><i><a class="author" href="http://www.gnomikologikon.gr/authquotes.php?auth=211">Δημήτριος Καμπούρογλου, 1852-1942, Έλληνας γνωμικογράφος</a></i></p><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8430427540291117945-8240409479228383825?l=politikianalisi.blogspot.com' alt='' /></div>Πολιτική ανάλυσηhttp://www.blogger.com/profile/08656429386459245313noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8430427540291117945.post-10453368456538558592010-06-13T17:02:00.002+03:002010-06-13T17:54:47.961+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/TBTxJ7fuDsI/AAAAAAAAAg8/0MEHpP6rKTw/s1600/index2.php.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 165px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/TBTxJ7fuDsI/AAAAAAAAAg8/0MEHpP6rKTw/s200/index2.php.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5482271799308586690" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Γεια σας,<br />η στασιμότητα στην πολιτική είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη, όπως εξαιρετικά επικίνδυνη είναι και η αβεβαιότητα. Δυστυχώς σήμερα έχουμε να αντιμετωπίσουμε και τα δύο. Ενώ θα έπρεπε να έχουμε μία σταθερή πορεία και να πηγαίνουμε ολοταχώς προς τον στόχο μας, εμείς βαδίζουμε προς μία κατεύθυνση (ελπίζω την σωστή), χαζεύοντας όμως και τις βιτρίνες που βρίσκουμε μπροστά μας...<br /><br />Το κακό δεν είναι οι ματιές που ρίχνουμε δεξιά και αριστερά, ούτε η χαλαρή διάθεσή μας... Το κακό είναι ότι μπορεί να χάσουμε τον στόχο μας και να καταλήξουμε σαν γιαγιά με αλτσχάιμερ να περιπλανόμαστε σε άγνωστους, αφιλόξενους και δαιδαλώδεις δρόμους... Και πάλι όμως υπάρχει ελπίδα, αφού υπάρχουν δύο ενδεχόμενα: ή θα μας βρει κάποιος και θα μας βάλει σε ίδρυμα, ή θα μας σκοτώσει κανένας ναρκομανής για το 1 ευρώ που έχουμε στην τσέπη μας...<br /><br />Με αυτά και με αυτά, έχουν περάσει αρκετοί μήνες από τις εκλογές και πάλι έχουμε κλειστεί στο καβούκι μας, περιμένοντας το θαύμα και την Θεία Πρόνοια για να μας σώσει...<br /><br />Όμως νομίζω ότι είναι η καταλληλότερη στιγμή για να ξεκαθαρίσουν ορισμένα θέματα. Να γίνουν οι απαραίτητες ρήξεις, να ξεφορτωθούμε ορισμένα βάρη και να βγούμε μπροστά. Γιατί η πολιτική δεν έχει κεκτημένα, δεν έχει συμβόλαια και δεν πρέπει να έχει και φιλίες...<br /><br />Το ισοπεδωτικό καθεστώς που έχει αρχίσει να διαμορφώνεται, δεν οφείλεται μόνο στο αίσθημα των πολιτών. Οφείλεται, κυρίως, στην στάση των πολιτικών που αρνούνται να αποβάλουν από το λεξιλόγιο και την σκέψη τους τους όρους: κομματική γραμμή, πολιτικό κόστος και κομματικό συμφέρον.<br /><br />Λέξεις που μπορεί παλιότερα να αντιμετωπιζόντουσαν με σοβαρότητα, σήμερα όμως αντιδρούμε με σκεπτικισμό και δυσπιστία απέναντί τους. Ο λόγος είναι απλώς: το πολιτικό κόστος, το κομματικό συμφέρον και η κομματική γραμμή, είναι πλέον εκ διαμέτρου αντίθετα με το κοινωνικό συμφέρον και την βελτίωση την πολιτείας...<br /><br />Αδυνατώ να αντιληφθώ ποια είναι η έννοια της κομματικής γραμμής, όταν αυτή είναι αντίθετη με την άποψη της κομματικής βάσης. Επίσης, μου είναι δύσκολο να καταλάβω, πως ένας πολιτικός ή κόμμα, αποφεύγει το πολιτικό κόστος πράττοντας αντίθετα με την άποψη των ψηφοφόρων του. Κατά συνέπεια, δεν μπορώ να συσχετίσω το κομματικό συμφέρον που δεν ενδιαφέρεται για τα μέλη του κόμματος...<br /><br />Παραδείγματα υπάρχουν σε όλες τις παρατάξεις... Η ΝΔ απομακρύνεται από το κέντρο που της είχε προσφέρει την εξουσία και βαδίζει προς μία δεξιά πορεία, που της εξασφαλίζει την θέση της αξ. αντιπολίτευσης. Συγχρόνως, η διάσπασή της για δεύτερη φορά (αν θεωρηθεί πρώτη η εμβόλιμη παρουσία του ΛΑΟΣ), από την κ. Μπακογιάννη, εξανεμίζει οποιαδήποτε δυνατότητα συσπείρωσης.<br /><br />Από την άλλη, το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να περιορίσει τις φθορές που δημιουργεί η κυβερνητική θητεία (σε αυτή την δύσκολη στιγμή) και οι εσωτερικές τριβές μεταξύ μελών της κυβέρνησης και ιστορικών στελεχών. Προσπαθεί να συνδυάσει την σοσιαλιστική ιδέα με τον κυβερνητικό ρεαλισμό. Πολύ δύσκολο, αν όμως καταφέρει να το πετύχει θα έχει τις λιγότερες φθορές στο εσωτερικό του.<br /><br />Στην Αριστερή πτέρυγα τα πράγματα είναι ιδιαίτερα ρευστά για όλους. Το ΚΚΕ φαίνεται πως κάνει την ύστατη προσπάθεια να παραμείνει στην επικαιρότητα, με αμφιλεγόμενες μεθόδους. "Όλα ή τίποτα" φαίνεται να υποστηρίζει ο Περισσός, παίζοντας τα ρέστα του...<br /><br />Στον Συνασπισμό/Σύριζα φαίνεται πως τα πράγματα δεν θα είναι ποτέ ίδια... Η ανανεωτική πτέρυγα, αντιλαμβανόμενη ότι η κατάσταση αποτελεί ευκαιρία για μία πιο "συζητήσιμη" Αριστερά, προχωράει στην επανίδρυση ενός τύπου ΕΑΡ... Ίσως η προσπάθεια να είναι προς την σωστή κατεύθυνση, η ιστορία θα δείξει... Ίσως όμως αυτή η κίνηση να αποσυσπειρώσει τους Αριστερούς και να τους οδηγήσει είτε εκτός δράσης, είτε πιο κοντά στο ΠΑΣΟΚ, ώστε να αποφευχθεί η ισχυροποίηση της Δεξιάς...<br /><br />Πολιτικοί και κόμματα, οφείλουν να αντικρίσουν την κατάσταση με ρεαλισμό. Οι χαρακτηρισμοί: Δεξιός - Αριστερός, Φιλελεύθερος - Προοδευτικός κλπ, έχουν "ξεκλειδώσει". Οι πολίτες δεν παραμένουν κολλημένοι σε ορισμούς, ούτε σε ντε-φακτο λύσεις. Μπορεί κάποιος να υποστηρίζει σε ένα θέμα το ΚΚΕ και σε κάποιο άλλο να συμφωνεί με τον ΛΑΟΣ. Από το ένα άκρο, στο άλλο...<br /><br />Με την ίδια αντίδραση των πολιτών, πρέπει να λειτουργούν και οι πολιτικοί. Σεβόμενοι την ιδεολογία τους, πρέπει να ανοίξουν τα μυαλά και τα αφτιά τους, σε απόψεις και ιδέες πέρα από τις περιφραγμένες ιστορικές γραμμές... Η σύγχρονη άσκηση της πολιτικής δεν μπορεί να περιορίζεται σε μανιφέστα και διακηρύξεις, αλλά οφείλει να ισορροπεί ανάμεσα σε αυτά και να επιλέγει τις πιο κατάλληλες και ρεαλιστικές λύσεις σε κάθε πρόβλημα.<br /><br />Σίγουρα είναι απαραίτητες οι ιδεολογίες και ο διαχωρισμός. Όμως η πράξη και η καθημερινότητα αποδεικνύει ότι οι ιδεολογίες σήμερα είναι απλά ένας τρόπος αυτοχαρακτηρισμού και διεκδίκησης της εξουσίας προεκλογικά, ενώ μετεκλογικά είναι ο ρεαλισμός... Καμία ιδεολογία δεν περιλαμβάνει τα σκάνδαλα, την ζημιογόνα πράξη προς το κράτος και την καθεστωτική αντιμετώπιση της πολιτικής... Πως εμφανίστηκαν λοιπόν?<br /><br />Μπορεί η πολιτική να φαίνεται πως ισοπεδώνεται, όμως νομίζω δεν είναι έτσι. Βρισκόμαστε στο μεταβατικό στάδιο, όπου ο "ιδεολογικός" ρεαλισμός διαδέχεται την ιδεολογική θεωρία στην άσκηση της εξουσίας. Σίγουρα αργήσαμε, όμως συμβαίνει... Απλά πρέπει να κινηθεί γρηγορότερα, ώστε να απελευθερωθούν δυνάμεις που μπορούν και θέλουν να πάνε την Ελλάδα μπροστά...<br /><br />Κουράγιο..<br /><br />Σας ευχαριστώ,<br /><br />Γιώργος Φακίτσας<br /><br /><b style="color: rgb(255, 102, 102);">Το να σκοτώνεις έναν άνθρωπο για να υπερασπισθείς μια ιδέα, δεν είναι η υπεράσπιση μιας ιδέας, είναι ο φόνος ενός ανθρώπου.</b><p style="color: rgb(255, 102, 102);" class="auth0"><i><a class="author" href="http://www.gnomikologikon.gr/authquotes.php?auth=1028">Jean-Luc Godard, 1930-, Γάλλος σκηνοθέτης</a></i></p><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8430427540291117945-1045336845653855859?l=politikianalisi.blogspot.com' alt='' /></div>Πολιτική ανάλυσηhttp://www.blogger.com/profile/08656429386459245313noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8430427540291117945.post-64217518568547792792010-06-06T17:22:00.003+03:002010-06-06T18:15:10.426+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/TAu7SRFHWBI/AAAAAAAAAgk/I5ATao-0Pfo/s1600/mpanio.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 260px; height: 245px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/TAu7SRFHWBI/AAAAAAAAAgk/I5ATao-0Pfo/s400/mpanio.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5479679294123235346" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Γεια σας,<br />πολλοί αμφισβητούν την δυνατότητα του πολιτικού συστήματος να αντέξει την κρίση και να μας οδηγήσει έξω από αυτή. Υπουργοί και βουλευτές της κυβέρνησης, αμφισβητούν τις ικανότητες συναδέλφων τους, να διαχειριστούν τα χαρτοφυλάκια που τους έχουν ανατεθεί. Μέσα σε όλη αυτή τη λασπολογία και σκανδαλολογία, η κυβέρνηση έχει το χρέος να κάνει τις απαραίτητες κινήσεις - τομές, ώστε η κατάσταση της οικονομίας να αλλάξει...<br /><br />Η αγανάκτηση των πολιτών είναι διάχυτη. Όχι μόνο για την οικονομική κατάσταση, αλλά και για την διαπλοκή μεταξύ των πολιτικών και διάφορων συμφερόντων, π.χ. εκκλησία, επιχειρήσεις.<br /><br />Όλοι μας γνωρίζουμε ότι υπάρχουν πολιτικές ευθύνες για τα θέματα της Siemens &amp; του Βατοπεδίου. Και για να είμαι ειλικρινής, μακάρι να ήταν τα μόνα φαινόμενα διαπλοκής. Όλοι επίσης γνωρίζουμε ότι οι προμήθειες στο δημόσιο ακολουθούσαν το γνωστό τρόπο λαδώματος, είτε σε διευθυντές, είτε σε υπεύθυνους αγορών. Ας μην λέμε μπούρδες λοιπόν...<br /><br />Δεν περιμένει κανείς μας, από τις εξεταστικές να "βγάλουν λαβράκι"... Θα βρεθούν 2-3 βουλευτές που τα πήραν και θα μας το παρουσιάσουν σαν κάθαρση... Απλά θα έχουν βρει ακόμα μία ατάκα για να μας διαφημίσουν στις επόμενες προεκλογικές περιόδους... Δεν θα έχουν βρεθεί όμως όλοι όσοι τα πήραν. Δεν γίνεται να καθαρίζεις το σπίτι σου, πετώντας λάσπη στα παιδιά που παίζουν...<br /><br />Όμως αυτό που πρέπει να αντιληφθούν είναι ότι μόνοι τους δημιούργησαν την σημερινή κατάσταση. Μόνοι τους "έφθειραν" τον θρόνο της εξουσίας και τώρα μας ζητούν να τους δώσουμε την άδεια να τον διορθώσουν...<br /><br />Πόσο αληθής μπορεί να είναι η κάθαρση? Καθόλου... Δεν πιστεύει κανείς ότι οι βουλευτές δεν ήξεραν ποιος τα έπαιρνε και ποιος υπέγραφε απαράδεκτες συμβάσεις... Ακόμα όμως και αν ισχύει η άγνοια, δεν είναι άλλοθι. Ο ρόλος της Βουλής είναι ελεγκτικός προς την κυβέρνηση... Αν δεν κατάφεραν να ανταποκριθούν στον ρόλο τους, είναι ανίκανοι και επικίνδυνοι.<br /><br />Οι πολιτικοί αρχηγοί έχουν μία μοναδική ευκαιρία μπροστά τους. Αν θέλουν, μπορούν να δημιουργήσουν συνθήκες περισσότερου ελέγχου και διαφάνειας, περισσότερης ισότητας, περισσότερου αισθήματος δικαίου...<br /><br />Κάποιοι πολιτικοί λένε ότι όταν οι συνδικαλιστές ενός κλάδου αντιδρούν, τότε τα μέτρα είναι σωστά για την πλειοψηφία των πολιτών. Συμφωνώ, εν μέρει... Όμως για τα μέτρα της κάθαρσης και της διαφάνειας δεν είδαμε να αντιδρούν οι βουλευτές... Ενώ όλοι λένε ότι πρέπει να αλλάξει το σύστημα, δεν βλέπουμε καμία κίνηση προς αυτή την κατεύθυνση...<br /><br />Οι πολίτες που φώναζαν και χειρονομούσαν έξω από την Βουλή, δεν το έκαναν μόνο για την κατάσταση της οικονομίας. Το έκαναν περισσότερο για την συμπεριφορά και τον τρόπο δράσης των πολιτικών... Αυτό το πολιτικό σύστημα που περιλαμβάνει την ασυλία, την παραγραφή και τον περιορισμό της ευθύνης των υπουργών, είναι καταδικασμένο και πνέει τα λοίσθια..<br /><br />Ένα πολιτικό σύστημα που διεκδίκησε και εδραιώθηκε με την υπόσχεση της δημοκρατίας, έχει εκτελέσει το έργο του... Είναι γεγονός ότι η σημερινή πολιτική γενιά πέτυχε τον στόχο της να ισχυροποιήσει την δημοκρατία στην χώρα. Πέραν όμως αυτού, απέτυχε σε οποιοδήποτε άλλο τομέα.<br /><br />Θα μου πείτε, ποιο είναι το πολιτικό σύστημα που πρέπει να διαδεχθεί το υπάρχον? Δεν ξέρω ποιο είναι το σύστημα, ξέρω όμως ποια είναι τα μέλη του: οι νέοι άνθρωποι, η νέα γενιά... Μία γενιά που δεν ευθύνεται για την σημερινή κατάσταση, που έχει περισσότερη όρεξη για να δημιουργήσει, που έχει περισσότερες γνώσεις και που μπορεί να ανταποκριθεί στα σημερινά δεδομένα.<br /><br />Τρόποι υπάρχουν πολλοί για να δημιουργηθούν οι συνθήκες όπου θα λειτουργεί η δημοκρατία και ο έλεγχος στην εξουσία. Π.χ. μέγιστη βουλευτική θητεία σε 2 τετραετίες, άρση ασυλίας, δημιουργία ελεγκτικών μηχανισμών για υπουργικές αποφάσεις...<br /><br />Δεν μας λείπουν οι ιδέες και οι απόψεις, μας λείπει η θέληση και η όρεξη για να πάμε μπροστά...<br /><br />Σας ευχαριστώ,<br /><br />Γιώργος Φακίτσας<br /><br /><b style="color: rgb(255, 102, 102);">Αν απουσιάζει η δικαιοσύνη, τι άλλο είναι πολιτική εξουσία, παρά οργανωμένη ληστεία;</b><p style="color: rgb(255, 102, 102);" class="auth0"><i><a class="author" href="http://www.gnomikologikon.gr/authquotes.php?auth=908">Ιερός Αυγουστίνος, 354-430, Άγιος</a></i></p><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8430427540291117945-6421751856854779279?l=politikianalisi.blogspot.com' alt='' /></div>Πολιτική ανάλυσηhttp://www.blogger.com/profile/08656429386459245313noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8430427540291117945.post-3959083030864265182010-05-27T19:32:00.005+03:002010-05-27T20:59:22.880+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/S_6pzO0kQII/AAAAAAAAAgM/43n0CIJ_wS8/s1600/Syntagma.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 400px; height: 239px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/S_6pzO0kQII/AAAAAAAAAgM/43n0CIJ_wS8/s400/Syntagma.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5476000894546100354" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: justify;">Γεια σας,<br />μπορούμε να μιλάμε για τα θεωρητικά την πολιτικής και ποτέ να μην καταλήγουμε σε συμφωνία ή αποτέλεσμα. Η πολιτική κινείται σε ένα πολύ λεπτό πλαίσιο, που "πατάει" και στην θεωρία και στην πράξη. Σε αυτό το πλαίσιο δρουν οι ιδεολογίες, οι απόψεις και οι πράξεις, που μας κάνουν να διαμορφώνουμε γνώμη και -εν τέλει- να ακολουθούμε το ένα ή το άλλο κόμμα.<br /><br />Πέρα όμως από τις πολιτικές αποφάσεις και πράξεις, υπάρχουν και κάποιες πράξεις που γίνονται από πολιτικούς και ακουμπούν πάνω στον ποινικό κώδικα. Αυτές οι πράξεις, δεν μπορούν να θεωρούνται πολιτικές και να περικλείονται στην σφαίρα της πολιτικής - βουλευτικής - υπουργικής δραστηριότητας ενός ατόμου.<br /><br />Καλά καταλάβατε, μιλάω για τον κ. Μαντέλη και την ομολογία του για ένα "μικρό" ποσό που έλαβε ως δώρο από την Siemens. Σε αυτό το θέμα, δεν υπάρχει κομματική υποστήριξη από κανέναν. Το "περί δικαίου" αίσθημα είναι ισχυρότερο από οποιαδήποτε κομματική ταυτότητα και πάνω από κάθε κομματική ιδεολογία.<br /><br />Το ΠΑΣΟΚ, έχει ένα μικρό "ατού": Άνοιξε ξανά το θέμα της Siemens, γνωρίζοντας ότι στις μίζες ήταν μπλεγμένα και στελέχη του. Αυτό το "ατού", οφείλει να το εκμεταλλευτεί ο κ. Παπανδρέου, όχι για να καλύψει την υπόθεση, αλλά για να φτάσει στην άκρη.<br /><br />Μπορεί να έχουν εμπλακεί και άλλα στελέχη του ΠΑΣΟΚ? Πιθανότατα. Αυτή είναι η στιγμή να γίνει η "κάθαρση" που διαφημίζεται, να βρεθούν ΟΛΟΙ! Τα σκάνδαλα Siemens &amp; Βατοπεδίου είναι σοβαρότατα. Όχι μόνο για τις μίζες, αλλά επειδή το Ελληνικό Δημόσιο ζημιώθηκε με πολλά εκατομμύρια ευρώ, την στιγμή που ζητούνται να γίνουν υποχωρήσει από όλους.<br /><br />Θυμόμαστε όλοι μας τις τελευταίες κινητοποιήσεις. Οι πολιτικοί έψαχναν τον λόγο που οι πολίτες αποκαλούν την Βουλή "Μπουρδέλο". Η απάντηση ήρθε από έναν πρώην συνάδελφό τους, που τους βγάζει την γλώσσα και λέει "Εγώ την κάνω, εσείς βγάλτε το φίδι από την τρύπα".<br /><br />Ακούμε ότι ψάχνουν να βρουν τρόπο για να τον κατηγορήσουν. Βλέπετε υπάρχει αυτός ο κατάπτυστος νόμος που παραγράφει την μίζα και την μετατρέπει σε πολιτική πράξη! Αν θέλουν, τους επιτρέπουμε να τον προσπεράσουν. Κανένας πολίτης δεν θα βρεθεί στο πλευρό του κ. Μαντέλη για να υποστηρίξει ότι το έγκλημα έχει παραγραφεί. Ακόμα όμως και αν θέλουν να γίνει πιο επίσημο, το σύνταγμα την χώρας (στην φωτογραφία) ορίζει ότι όλοι οι Έλληνες είναι ίσοι, με ίσες υποχρεώσεις και ίσα δικαιώματα. Αυτό δεν αρκεί, ώστε να χαρακτηριστεί ο νόμος "αντισυνταγματικός"?<br /><br />Αν οι πολιτικοί θέλουν να αποφύγουν το (επικίνδυνο) τσουβάλιασμα, να γλιτώσουν από τις αποδοκιμασίες σε κάθε τους εμφάνιση και να διαφυλάξουν το κύρος της πολιτικής και της δημοκρατίας (το προσωπικό μας είναι αδιάφορο), πρέπει να αρχίσουν να αλλάζουν στάση. Το πάρτι δεν τελείωσε μόνο για τους πολίτες, αλλά και για τους ίδιους.<br /><br />Πέρα όμως από το θέμα του κ. Μαντέλη, έχω άλλο ένα σχόλιο για την κυβέρνηση. Πρόσφατα έγιναν γνωστά τα χρέη του κ. Βοσκόπουλου προς την εφορία. Η κ. Γκερέκου, μετά από αυτό, παραιτήθηκε από την υπουργική θέση, ώστε να μην προκαλείται το "κοινό περί δικαίου αίσθημα". Ωστόσο, προκύπτουν δύο ερωτήματα: α) Το "περί δικαίου αίσθημα" αφορά μόνο τους υπουργούς ή και τους βουλευτές? Γιατί έφυγε από το υπουργείο και δεν παραιτήθηκε και από βουλευτής? β) Όταν κάποιος έχει επαγγελματική συναλλαγή με το δημόσιο και θέλει να εισπράξει την αμοιβή του, οφείλει να παραδώσει φορολογική ενημερότητα, ώστε να εκταμιευθούν τα χρήματα. Αν χρωστάει, εκδίδεται ενημερότητα με τον όρο να παρακρατηθεί το ποσό του χρέους προς την εφορία. Γιατί λοιπόν η κ. Γκερέκου εισπράττει τις αμοιβές της κανονικά, χωρίς παρακράτηση, αφού το ΑΦΜ της είναι συνδεδεμένο με του συζύγου της?<br /><br />Βέβαια ο κ. Μαντέλης και η κ. Γκερέκου δεν είναι οι μοναδικοί φταίχτες για την κατάσταση. Μακάρι να ήταν οι δικές τους "παρασπονδίες" που θα έλυναν τα προβλήματα της χώρας. Απλά, είναι οι δύο για τους οποίους πήρε το θέμα τους μεγάλη διάσταση και προσβάλλεται η κοινή λογική... Δεν θα ξαφνιαστεί κανείς (αντίθετα το περιμένουμε) να βρεθούν κι άλλοι...<br /><br />Η κυβέρνηση πρέπει να είναι πολύ προσεκτική. Όχι προς τους αντιπάλους της, αλλά απέναντι σε όλους εμάς που την υποστηρίξαμε και την στηρίζουμε, δικαιολογώντας την αναγκαιότητα των μέτρων. Όμως ακόμα και εμείς εξοργιζόμαστε όταν βλέπουμε ότι ορισμένες συμπεριφορές είναι παρόμοιες με αυτές που κατηγορούσαμε στην κυβέρνηση Καραμανλή.<br /><br />Η ηδονή ή ηδονές που προσφέρει η εξουσία είναι ισχυρά κίνητρα για να την ζητάς. Όμως όταν οι πολίτες αντιλαμβάνονται την κατάσταση, αυτή η ηδονή γίνεται πολύ εύκολα οδύνη... Γιατί με τι πρόσωπο θα εμφανιστούν οι βουλευτές (ακόμα και αυτοί που είναι πεντακάθαροι) στις επόμενες εκλογές? Τι θα έχουν να πουν? Δεν πιστεύουμε την άγνοια, δεν πιστεύουμε την παραπλάνηση τους, δεν πιστεύουμε τις καλές (όπου υπάρχουν) προθέσεις τους. Το μόνο που πιστεύουμε είναι τα γεγονότα και οι πράξεις τους και είναι οι μόνοι που πρέπει και μπορούν να καθαρίσουν το σπίτι τους... Και αυτό δεν είναι μόνο για τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, αφού ο συγκεκριμένος νόμος ήταν η μόνη αλλαγή στην οποία συμφώνησαν ΟΛΑ τα κόμματα και ΟΛΟΙ οι βουλευτές...<br /><br />Ο κ. Παπανδρέου λέει ότι δεν του αρέσει να είναι αρεστός αλλά χρήσιμος. Υποστηρίζει επίσης ότι δεν ενδιαφέρεται για το πολιτικό κόστος. Ιδού η Ρόδος, ιδού και το (...), όχι για τους άλλους, αλλά για εμάς που ήμασταν και είμαστε δίπλα του και για τον εαυτό του... Βέβαια, σε αυτή την προσπάθεια πρέπει να δηλώσει παρών και ο κ. Σαμαράς. Γιατί ούτε στο δικό του κόμμα είναι όλοι αγγελούδια...<br /><br />Σας ευχαριστώ,<br /><br />Γιώργος Φακίτσας<br /><br /><b style="color: rgb(255, 102, 102);">Έχουμε 35 εκατομμύρια νόμους για να επιβάλλουμε δέκα εντολές.</b><p style="color: rgb(255, 102, 102);" class="auth0"><i><a class="author" href="http://www.gnomikologikon.gr/authquotes.php?auth=863">Oliver G. Wilson, Αμερικανός ιεροκήρυκας</a></i></p><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8430427540291117945-395908303086426518?l=politikianalisi.blogspot.com' alt='' /></div>Πολιτική ανάλυσηhttp://www.blogger.com/profile/08656429386459245313noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8430427540291117945.post-13946213053890587112010-05-19T17:32:00.003+03:002010-05-20T20:11:02.175+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/S_QJjsyrBNI/AAAAAAAAAfs/G05aMUeitOk/s1600/260171-phoporthole.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 134px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/S_QJjsyrBNI/AAAAAAAAAfs/G05aMUeitOk/s200/260171-phoporthole.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5473009956085761234" border="0" /></a><br />Γεια σας,<br /><div style="text-align: justify;">αυτές τις ημέρες γίνεται τεράστια κουβέντα σχετικά με την δυνατότητα εμφάνισης νέου πολιτικού κόμματος, που θα έρθει να κλείσει το κενό που αφήνουν τα κόμματα που υπάρχουν ήδη εντός και εκτός Βουλής. Η αποχώρηση της κ. Μπακογιάννη από την ΝΔ, αλλά και η κόντρα μεταξύ πολιτικών και επιχειρηματιών, δίνουν "καύσιμη ύλη" ώστε να φουντώσει μία τέτοια συζήτηση.<br /><br />Νομίζω πως μία ανάλυση για αυτό το θέμα, θα πρέπει να έχει δύο βάσεις. Μία πολιτική (για τον τρόπο που αντιμετωπίζουν το θέμα οι πολιτικοί και τα κόμματα) και μία κοινωνική (για τον τρόπο που αντιμετωπίζουν ή θα αντιμετωπίσουν οι πολίτες ένα νέο κόμμα).<br /><br />Αρχίζοντας από την πολιτική οπτική του ζητήματος, δεν νομίζω ότι έχουμε και πολλά περιθώρια επιλογών και καινοτομίας. Είναι δεδομένο ότι οι πολιτικοί και τα κόμματα, εκτός αλλά πολύ περισσότερο εντός κοινοβουλίου, δεν θα ήθελαν να δουν ένα τέτοιο ενδεχόμενο να πραγματοποιείται... Άλλωστε ποιος θα ήθελε να έχει μεγαλύτερο ανταγωνισμό και περισσότερες προκλήσεις?<br /><br />Ακόμα και αν ξεπεράσουμε όμως το αγκάθι των προσωπικών επιδιώξεων των πολιτικών, ποιά ομάδα θα ήταν σε θέση να διαθέτει την πολιτική εμπειρία και συγχρόνως να είναι "άφθαρτη" από την μέχρι σήμερα πολιτική? Η κ. Μπακογιάννη, εκ των πραγμάτων, έχει ένα συγκεκριμένο κεντροδεξιό (διευρυμένο βέβαια) ακροατήριο. Όμως έχει δύο σημαντικά προβλήματα: πρώτον ήταν μέλος της χειρότερης κυβέρνησης (το ομολογούν ακόμα και στελέχη της ΝΔ), με μεγάλο αξίωμα μάλιστα, δεύτερον για καλή ή κακή της τύχη, εκτός από την δική της πορεία στην πολιτική, "κουβαλάει" και αυτή του πατέρα της. Μεγάλα αγκάθια, αλλά στην πολιτική, όπως και στην ζωή, ποτέ δεν πρέπει να λέμε ποτέ.<br /><br />Από την άλλη, η πιθανότητα μίας κυβέρνησης "βιομηχάνων", δηλαδή της εμφάνιση του "μπερλουσκονισμού" στην Ελλάδα, μπορεί να είναι ισχυρή, όμως δεν μπορεί να γίνει από την μία μέρα στην άλλη. Χρειάζεται συστηματική δουλειά και μακροχρόνια προσπάθεια ώστε να γίνει κάτι αντίστοιχο και να επιτύχει (να καταλάβει την εξουσία). Μην ξεχνάμε ότι στην Ελλάδα δεν διαθέτουμε (ευτυχώς) έναν επιχειρηματία την "εμβέλειας" του Ιταλού πρωθυπουργού, που να διαθέτει τα κεφάλαια και να μπορεί να αντέξει το "ρίσκο" της άμεσης εμπλοκής του στην πολιτική.<br /><br />Ακόμα όμως και τα ίδια τα κόμματα που κάθε τόσο διαφημίζουν την "αλλαγή", ελάχιστα την πιστεύουν και την κάνουν πράξη. Το βλέπουμε καθημερινά, όπου οι πρώην υπουργοί επιθυμούν την υπουργοποίησή τους, σαν να είναι οι μοναδικοί ικανοί. Επίσης, οι βουλευτές ποτέ δεν σταματούν να είναι υποψήφιοι, ώστε να δώσουν χώρο σε νέες ιδέες, φρέσκα πρόσωπα και ανανέωση. Πως μπορεί ένας άγνωστος υποψήφιος να κερδίσει έναν πολιτικό που εμφανίζεται σε τηλεοράσεις, ραδιόφωνα και δεν χάνει ευκαιρία να σχολιάζει τα πάντα, από οικονομική πολιτική, μέχρι ερωτικά dvd...<br /><br />Από την άλλη έχουμε την κοινωνία... Εμείς... Και σε αυτό το σημείο, μπαίνει το ερώτημα: "Είναι η κοινωνία έτοιμη για ένα νέο κόμμα?". Μία τέτοια συζήτηση θα ήταν ατελής και δεν θα έβγαζε σε κανένα λογικό συμπέρασμα. Όλοι "σιχτιρίζουμε" τον δικομματισμό και συγχρόνως του δίνουμε το 77,4% των ψήφων, ενώ στα τρία μικρότερα κόμματα της Βουλής, δίνουμε το 17,77% συνολικά...<br /><br />Άρα, ως κοινωνία θεωρητικά ζητάμε την αλλαγή, αλλά ως εκλογικό σώμα είμαστε εξαιρετικά συντηρητικοί. Δεν ψηφίζουμε μόνο τον δικομματισμό, αλλά και τα ίδια πρόσωπα που τον αντιπροσωπεύουν. Τα στατιστικά για τους νέους βουλευτές, σε σύγκριση με τους παλαιούς, είναι απογοητευτικά. Στις τελευταίες εκλογές, συμμετείχαν 19 κόμματα. Άραγε τα ξέρουμε? Έχουμε ακούσει τι έχουν να πουν? (Δεν διαφωνώ βέβαια ότι ορισμένα από αυτά τα 19 είναι τουλάχιστον αστεία, αν όχι γελοία)<br /><br />Βλέπουμε λοιπόν ότι έχουμε αφήσει μία πολύ μικρή χαραμάδα για την δημιουργία νέων κομμάτων. Από την μία οι πολιτικοί πνίγουν οποιαδήποτε νέα προσπάθεια, από την άλλη οι πολίτες δεν ανοίγουμε τα αυτιά μας σε "μη-τηλεοπτικά γνωστούς" πολιτικούς. Προσπαθούμε πάντα να επιλέγουμε τους λιγότερο κακούς ανάμεσα στους χειρότερους. Ενώ το "όλοι ίδιοι είναι" καταπλακώνει κάθε ελπίδα...<br /><br />Σε πρόσφατη δημοσκόπηση, στην ερώτηση "με ποιους είστε οργισμένοι?", το 91% απάντησε με κόμματα/πολιτικούς, ενώ δεύτεροι είναι οι δημοσιογράφοι με 43%. Επίσης, το 96,7% όσων απάντησαν είπαν ότι πρέπει να τιμωρηθούν όσοι ευθύνονται για την κρίση. Αυτά τα αποτελέσματα είναι άκρως αποκαλυπτικά για την σύγχυσή μας και υποστηρίζουν την παραπάνω θέση μου για την κοινωνία.<br /><br />Ενώ είμαστε οργισμένοι με τους δημοσιογράφους, ψηφίζουμε αυτούς που μας παρουσιάζουν συχνότερα και ενώ ζητάμε την τιμωρία μελών των κομμάτων, δυναμώνουμε αυτά τα κόμματα, ψηφίζοντας ένα από τα δύο "μεγάλα".<br /><br />Νομίζω ότι με τα συγκεκριμένα δεδομένα σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο, ένα νέο κόμμα ή θα πρέπει να έχει "παλιά" και "βαριά" ονόματα για να πετύχει ή θα πρέπει να είναι έτοιμο για ένα μακροχρόνιο και ασύμφορο ταξίδι στο άγνωστο. Στην πρώτη περίπτωση, τα ονόματα θα κουβαλούν και ιστορία, οπότε δεν μιλάμε για κάτι πραγματικά νέο, ενώ στην δεύτερη περίπτωση οι καλές προθέσεις και ιδέες, η ικανότητα και η τιμιότητα, θα γίνουν για μία ακόμα φορά θύματα ενός συστήματος που όλοι τρέφουμε και όλοι δαιμονοποιούμε...<br /><br />Τελικά, δεν έχουν άδικο όσοι υποστηρίζουν ότι: "Κάθε λαός έχει τους πολιτικούς που του αξίζουν"... Άλλωστε όσοι είναι στην εξουσία, έχουν την δική μας υποστήριξη, μέσω της ψήφου μας...<br /><br />Σας ευχαριστώ,<br /><br />Γιώργος Φακίτσας<br /><br /><b style="color: rgb(255, 102, 102);">Η καλύτερη δημοκρατία είναι εκείνη, όπου στους κακούς δεν επιτρέπεται να παίρνουν την εξουσία και στους καλούς δεν επιτρέπεται ν’ αρνούνται τη διακυβέρνηση του τόπου τους.</b><p style="color: rgb(255, 102, 102);" class="auth0"><i><a class="author" href="http://www.gnomikologikon.gr/authquotes.php?auth=747">Πιττακός ο Μυτιληναίος, 650-570 π.Χ., εκ των Επτά σοφών της Αρχαίας Ελλάδας</a></i></p><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8430427540291117945-1394621305389058711?l=politikianalisi.blogspot.com' alt='' /></div>Πολιτική ανάλυσηhttp://www.blogger.com/profile/08656429386459245313noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8430427540291117945.post-68491120531476458322010-05-12T20:35:00.002+03:002010-05-12T22:43:00.177+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/S-sEtv_YkMI/AAAAAAAAAfU/B73rZPn2PRQ/s1600/innovation.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 235px; height: 168px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/S-sEtv_YkMI/AAAAAAAAAfU/B73rZPn2PRQ/s320/innovation.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5470471356394541250" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Γεια σας,<br />όλοι δεχόμαστε ότι τα οικονομικά μέτρα είναι άδικα. Επίσης, συμφωνούμε ότι το φορολογικό και το ασφαλιστικό πλήττουν μεγάλο μέρος της κοινωνίας άνισα... Ωστόσο, όλα τα κόμματα συμφωνούν ότι το θέμα "ανάπτυξη" και "επιχειρηματικότητα" (εννοείται η υγιής και υπεύθυνη επιχειρηματικότητα) είναι πολύ πιο σημαντικά για την πορεία της χώρας από σήμερα και για το μέλλον.<br /><br />Η ιστορία μας έχει διδάξει ότι η χαμηλή επιχειρηματικότητα και το μειωμένο ενδιαφέρον για επενδύσεις στην χώρα μας δεν επηρεάζεται τόσο από το μισθολογικό των υπαλλήλων, που έχει μπει στο στόχαστρο, αλλά στο επιχειρηματικό περιβάλλον, που λειτουργεί σε ξύλινες βάσεις.<br /><br />Αν θέλουν οι αρχηγοί των δύο κομμάτων εξουσίας, αλλά και οι υπόλοιποι, να αποδείξουν ότι τους ενδιαφέρει η ανάπτυξη και η οικονομία, οφείλουν να συναινέσουν σε ένα πλαίσιο πάνω στο οποίο θα λειτουργεί το επιχειρηματικό περιβάλλον, χωρίς να αλλάζει με αλλαγή κυβερνήσεων ή υπουργών.<br /><br />Όλοι οι επιχειρηματίες και οι επενδυτές ενδιαφέρονται να γνωρίζουν το περιβάλλον μέσα στο οποίο θα δραστηριοποιηθούν και να είναι σίγουροι ότι δεν θα αλλάζει με τις παραμικρές πολιτικές σκοπιμότητες και συνδικαλιστές απειλές. Μπορεί η Κίνα και η Ινδία να έχουν κερδίσει την οικονομική τους ανάπτυξη λόγω των χαμηλών μισθών, ωστόσο υπάρχουν πολλές χώρες που ενώ έχουν υψηλούς μισθούς, προσφέρουν κάτι διαφορετικό. Υψηλή εξειδίκευση, τεχνογνωσία, ποιότητα, έρευνα και ανάπτυξη.<br /><br />Τώρα που ο αναπτυξιακός νόμος σχεδιάζεται, θα πρέπει να ληφθούν οι πιο σημαντικές αποφάσεις. Οι πολιτικοί αρχηγοί, χωρίς βλέψεις για πολιτική και μικροπολιτική αντιπαράθεση, θα πρέπει να συμφωνήσουν σε ένα επιχειρηματικό πλαίσιο, σε ποσοστό 100%. Θα πρέπει να λάβουν υπόψη τους την θέση των επιχειρηματιών, των εργαζομένων και των φορέων, ώστε μόνοι τους και χωρίς "επεμβάσεις" οργανωμένων συμφερόντων, να αποφασίσουν τον επιχειρηματικό πλαίσιο που θα ισχύει ανεξάρτητα από κόμματα στην κυβέρνηση.<br /><br />Το φαινόμενο οι συνδικαλιστικές οργανώσεις και οι επιχειρηματικοί σύλλογοι, να αντιδρούν κάθε τόσο στις κυβερνητικές αποφάσεις, θα μειωθεί κατά πολύ, όπως και η μεταξύ τους αντιπαράθεση. Αν όλοι γνωρίζουν τα όρια μέσα στα οποία θα πρέπει να κινηθούν, τότε τα "παζάρια" θα είναι μέσα σε ένα πλαίσιο, όπου κάθε απόφαση θα είναι αποδεκτή.<br /><br />Υπάρχουν πολλά παραδείγματα όπου τέτοια συστήματα λειτουργούν με ιδιαίτερη επιτυχία. Από την άλλη, ζούμε το παράδειγμα όπου κάθε κυβέρνηση "αλλάζει ρότα" στα επιχειρηματικά θέματα και καταστρέφει την ανάπτυξη και τις θέσεις εργασίας. Είναι επιλογή του καθενός μας να επιδείξει την υπευθυνότητα που ευαγγελίζεται.<br /><br />Ένα υγιές, οριοθετημένο και σταθερό επιχειρηματικό περιβάλλον, σίγουρα δεν μπορεί να κάνει τα πράγματα χειρότερα. Αντιθέτως, σε μία εποχή που "ζούμε" με τις ενέσεις χρημάτων από την ΕΕ και το ΔΝΤ, μία τέτοια κίνηση θα μας έδινε την δυνατότητα να απεμπλακούμε από την κηδεμονία γρηγορότερα.<br /><br />Την στιγμή που η ανεργία απειλεί με έξαρση και το ΑΕΠ εμφανίζεται σε κάμψη, μία κίνηση "ματ" των κ.κ. Παπανδρέου και Σαμαρά, θα αλλάξει την ψυχολογία και τα δεδομένα, με αισιόδοξη πορεία. Ακόμα και αν το δουν από καθαρά πολιτικό χαρακτήρα, θα εδραιώσουν την θέση τους και θα αναγνωριστεί η βούλησή τους, που σήμερα εξακολουθεί να αμφισβητείται και να είναι σε θεωρητικό επίπεδο εξαγγελιών...<br /><br />Τα πάντα είναι στο χέρι μας (ή τους)... Θα είναι πιο χρήσιμοι, αν πάψουν να ασχολούνται με τα δεδομένα, που δεν αλλάζουν. Τα ζητούμενα είναι πολλά... Και στα ζητούμενα θα κριθούν... Δεν αρκεί να ζητάνε την ανάπτυξη από το βήμα της βουλής, δεν πείθουν και δεν "ξεσηκώνουν" κανέναν, γιατί απλούστατα ξέρουμε ότι αν δεν συμφωνήσουν, ο οποιοσδήποτε αναπτυξιακός νόμος, όσο καλός και αν είναι, θα ανατραπεί μαζί με την οποιαδήποτε κυβέρνηση...<br /><br />Σας ευχαριστώ,<br /><br />Γιώργος Φακίτσας<br /><br /><b style="color: rgb(255, 102, 102);">Η συνεχής πυροσβεστική αντιμετώπιση και επίλυση προβλημάτων δεν μπορούν να βοηθήσουν έναν οργανισμό να μεγαλώσει. Μόνο η αναγνώριση και η εκμετάλλευση των ευκαιριών προκαλεί την ανάπτυξη ενός οργανισμού.</b><p style="color: rgb(255, 102, 102);" class="auth0"><i><a class="author" href="http://www.gnomikologikon.gr/authquotes.php?auth=140">Peter Drucker, 1909–2005, Αυστριακός γκουρού του management</a></i></p><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8430427540291117945-6849112053147645832?l=politikianalisi.blogspot.com' alt='' /></div>Πολιτική ανάλυσηhttp://www.blogger.com/profile/08656429386459245313noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8430427540291117945.post-53296410397385089112010-05-03T20:40:00.004+03:002010-05-03T21:37:21.997+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/S98X1R7hG-I/AAAAAAAAAe8/WzeGx5ozqpI/s1600/images.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 184px; height: 152px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/S98X1R7hG-I/AAAAAAAAAe8/WzeGx5ozqpI/s320/images.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5467114676764613602" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Γεια σας,<br />τις τελευταίες ημέρες έχουμε βαρεθεί να ακούμε τα μέτρα, την ανάλυσή τους, τα κρυφά σημεία τους και τις επιπτώσεις στην τσέπη μας. Πολιτικοί, δημοσιογράφοι, οικονομολόγοι, αναλυτές και ξερόλες παρουσιάζουν τις απόψεις τους και προσπαθούν να πείσουν για την αναγκαιότητά εφαρμογής τους, ή την δυνατότητα αποφυγής τους.<br /><br />Τα μέτρα όμως αρχίζουν και ισχύουν. Ακόμα και αν δεν μπορούμε να τα αποδεχθούμε, δεν είμαστε σε θέση να τα αλλάξουμε. Οπότε, ποια είναι η αναγκαιότητα και πιο θα είναι το αποτέλεσμα θεωρητικών συζητήσεων, γύρω από ένα θέμα που έχει τελειώσει?<br /><br />Βρισκόμαστε στην δυσάρεστη αυτή θέση, επειδή <span style="font-weight: bold;">κανένας δεν πήρε την απόφαση να μην φτάσουμε εδώ</span>. Όταν η οικονομία φαινόταν να είναι ισχυρή, όλοι σπαταλούσαμε αλόγιστα (δημόσιος και ιδιωτικός τομέας), πλέοντας σε πελάγη ευτυχίας και ανεμελιάς.<br /><br />Σίγουρα πρέπει κάποιοι επιτέλους να λογοδοτήσουν για αυτή την κατάσταση. Οι πολιτικοί των τελευταίων ετών φέρουν την μεγαλύτερη ευθύνη, αφού σε καθεστώς ατιμωρησίας, φούσκωναν τις ρουσφετολογικές ορέξεις των πολιτών. Ο "μπάρμπας από την Κορώνη" δεν είναι απρόσωπος. Μπορεί να χάνεται στο πλήθος, αλλά υπάρχει, έχει όνομα και μπορεί να βρεθεί.<br /><br />Με ιδιαίτερη απογοήτευση ακούσαμε σήμερα ότι οι πολιτικοί αρχηγοί της αντιπολίτευσης (με εξαίρεση τον κ. Καρατζαφέρη), αρνήθηκαν την συμμετοχή τους σε συνάντηση των πολιτικών αρχηγών όλων των κομμάτων, υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας! Δεν είναι μόνο η προσβολή προς τον Πρόεδρο και τον θεσμό που αντιπροσωπεύει, είναι η προσβολή προς τους πολίτες και την δημοκρατία...<br /><br />Ο λόγος της άρνησής τους είναι ότι δεν έχει σημασία να συζητήσουν τα μέτρα, αφού έχουν ήδη ληφθεί. Δεν διαφωνώ. Γιατί να μπουν σε μία συζήτηση που δεν θα οδηγήσει πουθενά, θα καταλήξει σε ανταλλαγή κατηγοριών και θα βασιστεί σε θεωρητικά σχέδια? Όμως ο ρόλος του πολιτικού δεν είναι να συζητάει μόνο για το άμεσο παρελθόν αλλά να σχεδιάζει για το μέλλον.<br /><br />Φτάσαμε εδώ επειδή οι πολιτικοί σπαταλούν τον περισσότερο χρόνο τους να κρίνουν τις πράξεις των αντιπάλων και να παρουσιάζουν τι θα έκαναν ΑΝ ήταν στην εξουσία. Όμως ελάχιστοι σχεδιάζουν σε σοβαρό επίπεδο τι μπορεί να γίνει με τα δεδομένα που ισχύουν. Η συνηθέστερη δήλωσή τους είναι: "Όταν έρθουμε στην εξουσία, αυτό θα το αλλάξουμε".<br /><br />Και τι κάνουν μέχρι να έρθουν στην εξουσία? Κατηγορούν και πολεμούν αυτό που ισχύει. Ανεξάρτητα από κόμματα, δεν μπορώ να πιστέψω ότι κάποιος υπουργός στέλνει ένα νομοσχέδιο στην Βουλή που είναι εξ ολοκλήρου λάθος. Σίγουρα θα έχει λάθη, σίγουρα θα έχει παραλήψεις και σίγουρα θα μπορεί να γίνει καλύτερο σε πολλά σημεία. Αυτή είναι όμως η έννοια λειτουργίας της Βουλής, ση συζήτηση και η βελτίωση. Είναι τρελλό να ψηφίζουν ή να καταψηφίζουν ένα νομοσχέδιο "επί της αρχής". <span style="font-weight: bold;">Η πολιτική δεν ασκείται επί την αρχής, αλλά στα επιμέρους! Είναι τα πολλά μικρά πράγματα που κάνουν την διαφορά και όχι τα λίγα μεγάλα...</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Οι βουλευτές ξεχνούν ότι εκλέγονται συμμετέχοντας ιδεολογικά σε κάποιο κόμμα, για να αντιπροσωπεύσουν την περιοχή τους στο κοινοβούλιο και όχι για να αντιπροσωπεύσουν το κόμμα στην περιοχή τους!!!</span><br /><br />Οι πολίτες έχουν εξοργιστεί ιδιαίτερα με την γενική στάση των πολιτικών. Χαρακτηριστική ήταν η επίθεση που δέχτηκε ο κ. Α. Κακλαμάνης. Θα δημιουργηθεί μία τάση οι βουλευτές να προπηλακίζονται όταν συναντούν πολίτες και αυτό δεν είναι καλό για την δημοκρατία μας. <span style="font-weight: bold;">Πρέπει να δημιουργηθεί αυτό το πλαίσιο που ο νόμος θα είναι πολύ σκληρός με τους υπότροπους πολιτικούς, αλλά και οι πολίτες δεν θα ξεχνούν τις ενέργειες των πολιτικών όταν προεκλογικά θα τους χτυπούν την πλάτη με φαρδύ χαμόγελο!</span><br /><br />Πρέπει οι πολιτικοί να ξαναδιαβάσουν και να θυμηθούν τον λόγο ύπαρξής τους. Πρέπει να κατανοήσουν ότι τα λάθη πληρώνονται και οι παραλήψεις τιμωρούνται. Πρέπει να αντιληφθούν ότι δεν αρκεί να κρίνουν, αλλά οφείλουν και να προτείνουν.<br /><br />Ο προηγούμενος Δεκέμβριος έδωσε ένα δείγμα στους πολιτικούς. Μπορεί οι περισσότεροι να καταδικάζουμε την καταστροφή δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας, αλλά <span style="font-weight: bold;">όλοι υποστηρίζουμε την ανάγκη αλλαγής νοοτροπίας</span>... Δεν μπορεί κανένας να αποκλείσει το ενδεχόμενο να ξανασυμβούν τα ίδια, μπορεί όμως να φροντίσει ώστε να μην υπάρχουν λόγοι να συμβούν...<br /><br />Σας ευχαριστώ,<br /><br />Γιώργος Φακίτσας<br /><br /> <b style="color: rgb(255, 102, 102);">Το της πόλεως όλης ήθος, ομοιούται τοις άρχουσιν</b><p style="color: rgb(255, 102, 102);" class="auth0"><i><a class="author" href="http://www.gnomikologikon.gr/authquotes.php?auth=1043">Ισοκράτης, 436-338 π.Χ., Αθηναίος ρήτορας</a></i></p><p style="color: rgb(255, 102, 102);" class="comnt">μτφρ: το ήθος όλης της πολιτείας είναι το ίδιο με αυτό αυτών που την κυβερνούν</p><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8430427540291117945-5329641039738508911?l=politikianalisi.blogspot.com' alt='' /></div>Πολιτική ανάλυσηhttp://www.blogger.com/profile/08656429386459245313noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8430427540291117945.post-70382400947006177072010-04-25T20:49:00.003+03:002010-04-25T22:13:50.627+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/S9SUGKQ62TI/AAAAAAAAAek/buq_ZC7Afyg/s1600/greek_economy.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 200px; height: 134px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/S9SUGKQ62TI/AAAAAAAAAek/buq_ZC7Afyg/s200/greek_economy.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5464155081462700338" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Γεια σας,<br />μετά το αρχικό πάγωμα από την προσφυγή μας στον μηχανισμό στήριξης της ΕΕ, με την συνδρομή του ΔΝΤ, είναι ώρα να δούμε και τις δύο μεριές του νομίσματος. Σίγουρα η "υποστήριξη" των διεθνών οργανισμών στην οικονομική πολιτική της χώρας μας δεν είναι ούτε τιμητική, ούτε ανέξοδη. <span style="font-weight: bold;">Το πολιτικό μας σύστημα όμως έχει δημιουργήσει ένα τέτοιο μηχανισμό που ενώ έχει πολλές εναλλακτικές οδούς, όλες οδηγούν σε αδιέξοδα!</span><br /><br />Είναι αλήθεια ότι σε όσες χώρες πέρασε το ΔΝΤ, εφάρμοσε τις περίφημες "αντιλαϊκές" πολιτικές, που περιλαμβάνουν περικοπές μισθών και αύξηση ορίων συνταξιοδότησης. Είναι ότι χειρότερο μπορεί να εφαρμοστεί σε ένα κράτος, με άμεσες επιπτώσεις στο βιωτικό επίπεδο των πολιτών. Για να είμαστε όμως ρεαλιστές, το βιωτικό επίπεδο που είχαμε μέχρι σήμερα ήταν πλασματικό. Βασίζεται στο εύκολο δανεισμό που προσέφεραν μέχρι πρόσφατα οι τράπεζες και σε κατανάλωση που ξεπερνούσε την οικονομική μας δύναμη.<br /><br />Βέβαια, οι πολίτες δεν έχουν το μεγαλύτερο μερίδιο την ευθύνης για αυτό. Οι πολιτικοί μας παρουσίαζαν μία νέα οπτική για την οικονομία μας. Υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης, χαμηλά επιτόκια και πληθωρισμός και όλα αυτά σε ένα σημαιοστολισμένο Ευρωπαϊκό άρμα. Κάτω από το άρμα όμως δεν υπήρχε τανκ, αλλά ένα ξύλινος σκελετός που έτριζε, αλλά η μουσική κάλυπτε αυτόν τον ήχο. Όσοι κρυφοκοίταζαν κάτω από τον στολισμό έβλεπαν την αλήθεια όμως κανείς δεν ήταν πρόθυμος να τους πιστέψει, μεθυσμένοι όλοι από την σαμπάνια (παρεξηγήσιμο ποτό πλέον στην Ελλάδα για πολλούς λόγους) και τον χορό.<br /><br />Οι οικονομικές και κοινωνικές ανατροπές όμως που θα φέρουν τα μέτρα των Ευρωπαίων και του ΔΝΤ θα είναι η πρώτη όψη του νομίσματος. Η υψηλή ανεργία θα κάνει τα πράγματα πολύ χειρότερα. Οι πολίτες θα είναι μπερδεμένοι και φοβισμένοι. Οι επιχειρηματίες, όχι οι μεγαλοεπιχειρηματίες αλλά οι μικροί που συνήθως είναι σε οικογενειακές επιχειρήσεις, θα έχουν να αντιμετωπίσουν πολλά προβλήματα τόσο στο εσωτερικό, όσο και στο εξωτερικό εμπόριο.<br /><br />Όμως τα μέτρα δεν θα περιοριστούν στους μισθούς και τις συντάξεις. Θα περιλαμβάνουν απελευθέρωση αγορών και επαγγελμάτων, κάτι που έπρεπε να είχαμε κάνει πολλά χρόνια πριν. Θα περιλαμβάνει μέτρα που οι Ελληνικές κυβερνήσεις δεν ήθελαν να λάβουν υπό τον φόβο του πολιτικού κόστους ή λόγω μηχανισμών εξυπηρέτησης των πολιτικών (ρουσφέτια).<br /><br />Ποιος θα αρνηθεί ότι πρέπει να αλλάξει το εργασιακό καθεστώς των δημοσιών υπαλλήλων. Ακόμα και οι ίδιοι αντί να το δαιμονοποιούν, θα έπρεπε να το ζητάνε. Σήμερα όλοι φωνάζουν ότι οι μισθοί του δημοσίου είναι σοβαρό βαρίδι για την οικονομία. Όμως δεν είναι λόγω των υψηλών μισθών (τις περισσότερες φορές) αλλά λόγω του πλήθους των υπαλλήλων. Πόσοι δεν θα ήθελαν ένα καλά οργανωμένο κράτος, με λιγότερους υπαλλήλους που θα λάμβαναν ένα καλό μισθό και θα ήταν πιο ευέλικτο και λειτουργικό.<br /><br />Επίσης, πόσοι θα αρνηθούν ότι οι "συντεχνίες" των κλειστών επαγγελμάτων δημιουργούν προβλήματα? Ειδικό φορολογικό καθεστώς και ειδική αντιμετώπιση, πρέπει να καταργηθούν στο όνομα της ανάπτυξης και της ισονομίας.<br /><br />Βλέπουμε λοιπόν ότι τα μέτρα της ΕΕ και του ΔΝΤ θα δημιουργήσουν προβλήματα αλλά θα δώσουν και ορισμένες λύσεις. Σίγουρα η βαρύτητα των λύσεων δεν θα είναι ίδια με αυτή των προβλημάτων...<br /><br />Κατά την ιστορία του ΔΝΤ μπορούμε να δούμε ότι στην "αγκαλιά" του δεν έχουν πέσει μόνο τριτοκοσμικές χώρες αλλά και μερικές από τις σημερινές δυνάμεις. Γαλλία, Μ. Βρετανία, Ν. Κορέα, Τουρκία, Βραζιλία, Μεξικό, Αργεντινή, Ουγγαρία, Λετονία, Ισλανδία, Ρωσία, Ταϊλάνδη, Ινδονησία, Ρουμανία, Ουκρανία. Σίγουρα οι συνθήκες δεν είναι σε όλες τις περιπτώσεις ίδιες. Όμως το κοινό τους σημείο είναι η συμμετοχή στο ΔΝΤ.<br /><br />Άλλες χώρες χρησιμοποιούν τον οργανισμό για πρόσκαιρη λύση ορισμένων προβλημάτων, χωρίς όμως επιτυχία. Ακολούθησαν το πρόγραμμα του ταμείου, μόνο για να πάρουν τα χρήματα και συνεχίσουνν τις λανθασμένες πολιτικές τους, με αποτέλεσμα να βρίσκονται ξανά σε άσχημη κατάσταση. Από την άλλη, μερικές χώρες χρησιμοποίησαν το ταμείο για να αλλάξουν και να διορθώσουν τα λάθη τους. Έγιναν ανταγωνιστικές και αύξησαν την βιομηχανία τους, αυξάνοντας αργά αλλά σταδιακά και το βιωτικό επίπεδο των πολιτών τους.<br /><br />Καταλήγουμε λοιπόν στο συμπέρασμα ότι η επέμβαση ενός οργανισμού είναι το πρώτο στάδιο. Από εκεί και μετά είναι οι ίδιοι τι θα κάνουμε μετά από αυτό. Θα βάλουμε μυαλό και θα διορθώσουμε την κατάσταση ή απλά θα περιμένουμε να "ξεκουμπιστούν" οι ξένοι για να αρχίσουμε ξανά το πάρτι? Γιατί οι ξένοι είναι εδώ εις βάρους μας, αυτό είναι δεδομένο.<br /><br />Οι πολιτικοί σηκώνουν το μεγαλύτερο βάρος αυτής της ευθύνης. Δεν είναι μόνο οι κυβερνήσεις υπεύθυνες αλλά και τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Δουλειά τους δεν είναι μόνο ο ρόλος της Κασσάνδρας και η καταστροφολογία. Είναι να ελέγχουν την κυβέρνηση, να καταγγέλλουν και να προτείνουν λύσεις. Ποιο κόμμα σήμερα προτείνει ρεαλιστική λύση για τα οικονομικά προβλήματα της χώρας? Κανένα.<br /><br />Ας δεχτούμε λοιπόν την κατάσταση, αφού έτσι και αλλιώς δεν αλλάζει. Ας προσπαθήσουμε να είμαστε ρεαλιστές. Θα πρέπει ως πολίτες να επιμείνουμε και να διεκδικήσουμε να αποδοθούν πολιτικές ευθύνες για την σημερινή κατάσταση. Ακόμα όμως και αν δεν αποδοθούν από το πολιτικό σύστημα, είναι στο χέρι μας να "ξεχάσουμε" πολιτικούς που φέρουν το βάρος της κατάστασης. Τα κόμματα δεν έχουν μόνο τους γνωστούς πολιτικούς, που προβάλλονται από τα ΜΜΕ. Υπάρχουν και οι υποψήφιοι που είναι νέοι, με περισσότερη όρεξη και με μικρότερους μηχανισμούς... Δεν έχουμε καμία ανάγκη να βλέπουμε τους ίδιους αποτυχημένους, ψευτο-υπερήφανους και αλαζόνες βουλευτές...<br /><br />Και κλείνοντας θα ήθελα να προσθέσω μία πρόταση. Όταν στην αρχή της κρίσης, κάποιοι ζητούσαν τις πολεμικές αποζημιώσεις από την Γερμανία, υποστήριζα ότι δεν ήταν η σωστή στιγμή για αυτό. Τώρα όμως είναι. Θα πρέπει να ενημερώσουμε την ΕΕ και το ΔΝΤ ότι από το ταμείο μας λείπουν και κάποια χρήματα που μας χρωστάει η Γερμανία. Θα πρέπει και εκείνοι να πιέσουν για την διεκδίκηση και την είσπραξή τους. Έτσι και αλλιώς η Γερμανία είναι που προσπαθεί να κόψει το τεντωμένο σχοινί ανάμεσά μας. Ας έχουμε τουλάχιστον λίγα εκατοστά του σχοινιού περισσότερα.<br /><br />Σας ευχαριστώ,<br /><br />Γιώργος Φακίτσας<br /><br /><b style="color: rgb(255, 102, 102);">Ο καπιταλισμός έχει ένα μόνιμο ελάττωμα: την άνιση κατανομή του πλούτου. Ο σοσιαλισμός αντίθετα έχει ένα σταθερό προτέρημα: την ίση κατανομή της φτώχειας.</b><p style="color: rgb(255, 102, 102);" class="auth0"><i><a class="author" href="http://www.gnomikologikon.gr/authquotes.php?auth=15">Ουίνστον Τσώρτσιλ, 1874-1965, Βρετανός Πρωθυπουργός , Νόμπελ 1953</a></i></p><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8430427540291117945-7038240094700617707?l=politikianalisi.blogspot.com' alt='' /></div>Πολιτική ανάλυσηhttp://www.blogger.com/profile/08656429386459245313noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8430427540291117945.post-23512742811887902982010-04-17T16:35:00.007+03:002010-04-17T17:49:54.575+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/S8nJck_AITI/AAAAAAAAAeM/d8kArhiKTOc/s1600/ideology.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 253px; height: 245px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/S8nJck_AITI/AAAAAAAAAeM/d8kArhiKTOc/s400/ideology.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5461117515964883250" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Γεια σας,<br />η πρόσφατη κόντρα του πρωθυπουργού στην Βουλή, με τον κ. Σαμαρά και τους άλλους πολιτικούς αρχηγούς, απέκτησε μία νότα ιδεολογική. Η αναφορά του κ. Παπανδρέου στο συντηρητικό Λαϊκό Κόμμα της Ευρώπης (που συμμετέχει η ΝΔ) και η αντίστοιχη του κ. Σαμαρά στις "σοσιαλιστικές" ηγεσίες του ΔΝΤ, μαζί με τις αναφορές του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ στις "αριστερές" ιδεολογίες, έρχονται να θέσουν ζήτημα ύπαρξης πραγματικών ιδεολογιών στα σημερινά κόμματα και στην πολιτική σκηνή.<br /><br />Είναι αλήθεια ότι κατά την διάρκεια της μεταπολίτευσης οι όροι "αριστερός" και "δεξιός" όριζαν τον τρόπο σκέψης των πολιτών. Αυτό δεν έγινε μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε ολόκληρο τον αναπτυσσόμενο κόσμο. Με αυτούς τους χαρακτηρισμούς κάποιος έδειχνε τον τρόπο σκέψης του σχετικά με την ανάπτυξη , την οικονομία και την κοινωνία.<br /><br />Σήμερα όμως, τα δεδομένα και οι προκλήσεις που καλούνται να αντιμετωπίσουν τα κόμματα έχουν πολλές περισσότερες παραμέτρους από όσες μπορεί να καλύψει ιδεολογικά η Αριστερά και η Δεξιά. Και ενώ τα κόμματα προσάρμοσαν, εκ των πραγμάτων, τις πολιτικές τους στα νέα δεδομένα, κράτησαν τις ιδεολογίες και τους τίτλους ίδιους και χωρίς να τους ανανεώσουν/προσαρμόσουν.<br /><br />Αποτέλεσμα των παραπάνω, είναι σημερινή "εσωστρέφεια" στα κόμματα. Το ΠΑΣΟΚ ως σοσιαλιστικό κόμμα δεν θα μπορούσε καν να φανταστεί τα μέτρα που έλαβε η κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου. Από την άλλη η ΝΔ όταν ήταν κυβέρνηση, θεωρητικά ως "δεξιό" κόμμα, θα έπρεπε να είχε αυξήσει την αστυνόμευση και να είχε μειώσει το κοινό έγκλημα αλλά και την τρομοκρατία. Κάτι τέτοιο δεν το έκανε, ενώ το "αριστερίζων" ΠΑΣΟΚ το προσπαθεί στις μέρες μας, αφού όλοι οι πολίτες το επιθυμούν...<br /><br />Παρόμοια παραδείγματα μπορούμε να βρούμε πολλά, όχι μόνο στα δύο μεγάλα κόμματα αλλά και στα μικρότερα. Πολλές φορές φαίνεται να συμφωνούμε συγχρόνως και με τον ΛΑΟΣ και με τον ΣΥΡΙΖΑ στο θέμα των μεταναστών. Πολλές φορές αισθανόμαστε ότι μας εκφράζει το ΚΚΕ όταν κάνει λόγο για κοινωνική δικαιοσύνη και εργασιακά δικαιώματα.<br /><br />Δεν νομίζω ότι υπάρχει έστω και ένας "δεξιός" που να μην είναι υπέρ των δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειας των εργατών. Αντίστοιχα, δεν πρέπει να υπάρχει κάποιος "αριστερός" που να μην θέλει να κυκλοφορεί με ασφάλεια.<br /><br />Αυτή είναι νομίζω μία πολύ βασική αιτία της πολιτικής κρίσης που αντιμετωπίζουμε. Σίγουρα δεν είναι η μοναδική, ούτε η σημαντικότερη, όμως θεωρώ ότι αποπροσανατολίζει όχι μόνο τους πολίτες, αλλά και τους πολιτικούς. Δημιουργεί τα "ρεύματα" μέσα στα κόμματα, που με την σειρά τους βγαίνουν στην κοινωνία και δημιουργούν συγχύσεις και μπερδέματα.<br /><br />Κατά την γνώμη μου τα κόμματα πρέπει να προσαρμόσουν τις θέσεις τους χωρίς να είναι εγκλωβισμένα σε ετικέτες που δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τα σύγχρονα προβλήματα, με σύγχρονο τρόπο. Οφείλουν να έχουν μία ιδεολογική πλατφόρμα, ώστε να μπορεί να γίνει η διάκριση μεταξύ τους, χωρίς όμως αυτή η "βάση" να μην μπορεί να μετακινηθεί (πάνω, κάτω, δεξιά ή αριστερά) αν είναι απαραίτητο και το προστάζει η λογική!<br /><br />Μπορούν να είναι προσανατολισμένα στην μία ή την άλλη (ή ακόμα και μία τρίτη) κατεύθυνση, χωρίς όμως η παρέκκλιση να θεωρείται ιδεολογική παλινωδία ή ιδεολογική καταπάτηση. Άλλωστε ο εκσυγχρονισμός είναι απαραίτητος σε όλους τους τομείς. Δεν μπορείς να λύσεις σημερινά προβλήματα κοιτώντας τι έκανε ο Λένιν ή η Θάτσερ ή ο Κέινς σε αντίστοιχες περιπτώσεις.<br /><br />Και βέβαια αυτός ο "ιδεολογικός εκσυγχρονισμός" δεν μπορεί να γίνει από πολιτικούς που είναι ενεργοί σήμερα. Δεν είναι δυνατόν να γίνει αυτό. Πρέπει να "θεσμοθετηθεί" από τους σημερινούς και να ολοκληρωθεί από τους επόμενους. Οι "ενεργοί" πολιτικοί είναι αδύνατον να δουν με καθαρό μυαλό τις τάσεις της κοινωνίας και των ψηφοφόρων τους (της πολυφορεμένης "βάσης"). Είναι αποπροσανατολισμένοι από τις δημοσκοπήσεις και το πολιτικό κόστος που αντί για εργαλεία έχουν γίνει όπλα!<br /><br />Νομίζω λοιπόν ότι ο μόνος τρόπος για να αλλάζουμε το σύστημα και να μην μας αλλάζει, είναι να ξεφορτωθούμε τα ιδεολογικά ξύλινα καλούπια, που δεν βοηθούν σε τίποτα και να τα αντικαταστήσουμε με πιο εύκαμπτα και ευλύγιστα. Δεν θα κάνει καλό μόνο στους πολίτες και στα κόμματα, αλλά θα δώσει μία ευκαιρία στην χώρα να πάρει μπροστά και να προχωρήσει... Άλλωστε δεν υπάρχει καμία ιδεολογία να θέλει το κακό της χώρας και των πολιτών... Όλες επιθυμούν και διαφημίζουν τα ίδια χαμογελαστα πρόσωπα των πολιτών...<br /><br />Σας ευχαριστώ,<br /><br />Γιώργος Φακίτσας<br /><br /><b style="color: rgb(255, 102, 102);">Το να σκοτώνεις έναν άνθρωπο για να υπερασπισθείς μια ιδέα, δεν είναι η υπεράσπιση μιας ιδέας, είναι ο φόνος ενός ανθρώπου.</b><p style="color: rgb(255, 102, 102);" class="auth0"><i><a class="author" href="http://www.gnomikologikon.gr/authquotes.php?auth=1028">Jean-Luc Godard, 1930-, Γάλλος σκηνοθέτης</a></i></p><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8430427540291117945-2351274281188790298?l=politikianalisi.blogspot.com' alt='' /></div>Πολιτική ανάλυσηhttp://www.blogger.com/profile/08656429386459245313noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8430427540291117945.post-23498007210781554762010-04-07T18:19:00.003+03:002010-04-08T18:53:33.000+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/S7yqjN6TudI/AAAAAAAAAd8/fEllgAWO0Zw/s1600/koukoules1.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 400px; height: 250px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/S7yqjN6TudI/AAAAAAAAAd8/fEllgAWO0Zw/s400/koukoules1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5457424370472565202" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Γεια σας,<br />σαν να μην πέρασε μία ημέρα, σαν να μην έγινε καμία προσπάθεια από την κυβέρνηση, σαν να μην γίνονται θυσίες από τους πολίτες, αρκούσε μία αρλούμπα κάποιου "υψηλόβαθμου κυβερνητικού στελέχους" για να ξαναρχίσει η κούρσα των επιτοκίων.<br /><br />Το ερώτημα που εγείρεται από αυτή την κατάσταση, είναι κατά πόσο η ελευθερία του λόγου είναι επικίνδυνη σε ορισμένες καταστάσεις. Οι δημοσιογράφοι κάνουν την δουλειά τους ψαρεύοντας βουλευτές και στελέχη της κυβέρνησης. Όμως από την στιγμή που είναι δημόσια πρόσωπα, θεωρώ ότι οφείλουν να μιλούν μόνο επώνυμα.<br /><br />Έχουμε βαρεθεί να ακούμε "έγκυρες πηγές". Πόσο έγκυρες μπορεί να είναι οι πηγές που κρύβουν την επωνυμία τους? Ποιος ορίζει αν μία πηγή είναι έγκυρη? Ποιος είναι ο σκοπός της ανωνυμίας? <span style="font-weight: bold;">Ποια είναι η διαφορά μίας ανώνυμης πηγής από τους κουκουλοφόρους?</span><br /><br />Στην χώρα που ανακαλύφθηκε η δημοκρατία, φαίνεται πως έχουν γίνει οι περισσότερες παρεξηγήσεις στο όνομά της. Σίγουρα, η ελευθερία του λόγου είναι πολύ σημαντικό δικαίωμα. Όμως ο λόγος πρέπει να συνοδεύεται από την σκέψη και όταν μιλάμε για κρατικά θέματα, οφείλει να είναι επώνυμος. Δεν μπορεί και δεν πρέπει κανένας βουλευτής, υπουργός ή κυβερνητικό στέλεχος να "πληροφορεί" τους δημοσιογράφους ανώνυμα. Δεν βρίσκεται στην θέση του ως ανταποκριτής των ΜΜΕ, αλλά ως αντιπρόσωπος των πολιτών.<br /><br />Πρέπει να αντιληφθούν όλοι οι ανευθο-υπεύθυνοι του δημοσίου, ότι με αυτές τις "διαρροές" καταπατούν την δημοκρατία. Όποιος έκανε την "διαρροή" της Δευτέρας στο γερμανικό ειδησεογραφικό όμιλο, με τα γνωστά αποτελέσματα, όχι μόνο πρέπει να βρεθεί και να απομακρυνθεί από την κυβέρνηση, αλλά πρέπει να του επιβληθεί και υψηλότατο (παραδειγματικό) χρηματικό πρόστιμο, επειδή έθεσε την οικονομία σε κίνδυνο! Λειτούργησε ως πηγή για τον δημοσιογράφο και ως αρπακτικό για τους Έλληνες...<br /><br />Πρέπει ο κ. Παπανδρέου και το υπουργικό συμβούλιο, να επιμείνουν στην αναζήτηση αυτού του προσώπου. Αλλιώς για άλλη μία φορά θα έχουν ανάμεσά τους έναν ηλίθιο, φιλόδοξο και ανεύθυνο άνθρωπο, που δεν διστάζει να θέσει σε κίνδυνο την Ελληνική οικονομία και την κυβέρνηση, εμπρός στις δικές του προσωπικές, μικροπολιτικές και ύποπτες βλέψεις...<br /><br />Είναι σύνηθες φαινόμενο οι πολιτικοί και κυβερνητικοί παράγοντες να είναι στο απυρόβλητο για ότι πουν και ότι κάνουν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η βουλευτική ασυλία, το δημοσιογραφικό απόρρητο και ο νόμος περί ευθύνης πολιτικών. Όλοι υπόσχονται στην κατάργησή τους και όλοι την ξεχνούν μετά τις εκλογές...<br /><br />Τελικά στην Ελλάδα η ελευθερία του λόγου έχει γίνει ελευθερία στην βλακείας και της δειλίας... Γιατί καμία ανώνυμη φωνή δεν έβρισε την Μέρκελ όταν μας χόρευε στο ταψί? Γιατί καμία ανώνυμη πηγή δεν έχει θίξει την βουλευτική αποζημίωση ή τους μισθούς των υπαλλήλων της βουλής (που εξακολουθούν να είναι 16)? Γιατί αυτές οι ανώνυμες αλλά "έγκυρες" πηγές είναι ηλίθιες και ανίκανες...<br /><br />Πρέπει να σταματήσουμε να μιλάμε πολύ και πολλοί... Τα παπαγαλάκια έχουν φύγει ποια από την μόδα και έχουν αντικατασταθεί από μπούφους! Στην Ελλάδα που ανακάλυψε την δημοκρατία, προϋπήρχε ο όρος ανδρεία... Και θέλει ανδρεία να πεις την γνώμη σου επώνυμα...<br /><br />Σας ευχαριστώ,<br /><br />Γιώργος Φακίτσας<br /><br /><p style="margin-right: 2.85pt; color: rgb(255, 102, 102); font-style: italic;"><span style="font-size:14pt;">Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θέλουν πραγματικά ελευθερία, επειδή η ελευθερία προϋποθέτει ανάληψη ευθύνης, και οι περισσότεροι άνθρωποι τρέμουν την ανάληψη ευθύνης. </span><br /><b><span style="font-size:10pt;">Ζίγκμουντ Φρόυντ, 1856-1939, Αυστριακός ψυχίατρος</span></b></p><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8430427540291117945-2349800721078155476?l=politikianalisi.blogspot.com' alt='' /></div>Πολιτική ανάλυσηhttp://www.blogger.com/profile/08656429386459245313noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8430427540291117945.post-6743794884614673822010-04-01T00:17:00.004+03:002010-04-01T00:21:21.123+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/S7O8K0A5LUI/AAAAAAAAAd0/7y2xr19nCiw/s1600/24-04-08_happy_easter.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/S7O8K0A5LUI/AAAAAAAAAd0/7y2xr19nCiw/s400/24-04-08_happy_easter.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5454910467622907202" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8430427540291117945-674379488461467382?l=politikianalisi.blogspot.com' alt='' /></div>Πολιτική ανάλυσηhttp://www.blogger.com/profile/08656429386459245313noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8430427540291117945.post-11955469274697074292010-03-27T16:34:00.004+02:002010-03-29T21:51:31.915+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/S64isnJ3emI/AAAAAAAAAdc/s3OIZDfrpvM/s1600/sleeping-on-desk.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 173px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/S64isnJ3emI/AAAAAAAAAdc/s3OIZDfrpvM/s200/sleeping-on-desk.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5453334348612205154" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Γεια σας,<br />στην Ελλάδα που γιόρτασε με καμάρι την Εθνική Επέτειο της 25ης Μαρτίου, οι άθλιοι του δημοσίου εξακολουθούν να νομίζουν ότι τα πράγματα είναι όπως πριν. Πάντα έτοιμοι για χορούς και πανηγύρια, φαίνεται ότι δεν αντιλαμβάνονται ότι έχουν μερίδιο και στο πρόβλημα και στην λύση του! Είναι πραγματικά τραγικό, σε αυτή την κατάσταση που βρίσκεται η χώρα, οι συντεχνίες να εξακολουθούν αν λειτουργούν σαν να μην συμβαίνει τίποτα.<br /><br />Την Παρασκευή, ο δημόσιος τομέας ήταν ανύπαρκτος! Από τα ΙΚΑ, τις εφορίες, τους οργανισμούς, μέχρι και τα υπουργεία και τα πανεπιστήμια, είχες την εντύπωση ότι η αργία ήταν διήμερη. Ο κ.Ραγκούσης ζήτησε την λίστα με τους απόντες (αυτή με τους παρόντες βέβαια θα ήταν μικρότερη). Πρέπει όμως να μας ανακοινώσει και τι θα πράξει.<br /><br />Η ΑΔΕΔΥ, ως το συνδικαλιστικό όργανο των δημοσίων υπαλλήλων, πρέπει επίσης να λάβει τα μέτρα της. Δεν μπορεί να αναζητά και να υπερασπίζει τα δικαιώματα των υπαλλήλων, αλλά πρέπει επίσης να αποδίδει δικαιοσύνη στο εσωτερικό τους. Δεν είναι κορόιδα όσοι ήταν στην θέση τους της Παρασκευή. Δεν είναι κορόιδα όσοι είναι στην θέση τους καθημερινά...<br /><br />Θα πρέπει να αντιλαμβάνονται τα διάφορα λαμόγια ότι πλέον το παιχνίδι τελείωσε. Το δημόσιο δεν είναι πρέπει να είναι πλέον ένας μηχανισμός που τους ταΐζει, αλλά ένας μηχανισμός που μας εξυπηρετεί. Και σε αυτό το θέμα, η κυβέρνηση πρέπει να επιβάλλει την τάξη, με το καλό ή με το κακό...<br /><br />Οι ίδιοι οι δημόσιοι υπάλληλοι σε παρέες λένε απίστευτες ιστορίες καθημερινής τρέλας. Πρέπει επιτέλους το δημόσιο να αλλάξει. Πρέπει η νοοτροπία να αλλάξει. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί θεωρείται ταμπού η συζήτηση για την μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων. Όταν η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών υποστηρίζει την άρση της μονιμότητας, γιατί να θεωρείται αντιδημοκρατική ή αντισυνταγματική .<br /><br />Το ίδιο αντιδημοκρατικό και αντισυνταγματικό δεν είναι να προσπαθώ να εξυπηρετηθώ και να μην μπορώ? Δεν είναι συνταγματικό δικαίωμα η υγεία? Γιατί να λείπει λοιπόν από την θέση του ο γιατρός, ενώ έπρεπε να είναι εκεί...<br /><br />Είδαμε επίσης και το άλλο τρελό. Την αντίδραση των υπαλλήλων του δήμου Πειραιά στην τοποθέτηση GPS (συστήματος εντοπισμού) στα απορριμματοφόρα. Είναι, λένε, προσωπικό δεδομένο η θέση του απορριμματοφόρου (και του προσωπικού κατ επέκταση) κατά την διάρκεια εργασίας... Πείτε μου είμαστε ή δεν είμαστε γελοίοι?<br /><br />Όχι μόνο πρέπει να εφαρμοστεί, αλλά πρέπει να επεκταθεί σε ΟΛΑ (και βουλευτικά) τα οχήματα η χρήση συστήματος εντοπισμού. Και πρέπει να καταγράφονται οι διαδρομές τους... Πρέπει ορισμένοι να αντιληφθούν ότι όταν χρησιμοποιούν την δημόσια περιουσία, δεν υπάρχουν προσωπικά δεδομένα... Για προσωπικά δεδομένα να χρησιμοποιούν τα προσωπικά τους οχήματα... Δεν μπορεί ο τάδε βουλευτής Δωδεκανήσων, να πηγαίνει να "τα πάρει" από τον τάδε εφοπλιστή (τυχαίο είναι το παράδειγμα) με την βουλευτική λιμουζίνα, έχοντας διασφαλισμένο το "προσωπικό του δεδομένο"...<br /><br />Τα προβλήματα είναι μπροστά μας... Δεν έχει λυθεί ούτε ένα... Για να γίνουν όμως μικρότερα τα προβλήματα, πρέπει ξεμπερδέψουμε μία ώρα αρχύτερα με ορισμένα λύματα.. Οι δημόσιοι υπάλληλοι και οι συντεχνίες τους, οι ταξιτζήδες και οι συντεχνίες τους και όλοι μας, με τις συντεχνίες μας, πρέπει να καθαρίσουμε το σπίτι μας... Για εμάς και για κανέναν άλλο... Γιατί όταν μείνουν στο δημόσιο όσοι (αλήθεια, πόσοι?) αξίζουν, τότε θα έχουμε καλύτερο, φθηνότερο και αποτελεσματικότερο δημόσιο...<br /><br />Σας ευχαριστώ,<br /><br />Γιώργος Φακίτσας<br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);font-size:14pt;" >Σε μερικούς ανθρώπους δεν αρέσει ο ανταγωνισμός επειδή τους αναγκάζει να δουλεύουν πιο σκληρά και πιο καλά.</span> <b style="color: rgb(255, 102, 102);"><i><span style="font-size:10pt;">Drew Carey,<span></span>γ. 1958,<span></span> Αμερικανός κωμικός</span></i></b><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8430427540291117945-1195546927469707429?l=politikianalisi.blogspot.com' alt='' /></div>Πολιτική ανάλυσηhttp://www.blogger.com/profile/08656429386459245313noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8430427540291117945.post-81607559526719241732010-03-22T18:04:00.002+02:002010-03-22T19:06:56.197+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/S6ejosbu9HI/AAAAAAAAAdE/LaqecpF_EQ4/s1600-h/woman_on_tightrope.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 200px; height: 116px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/S6ejosbu9HI/AAAAAAAAAdE/LaqecpF_EQ4/s200/woman_on_tightrope.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5451505793472853106" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Γεια σας,<br />η εύθραυστη εσωτερική ισορροπία στην Γερμανία και οι απαιτήσεις των συνδικάτων για αυξήσεις, έκαναν την κ. Μέρκελ να επιδίδεται σε ένα ατελείωτο μπρος - πίσω, σχετικά με την ενδεχόμενη οικονομική βοήθεια στην Ελλάδα. Η άνοδος των σοσιαλιστών στην Γαλλία και η νίκη τους στις περιφερειακές εκλογές, έκαναν τον κ. Σαρκοζί να φαίνεται ο πιο ισχυρός υποστηρικτής της βοήθειας και του κ. Παπανδρέου (εκτός από πρωθυπουργό και ως πρόεδρο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς). Από την άλλη μεριά του Ατλαντικού, ο κ. Ομπάμα, φαίνεται να ψάχνει νέους συμμάχους στην Μεσόγειο μετά την αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων από τους Τούρκους και τείνει χείρα φιλίας.<br /><br />Βεβαίως, οι παραπάνω λόγοι δεν είναι και οι μοναδικοί για τους οποίους οι ηγέτες διάφορων χωρών έχουν πάρει την μία ή την άλλη θέση (ή αμφιταλαντεύονται όπως η κ. Μέρκελ). Όμως μας αποδεικνύουν ότι οι πολιτικοί σήμερα, σε διεθνές επίπεδο, δεν έχουν το ίδιο "τσαγανό" με τους πολιτικούς πριν από μερικά χρόνια. Ο κ. Ανδρουλάκης, στο βιβλίο του "Ζητούνται Αλχημιστές", το 2005, αναζητούσε τους νέους "αλχημιστές" που θα μπορέσουν να εμπνεύσουν τις κοινωνίες και να ξεσηκώσουν τις μάζες. Όμως αυτό σήμερα είναι ιδιαίτερα δύσκολο.<br /><br />Οι σύγχρονες κοινωνίες και ειδικά οι νέοι, είναι άκρως απο-πολιτικοποιημένοι. Πως να μην είναι άλλωστε, αφού η μοναδική έννοια των πολιτικών σήμερα είναι τα νούμερα και όχι οι άνθρωποι. Μάλιστα, σε μερικές περιπτώσεις, οι πολιτικοί μεταξύ τους θέτουν στόχους (πάντα σε επίπεδο αριθμών), ώστε να αποδείξουν την επιτυχία και την ικανότητά τους... Στην Ευρώπη για παράδειγμα, ελάχιστοι ασχολούνται με την ικανοποίηση των πολιτών και το βιωτικό τους επίπεδο. Περισσότερο ενδιαφέρονται για τα δημοσιονομικά ελλείμματα, το ΑΕΠ και το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών.<br /><br />Θα συμφωνήσω βέβαια ότι αυτά τα νούμερα κατά ένα τρόπο αποτυπώνουν την κατάσταση της οικονομίας, της κοινωνίας και της παραγωγής. Αλλά μην ξεχνάμε ότι τα μαθηματικά και ιδιαίτερα η στατιστική είναι η μεγαλύτερη απάτη: αν κάποιος είναι μέχρι την μέση σε παγωμένο νερό και από την μέση και πάνω σε καυτό, στατιστικά βρίσκεται στις ιδανικές συνθήκες, είναι όμως?<br /><br />Ο υπαρκτός σοσιαλισμός κατέρρευσε, αφού δεν μπόρεσε να ισορροπήσει τις κοινωνικές παροχές με τις οικονομικές απαιτήσεις. Αντιστρέφοντας το παραπάνω, βλέπουμε ότι και ο καπιταλισμός δεν μπορεί να συγχρονίσει τις οικονομικές απαιτήσεις με τις κοινωνικές παροχές, οπότε αντιμετωπίζει αντίστοιχο πρόβλημα με τον υπαρκτό σοσιαλισμό... Άρα ένα νέο μοντέλο είναι που πρέπει να αναπτυχθεί/εφευρεθεί για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε, μέχρι να καταρρεύσει και εκείνο. Ποιο? Δεν το γνωρίζω!<br /><br />Με προβληματίζει ιδιαίτερα η έλλειψη πολιτικών και όχι η έλλειψη ιδεών. Αν είχαμε πολιτικούς με άποψη, με ιδεολογία (όχι αριστερή ή δεξιά κατ' ανάγκη) και με δύναμη να την υποστηρίξουν, θα ήμουν πιο ήρεμος. Όμως οι σημερινοί πολιτικοί απλά προσπαθούν να πετάξουν την βόμβα στον επόμενο για να "μην σκάσει στα χέρια τους". Σκεπτόμενοι μόνο το πολιτικό κόστος για οποιαδήποτε απόφαση, αδυνατούν να πάρουν ρίσκο και να πρωτοτυπήσουν σε οτιδήποτε. Αδυνατούν να δουν λίγο πιο μακρυά από την τετραετία ή την πενταετία που έχουν στα χέρια τους...<br /><br />Ίσως να φταίει και η κοινωνία που βολεύεται με μερεμέτια και ισορροπίες και δεν απαιτεί κάτι παραπάνω. Ίσως πάλι η κοινωνία να επηρεάζεται από την ανικανότητα των πολιτικών... Φαύλος κύκλος... Όμως που θα βγει? Ποιος μπορεί να κάνει μία πρόβλεψη για την πολιτική κατάσταση μετά από πέντε χρόνια?<br /><br />Η βιομηχανική επανάσταση ξεκίνησε και φαινόταν να συμβαδίζει με τις κοινωνικές ή προσωπικές και οικονομικές ανάγκες. Οι μηχανές όμως νίκησαν τον άνθρωπο και έτσι φαίνεται πως τώρα τρέχει να τις προλάβει... Να προλάβει τι? Ενώ κατασκευάζουμε περισσότερες μηχανές για την διευκόλυνσή μας (υποτίθεται), τόσο χειρότερη γίνεται η ζωή μας... Και συνεχίζουμε να τρέχουμε, θέλοντας να προλάβουμε τι? Μόνοι μας είμαστε και κανείς δεν πρόκειται να μας ξεπεράσει ή να μείνει πίσω. Ελλείψει λοιπόν ανταγωνιστή, ξεκινήσαμε να διαγωνιζόμαστε μεταξύ μας. Οι Κινέζοι πέρασαν τις ΗΠΑ, το ευρώ πέρασε το δολάριο, οι Ρώσοι ξεπεράστηκαν από την Αμερική και οι Έλληνες από τους Γερμανούς! Και τι έγινε? Ζει καλύτερα ο Γερμανός, ο Κινέζος ή ο Έλληνας?<br /><br />Όλοι οι πολίτες, σε όλα τα κράτη ζουν με τις δικές τους δυσκολίες. Είτε το κράτος τους είναι "πλούσιο", είτε είναι "φτωχό", οι πολίτες αντιμετωπίζουν δυσκολίες. Κανένα πολιτικό κόμμα και καμία ιδεολογία δεν έχει καταφέρει να βρει το σημείο μηδέν, την απόλυτη ισορροπία...<br /><br />Πρέπει όμως οι πολιτικοί να αλλάξουν! Δεν μπορεί να είναι απλά δημόσιοι υπάλληλοι και να διεκπεραιώνουν ασήμαντα τις περισσότερες φορές ζητήματα. Πρέπει να βάζουν το μυαλό τους να δουλεύει και να ρισκάρουν. Οι πολιτικοί της αρχαίας Ελλάδας (που έδωσαν παραδείγματα και μαθήματα σε όλο τον κόσμο) ρίσκαραν και ένωσαν τις πόλεις κράτη, ανέδειξαν την δημοκρατία και σταμάτησαν τους πολέμους στον Ελλαδικό χώρο, εμπνέοντας και κινητοποιώντας τους πολίτες... Τι αντίστοιχο είναι ικανοί να κάνουν οι σημερινοί πολιτικοί?<br /><br />Σίγουρα οι "αλχημιστές" του κ. Ανδρουλάκη και οι ηγέτες των πολιτών υπάρχουν! Είναι ανάμεσά μας και περιμένουν... Βρίσκονται όμως σε "λήθαργο"... Είναι στην κοινωνία ή ακόμα και στο πολιτικό σύστημα. Δεν είναι όμως δυνατό να αναδειχθούν και να μπουν μπροστά. Είτε επειδή βλέπουν ότι δεν έχει νόημα, είτε επειδή δεν τους αφήνει κάποιο "αόρατο" χέρι του συστήματος. Πρέπει όμως να βρεθούν. Είναι περισσότερο απαραίτητοι από ποτέ... Όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο...<br /><br />Σας ευχαριστώ,<br /><br />Γιώργος Φακίτσας<br /><br /><p style="color: rgb(255, 102, 102);"><span style="font-size:14pt;">Ο ηγέτης είναι αυτός που βλέπει αυτά που δεν βλέπουν οι άλλοι, που βλέπει </span><span style="font-family:Arial;"><span></span></span><span style="font-size:14pt;">μακρύτερα από τους άλλους και που βλέπει πριν από τους άλλους.</span><br /><b><i><span style="font-size:10pt;">Leroy Eims,<span></span>Αμερικανός συγγραφέας-ιεροκήρυκας</span></i></b></p><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8430427540291117945-8160755952671924173?l=politikianalisi.blogspot.com' alt='' /></div>Πολιτική ανάλυσηhttp://www.blogger.com/profile/08656429386459245313noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8430427540291117945.post-4678745739840114302010-03-13T19:45:00.006+02:002010-03-14T16:11:13.954+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/S5zt2knWABI/AAAAAAAAAcs/63uY8kYRFf4/s1600-h/%CE%B1%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%AC2.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 158px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/S5zt2knWABI/AAAAAAAAAcs/63uY8kYRFf4/s200/%CE%B1%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%AC2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5448491171008872466" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Γεια σας,<br /><div style="text-align: justify;">διάβασα κάπου (δεν θυμάμαι που) πως: "Όταν η Αριστερά δεν μπορεί να βγει κερδισμένη σε μία οικονομική κρίση, τότε επωφελείται η Δεξιά". Αν και πιστεύω ότι οι ορισμοί "δεξιά" και "αριστερά", δεν έχουν την ίδια έννοια στις μέρες μας, οι τελευταίες δημοσκοπήσεις μας αποδεικνύουν ότι οι όροι άλλαξαν αλλά δεν χάθηκαν.<br /><br />Από τα πέντε κόμματα που συμμετέχουν στο κοινοβούλιο, αν εξαιρέσουμε το ΠΑΣΟΚ που είναι κυβέρνηση, έχουμε απόλυτη ισοπαλία μεταξύ αριστεράς και δεξιάς, με δύο κόμματα σε κάθε μεριά. Από αυτά, το μόνο που φαίνεται να κερδίζει τις εντυπώσεις είναι το ΛΑΟΣ του κ. Καρατζαφέρη.<br /><br />Ο κ. Καρατζαφέρης, συνεχίζοντας την πολιτική υποστήριξης της κυβέρνησης που ξεκίνησε επί ΝΔ, στηρίζει τα μέτρα, λέγοντας πως μέσω την στήριξης στην κυβέρνηση, στηρίζει την έξοδο της χώρας από την κρίση. Βέβαια, ασκεί την απαραίτητη αντιπολίτευση όταν είναι απαραίτητο ή όταν είναι σε ιδεολογική σύγκρουση με τις θέσεις του, όπως πχ το νομοσχέδιο για τους μετανάστες.<br /><br />Από την άλλη η ΝΔ, φαίνεται να μην μπορεί ακόμα να συνέλθει από το σοκ της εκλογικής ήττας. Ευρισκόμενη στον δρόμο που ήταν πριν μερικά χρόνια το ΠΑΣΟΚ, προσπαθεί να αρθρώσει αντιπολιτευτικό λόγο, χωρίς να έχει αποτελέσματα. Κατηγορεί την κυβέρνηση ότι λαμβάνει λανθασμένα μέτρα, που θα πνίξουν την ανάπτυξη, όμως αυτά ακριβώς τα μέτρα υποσχόταν ο κ. Καραμανλής πριν τις εκλογές. Κατηγορεί επίσης τον κ. Παπανδρέου ότι καθυστέρησε για την λήψη αποφάσεων, χάνοντας πέντε πολύτιμους μήνες, χωρίς να υπολογίζει τα πέντε χρόνια που χάθηκαν από την ίδια.<br /><br />Το πιο δύσκολο όμως για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι οι "ομάδες" και η ιστορία. Καραμανλικοί, Μητσοτακικοί και "Σαμαρίτες" παλεύουν για την ιδεολογική τους επικράτηση. Επίσης, πρωτοκλασάτα στελέχη της κυβέρνησης Καραμανλή περιμένουν την απαραίτητη στήριξη από την παράταξή τους. Βουλγαράκης, Αλογοσκούφης, Ρουσσόπουλος και Παυλίδης, αποτελούν βαρίδια αλλά είναι συνδεδεμένοι με τον πρώην πρωθυπουργό.<br /><br />Με αυτά τα προβλήματα στις αποσκευές της, η ΝΔ περισσότερο επικεντρώνεται στον τρόπο που θα κάνει τους πολίτες να τους ξεχάσουν, παρά την επίθεση που μπορούν να κάνουν στην κυβέρνηση λόγω μέτρων.<br /><br />Στην άλλη μεριά, τα κόμματα της Αριστεράς έχουν επιδοθεί στην "αντιπροσώπευση" των αδύναμων τάξεων, χωρίς όμως να πείθουν. <span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζονται να απολαμβάνουν την θέση της ελάσσονος αντιπολίτευσης, όπου τους επιτρέπεται να αντιδρούν χωρίς να προτείνουν και να μιλάνε χωρίς να σκέφτονται...</span><br /><br />Ωστόσο, όλοι θα περιμέναμε κάτι περισσότερο από μία σύγχρονη Αριστερά. Ακόμα και αν κάποιοι δεν ασπάζονται την "αριστερή ιδεολογία", θα μπορούσαν να υποστηρίξουν κάποιες θέσεις που θα ήταν στην σωστή κατεύθυνση, όπως γίνεται και με τον ΛΑΟΣ από κάποιους που δεν ασπάζονται την "δεξιά ιδεολογία". <span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Η Αριστερά έχει την υποχρέωση να παρουσιάσει θέσεις και εναλλακτικές προτάσεις. Δεν μπορεί να μένει κολλημένη στα τυπικά συνθήματα και στην ιδιότυπη εξορία που έχει περιοριστεί από μόνη της.</span><br /><br />Νομίζω ότι η άποψη "να πληρώσουν αυτοί που τα έφαγαν" είναι σωστή κατά το ήμισυ. Ποιοι τα έφαγαν? Γιατί δεν τους ονομάζουν αφού τους στοχοποιούν? Δεν είναι όλοι οι επιχειρηματίες απατεώνες, όπως το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ, τους κατηγορούν. Άλλωστε αν δεν υπήρχαν οι "απατεώνες" επιχειρηματίες, τότε δεν θα υπήρχε και η "ένδοξη" εργατική τάξη, από όπου αντλούν ψηφοφόρους.<br /><br />Πρέπει, κατά την γνώμη μου, να αλλάξουν όλοι, αν δεν θέλουν να βλέπουν τα ποσοστά τους να μειώνονται. Το ΠΑΣΟΚ εξακολουθεί να προηγείται στην πρόθεση ψήφου. Ο λόγος δεν είναι ότι οι πολίτες συμφωνούν με τα μέτρα. Ούτε επειδή δεν έχουν γίνει λάθη...<br /><br />Ο κόσμος αντιδρά για τα μέτρα, αν και αναγνωρίζει την αναγκαιότητά τους. Η κυβέρνηση κάνει λάθη και παραλείψεις. Το πρόβλημα όμως των κομμάτων της αντιπολίτευσης είναι ότι δεν έχουν κάνει κάτι για να βοηθήσουν την χώρα για έξοδο από την κρίση. Το "όχι στα σκληρά μέτρα" δεν είναι αρκετό, αφού πρέπει να συνοδεύεται και από μία εναλλακτική - πειστική πρόταση... Δεν πείθονται οι πολίτες από χαμόγελα και χτυπήματα στην πλάτη.<br /><br />Η στάση την αντιπολίτευσης απέναντι στην κυβέρνηση, αποδεικνύει ότι κανένας δεν θα ήθελε να είναι στην θέση της αυτή την περίοδο. Με τον πολιτικό κόσμο να αντιμετωπίζεται με εξαιρετική δυσπιστία, τα στελέχη της αριστεράς και της δεξιάς έχουν μία μοναδική ευκαιρία: Να κάνουν τα μέτρα πιο δίκαια... Ποιος Δεξιός υπέδειξε μέτρα κατά του κεφαλαίου? Ποιος Αριστερός ζήτησε την μείωση της προσωπικής του βουλευτικής αποζημίωσης?<br /><br />Για να φωνάζεις το "ΟΧΙ", για να ξεκινήσεις "πόλεμο", πρέπει να έχεις το θάρρος να χάσεις και το "βόλεμα" σου... Αλλιώς για άλλη μία φορά η αντιπολίτευση θα κάνει απλά την δουλειά της από "έθιμο" και οι πολίτες θα ψηφίσουν τα κόμματα που υποστηρίζουν από συνήθεια και όχι για τις θέσεις τους...<br /><br />Σας ευχαριστώ,<br /><br />Γιώργος Φακίτσας<br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102); font-style: italic;font-size:14pt;" >Το πάθος να σώσεις τον κόσμο είναι σχεδόν πάντα το προσωπείο του πάθους να τον εξουσιάσεις.</span> <b style="color: rgb(255, 102, 102); font-style: italic;"><span style="font-size:10pt;">H.L. Mencken, 1880-1956, Αμερικανός Αρθρογράφος</span></b><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8430427540291117945-467874573984011430?l=politikianalisi.blogspot.com' alt='' /></div>Πολιτική ανάλυσηhttp://www.blogger.com/profile/08656429386459245313noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8430427540291117945.post-2454185820379252592010-03-08T19:19:00.002+02:002010-03-08T19:25:09.588+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/S5Uy4E1a0nI/AAAAAAAAAcU/h6EavuvVbEU/s1600-h/300px-European_Union_%28orthographic_projection%29.svg.png"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/S5Uy4E1a0nI/AAAAAAAAAcU/h6EavuvVbEU/s200/300px-European_Union_%28orthographic_projection%29.svg.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5446315263326343794" border="0" /></a> <br /><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 12"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 12"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CGIORGO%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><link rel="themeData" href="file:///C:%5CUsers%5CGIORGO%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_themedata.thmx"><link rel="colorSchemeMapping" href="file:///C:%5CUsers%5CGIORGO%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_colorschememapping.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:trackmoves/> <w:trackformatting/> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:donotpromoteqf/> <w:lidthemeother>EL</w:LidThemeOther> <w:lidthemeasian>X-NONE</w:LidThemeAsian> <w:lidthemecomplexscript>X-NONE</w:LidThemeComplexScript> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:splitpgbreakandparamark/> <w:dontvertaligncellwithsp/> <w:dontbreakconstrainedforcedtables/> <w:dontvertalignintxbx/> <w:word11kerningpairs/> <w:cachedcolbalance/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> <m:mathpr> <m:mathfont val="Cambria Math"> <m:brkbin val="before"> <m:brkbinsub val="&#45;-"> <m:smallfrac val="off"> <m:dispdef/> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:mathPr></w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" defunhidewhenused="true" defsemihidden="true" defqformat="false" defpriority="99" latentstylecount="267"> <w:lsdexception locked="false" priority="0" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Normal"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="heading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="35" qformat="true" name="caption"> <w:lsdexception locked="false" priority="10" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" name="Default Paragraph Font"> <w:lsdexception locked="false" priority="11" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtitle"> <w:lsdexception locked="false" priority="22" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Strong"> <w:lsdexception locked="false" priority="20" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="59" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Table Grid"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Placeholder Text"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="No Spacing"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Revision"> <w:lsdexception locked="false" priority="34" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="List Paragraph"> <w:lsdexception locked="false" priority="29" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="30" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="19" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="21" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="31" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="32" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="33" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Book Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="37" name="Bibliography"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" qformat="true" name="TOC Heading"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:1; mso-generic-font-family:roman; mso-font-format:other; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;} @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:161; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-520092929 1073786111 9 0 415 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0cm; margin-right:0cm; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-fareast-language:EN-US;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-fareast-language:EN-US;} .MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} </style> <![endif]--> <p style="font-family: arial;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;">Γεια σας,</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;font-family:arial;"><span style="font-size:100%;">Η χθεσινή στήριξη της χώρας μας δια στόματος του Γάλλου Προέδρου, ήρθε να δώσει λίγες ανάσες στην χώρα μας, λίγο πριν την επόμενη βουτιά μας στη λίμνη του δανεισμού. Ο κ. Σαρκοζί, υποστήριξε ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να προσφύγει στο ΔΝΤ και η λύση πρέπει να βρεθεί εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης.</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;font-family:arial;"><span style="font-size:100%;">Οι Ευρωπαίοι θορυβήθηκαν έντονα όταν η κυβέρνηση, μετά την λήψη των νέων μέτρων, άφησε να διαρρεύσει το ενδεχόμενο της προσφυγής της στο ΔΝΤ, αν η υποστήριξη των Ευρωπαίων δεν είναι ξεκάθαρη και αποτελεσματική.</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-family: arial;"><span style="font-size:100%;">Η κ. Μέρκελ προσπάθησε να στρώσει στο χαλί για τον Γάλλο πρόεδρο, αφού η ίδια λόγω του ευαίσθητου συνασπισμού της κυβέρνησής της δεν μπορούσε να κάνει τόσο ξεκάθαρη δήλωση.</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-family: arial;"><span style="font-size:100%;">Όμως το πρόβλημα συνεχίζει να υπάρχει. Μπορεί η Ευρώπη να συνεχίσει να λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο? Και για πόσο καιρό ακόμα?</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-family: arial;"><span style="font-size:100%;">Είναι γεγονός ότι το ευρώ δημιουργήθηκε για να οδηγήσει στην βελτίωση των οικονομιών των χωρών που το χρησιμοποιούν. Εν μέρει το είδαμε και στην δική μας περίπτωση, αφού αν είχαμε παραμείνει στην δραχμή, τότε μπορεί να μην είχαμε περικοπές και φόρους, αλλά σίγουρα θα είχε γίνει μία τεράστια υποτίμηση. Είναι όμως αρκετό αυτό?</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-family: arial;"><span style="font-size:100%;">Νομίζω ότι η Ευρώπη βρίσκεται μπροστά σε ένα σταυροδρόμι. Ή θα προχωρήσει σε ολοκληρωτική πολιτική και οικονομική ένωση, ή θα συνεχίσει να λειτουργεί με τον σημερινό τρόπο και να αντιμετωπίζει κάθε πρόκληση «κατά περίπτωση». Και οι δύο λύσεις είναι αβέβαιες, άδικες και δύσκολες. </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-family: arial;"><span style="font-size:100%;">Η ίδρυση ενός Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου, στα πρότυπα του ΔΝΤ, θεωρώ ότι είναι περιττή και άστοχη. Άλλωστε, η Ευρωπαϊκές χώρες ήδη έχουν το μεγαλύτερο μέρος κεφαλαίων στο ΔΝΤ. Μία χώρα που αντιμετωπίζει δημοσιονομικά προβλήματα είτε καταφύγει στο ΕΝΤ είτε στο ΔΝΤ, θα έχει τις ίδιες επιπτώσεις (για παράδειγμα σήμερα η Ελλάδα έχει λάβει μέτρα που θα πρότεινε το ΔΝΤ, χωρίς να έχει προσφύγει σε αυτό και πληρώνει υψηλά επιτόκια προσδοκώντας στην βοήθεια της Ευρώπης). <span style=""> </span>Ποια η διαφορά από αυτή την λύση λοιπόν?</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-family: arial;"><span style="font-size:100%;">Θεωρώ ότι αν η Ευρώπη θέλει να συνεχίσει να υπάρχει αλλά και να αναπτύσσεται ώστε να είναι ανταγωνιστική απέναντι στις ΗΠΑ, την Κίνα, την Ρωσία ή ακόμα και τις πλούσιες Αραβικές χώρες (που αργά ή γρήγορα θα προχωρήσουν στην δική τους «ένωση»), πρέπει να λάβει τα μέτρα της και να κάνει το θαρραλέο βήμα. Πρέπει να υπάρξει ολοκληρωτική πολιτική και οικονομική ένωση των κρατών-μελών. Θα πρέπει οι πολίτες να απολαμβάνουν τα ίδια δικαιώματα, τις ίδιες παροχές, τις ίδιες απολαβές και να έχουν τις ίδιες υποχρεώσεις και εισφορές. </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-family: arial;"><span style="font-size:100%;">Αυτό που έχουμε σήμερα, ουσιαστικά δεν είναι ένωση. Μπορεί να ταξιδεύουμε ελεύθερα, να ανταλλάσουμε προϊόντα χωρίς τελωνειακούς περιορισμούς και <span style=""> </span>να εκμεταλλευόμαστε το ίδιο νόμισμα, όμως εξακολουθούμε να έχουμε διαφορετικά πολιτεύματα, διαφορετικές οικονομικές πολιτικές, διαφορετική εξωτερική πολιτική, διαφορετικά συμφέροντα, διαφορετική διπλωματία και διαφορετική δομή στα κράτη. Πόσο «ενοποιημένο» μοιάζει ένα τέτοιο περιβάλλον?</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-weight: bold; font-family: arial;"><span style="font-size:100%;">Θα πρέπει νομίζω οι ηγέτες των κρατών της Ευρώπης να ξεκινήσουν μία τέτοια συζήτηση χωρίς περισσότερο χάσιμο χρόνου. Διαφορετικά, πολύ γρήγορα θα ξεπεραστούν, θα είναι σαν ρομαντικές και γραφικές μορφές που μαζεύονται που και που στις Βρυξέλλες και παίζουν τις ΗΠΑ…</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-family: arial;"><span style="font-size:100%;">Σας ευχαριστώ,</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-family: arial;"><span style="font-size:100%;">Γιώργος Φακίτσας</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 102, 102);font-family:arial;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:14pt;">Το μέλλον δεν είναι δώρο. Είναι επίτευγμα.</span> <br /><b><i><span style="font-size:10pt;">William Blake,<span> </span>1757-1827,<span> </span>Άγγλος ποιητής και ζωγράφος</span></i></b></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <br /></p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8430427540291117945-245418582037925259?l=politikianalisi.blogspot.com' alt='' /></div>Πολιτική ανάλυσηhttp://www.blogger.com/profile/08656429386459245313noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8430427540291117945.post-28131497403903843442010-03-05T18:26:00.002+02:002010-03-05T19:33:03.661+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/S5FAP2yi7JI/AAAAAAAAAb8/ldt81zgjhjk/s1600-h/images.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 124px; height: 82px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/S5FAP2yi7JI/AAAAAAAAAb8/ldt81zgjhjk/s200/images.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5445204065617374354" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Γεια σας,<br />μία μόλις ημέρα μετά την εξαγγελία των νέων οικονομικών μέτρων φαίνεται πως όλοι ψάχνουμε να βρούμε την γη, που χάθηκε κάτω από τα πόδια μας. Είναι αλήθεια ότι τα μέτρα είναι πολύ σκληρά. Ίσως αυτή η απόφαση του Πρωθυπουργού να είναι η σημαντικότερη της πολιτικής του καριέρας και να την σημαδέψει.<br /><br />Νομίζω πως όλοι κατανοούν ότι είναι πολύ δύσκολο για τον οποιοδήποτε πολιτικό να λάβει τέτοια μέτρα. Δεν πιστεύω πως υπάρχει έστω και ένας που να ζηλεύει την θέση του κ. Παπανδρέου αυτή τη στιγμή. Επίσης, θεωρώ ότι αυτή η κίνηση του πρωθυπουργού δείχνει την σοβαρότητα της κατάστασης και το μέγεθος της πίεσης, όχι μόνο από τους ξένους αλλά και από την πραγματικότητα.<br /><br />Κατά τις δύο τελευταίες ημέρες η στάση των κομμάτων της αντιπολίτευσης έχει αλλάξει, λίγο ή πολύ. Τα κόμματα της Αριστεράς άρχισαν τον γνωστό "πόλεμο" κάθε μορφής. Ακολουθώντας την ίδια στάση, φωνάζουν ένα δυνατό ΟΧΙ, χωρίς όμως να προτείνουν τίποτα. Και μην μου πείτε ότι η πρόταση "να πληρώσουν αυτοί που τα έφαγαν" είναι σοβαρή. Γιατί αν αυτό ήταν εφικτό (όχι να γίνει, αλλά να αποδειχτεί), πιστεύω ότι θα είχε γίνει...<br /><br />Τα άλλα δύο κόμματα της Βουλής, έχουν πιο συναινετική στάση προς την κυβέρνηση. Ο ΛΑ.Ο.Σ. στηρίζει την κυβέρνηση ευθέως και χωρίς υπεκφυγές. Η ΝΔ κρατάει, όπως επιτάσσει ο ρόλος της, μία στάση "ναι μεν αλλά". Κατηγορεί την κυβέρνηση για την καθυστέρηση λήψης των μέτρων, χωρίς όμως να την κατηγορεί για την μορφή τους, αφού γνωρίζει την κατάσταση καλύτερα από όλους...<br /><br />Οι πολίτες έχοντας πάθει ένα ισχυρό σοκ, δεν μπορούν ακόμα να αποφασίσουν ποια πρέπει να είναι η αντίδρασή τους. Να σκύψουν το κεφάλι και να αγωνιστούν για μία ακόμα φορά , ελπίζοντας ότι κάτι θα γίνει ή να αντιδράσουν? Και στις δύο περιπτώσεις, το αποτέλεσμα δεν είναι εγγυημένο. Το πιο πιθανό είναι τα μέτρα να ισχύσουν κανονικά.<br /><br />Προσωπικά <span style="font-weight: bold; font-style: italic;">θεωρώ ότι η κυβέρνηση θα μπορούσε να πάρει πιο σκληρά μέτρα και μάλιστα χωρίς την παραμικρή αντίδραση από τον λαό</span>. Θα χρειαζόταν βέβαια μία ακόμα παράγραφος στο κείμενο εξαγγελίας...<br /><br />Από την στιγμή που η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός προσωπικά αναλαμβάνουν το πολιτικό κόστος αυτών των μέτρων, μία κίνηση ματ προς την μεριά των βουλευτών θα έκανε το έργο τους πιο εύκολο. Θα μπορούσαν να προτείνουν περικοπή κατά 50% της βουλευτικής αποζημίωσης και των επιδομάτων για όσο χρόνο ισχύσουν τα μέτρα. Θα υπήρχε έστω και ένας πολίτης που θα αντιδρούσε?<br /><br />Επίσης, καμία αντίδραση από την μεριά των πολιτών δεν θα υπήρχε αν η κυβέρνηση "έκοβε" την επιπλέον αποζημίωση που λαμβάνουν όσοι βουλευτές έχουν υπουργικές θέσεις. Προχωρώντας περισσότερο, θα μπορούσαμε να δούμε και τις συντάξεις των βουλευτών. Πολλοί λαμβάνουν περισσότερες από μία. Θα μπορούσαν να επιλέξουν την υψηλότερη και οι υπόλοιπες να κοπούν. Αυτό μπορεί βέβαια να μην είναι πολύ δίκαιο, επειδή έχουν πληρώσει τις εισφορές τους, όμως είναι προκλητικό. Άλλωστε και οι συνταξιούχοι πολιτικοί έχουν ευθύνες για την σημερινή κατάσταση.<br /><br />Δεν θα ήταν επίσης καθόλου κακή ιδέα, όταν συζητηθεί το ενιαίο μισθολόγιο του δημοσίου, να οριστεί ότι η βουλευτική αποζημίωση θα είναι ίση με τον υψηλότερο μισθό του δημοσίου. Με ανάλογο τρόπο θα πρέπει να υπολογιστούν και οι απολαβές των Νομαρχών και Δημάρχων.<br /><br />Σίγουρα τέτοιες αποφάσεις θα ξεσήκωναν τους βουλευτές, αλλά θα ήθελα πολύ να δω πως θα εξέφραζαν τις αντιδράσεις τους. Ζητώντας από τους πολίτες θυσίες και υπομονή, ποιες θα ήταν οι δικαιολογίες τους για την δικιά τους θυσία? Ο πρωθυπουργός θα έβγαινε κερδισμένος από μία τέτοια απόφαση, αφού τότε τα μέτρα θα ήταν πιο δίκαια.<br /><br />Επίσης, στον προϋπολογισμό της Βουλής θα έπρεπε να κοπεί το κονδύλι για αγορά έργων τέχνης και παρόμοιων -τρελών- εξόδων... Τι είναι πιο λογικό να λέμε: "πτωχεύσαμε αλλά η Βουλή έχει ένα Picasso" ή "Μπορεί η Βουλή να μην έχει πίνακες, αλλά σώσαμε την οικονομία μας"?<br /><br />Βέβαια, δεν θα πρέπει ποτέ να ξεχάσουμε να φωνάζουμε και για την Βουλευτική ασυλία. Πρέπει να καταργηθεί, χωρίς εξαιρέσεις και παραθυράκια. Όπως επίσης και η εξασφάλιση δικαιώματος σύνταξης μετά από 2 τετραετίες.<br /><br />Τέλος, αφού ο πρωθυπουργός πήρε την δύσκολη απόφαση να δυσαρεστήσει τους δημόσιους υπαλλήλους, έπρεπε πάει παραπέρα. Είναι αλήθεια ότι ο προϋπολογισμός για τους μισθούς των υπαλλήλων του δημοσίου είναι τεράστιος, ίσως ο μεγαλύτερος στην Ευρώπη. Όμως αυτό δεν οφείλεται στους υψηλούς μισθούς, αλλά στους πολλούς υπαλλήλους. Θα έπρεπε να προχωρήσει σε απολύσεις. Μπορεί αρχικά να ανέβαινε το κόστος (λόγω των αποζημιώσεων και της ανεργίας), όμως θα ξεκινούσε να μπαίνει μία τάξη στον δημόσιο τομέα. Σίγουρα το 1/5 (αναλογία προσλήψεων/αποχωρήσεων) είναι σωστό, όμως μην ξεχνάμε ότι επί ΝΔ έγιναν ιδιαίτερα πολλές προσλήψεις νέων, που θα αργήσουν να βγουν από το δημόσιο.<br /><br />Στο θέμα των επιχειρήσεων μπορούσαν και πάλι με στοχευμένα μέτρα, να εισπράξουν, χωρίς να πλήξουν τους "μικρούς". Για παράδειγμα, θα μπορούσε να αυξηθεί η φορολογία των διαφημίσεων. Το μεγαλύτερο μέρος του διαφημιστικού χρόνου το έχουν οι τράπεζες και οι πολυεθνικές. Αυτές τις μέρες ειδικά έχουμε βαρεθεί να ακούμε για τους διαγωνισμούς καταθετικών προϊόντων αλλά και παραλλαγές νησιώτικων τραγουδιών. Αφού λοιπόν οι διαφημιζόμενοι είναι αυτοί που ξοδεύουν τεράστια ποσά, θα πρέπει να φορολογηθούν αναλόγως, αφού κατά μία έννοια και η διαφήμιση είναι είδος "πολυτελείας" για τις εταιρείες.<br /><br />Οι επιλογές της κυβέρνησης ήταν και είναι πολλές. Διάλεξαν τον δύσκολο δρόμο και αυτό δείχνει ότι δεν θέλουν απλά να υπάρχουν (όπως οι προηγούμενοι), αλλά θέλουν να κάνουν κιόλας. Αφού όμως βλέπουν ότι οι πολίτες κατανοούν, εν μέρει, την κατάσταση, οφείλουν να δείξουν ότι συμπαραστέκονται έμπρακτα. Δεν αρκεί να λέμε ότι οι αποφάσεις είναι σκληρές και δεν μας αρέσουν. Όταν δύο άνθρωποι κάνουν σεξ, δεν ιδρώνει μόνο ο ένας...<br /><br />Σας ευχαριστώ,<br /><br />Γιώργος Φακίτσας<br /><br /><p><span style="color: rgb(255, 102, 102);font-size:130%;" >Ο άνθρωπος που του έχουν αρνηθεί το δικαίωμα να παίρνει σημαντικές αποφάσεις, αρχίζει να θεωρεί σημαντικές τις αποφάσεις που του επιτρέπεται να παίρνει.</span> <b><i><span style=";font-size:10pt;color:black;" ><span style="color: rgb(255, 102, 102);">Northcote Parkinson, 1909-1993, Βρετανός ιστορικός</span><span><span style="color: rgb(255, 102, 102);"> </span><br /></span></span></i></b></p><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8430427540291117945-2813149740390384344?l=politikianalisi.blogspot.com' alt='' /></div>Πολιτική ανάλυσηhttp://www.blogger.com/profile/08656429386459245313noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8430427540291117945.post-75804898760474397212010-02-27T19:10:00.002+02:002010-02-27T20:15:11.531+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/S4lhJ01wYFI/AAAAAAAAAbk/JdRC_k8T6FU/s1600-h/ContentSegment_13914407%24W380_H500_R0_P0_S1_V1%24Jpg.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 218px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/S4lhJ01wYFI/AAAAAAAAAbk/JdRC_k8T6FU/s320/ContentSegment_13914407%24W380_H500_R0_P0_S1_V1%24Jpg.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5442988446084784210" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Γεια σας,<br />αυτό που μας απασχόλησε αυτή την εβδομάδα περισσότερο ήταν το δημοσίευμα του Γερμανικού περιοδικού Focus και ο "βιασμός" της Αφροδίτης της Μήλου. Αυτό το δημοσίευμα όμως δεν ήταν ικανό να μας κάνει να σκεφτούμε λογικά και να μας πεισμώσει ώστε να "στρώσουμε τον κώλο μας κάτω" και να δούμε τι θα κάνουμε για να ξεκολλήσουμε. Αντ' αυτού, αρχίσαμε τις εθνικιστικές μας κορώνες και θυμηθήκαμε αποζημιώσεις, χρυσό... ακόμα και τα αγάλματα που έχουν οι Γάλλοι (μαζί με αυτά και η Αφροδίτη της Μήλου).<br /><br />Δεν διαφωνώ καθόλου ότι με την "παραποίηση" του αγάλματος, οι Γερμανοί μας προκαλούν. Ο χαρακτηρισμός ως "κακόγουστο" είναι πολύ ελαφρύς. Είναι ένα κατάπτυστο άρθρο και ένα πολύ προκλητικό μοντάζ.<br /><br />Οι λεπτομέρειες που αναφέρουν στο άρθρο, μπορεί να είναι αληθινές σε μεγάλο βαθμό, όμως ακολουθούνται από τεράστια ειρωνεία και μηδενισμό. Μπορεί να είμαστε ένας λαός έξω καρδιά, όμως αυτό δεν είναι καινούριο... Δεν φάνηκε να τους ενοχλεί όσο τους παρουσιάζαμε παραποιημένα στοιχεία, ούτε όταν τους διασκεδάσαμε σε τουριστικές ή επαγγελματικές επισκέψεις στην χώρα μας. Αν λοιπόν οι ίδιοι, ως "αρχηγοί" της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν είχαν αντιληφθεί ότι τους παρουσιάζαμε τα νούμερα μπερδεμένοι αν τα νούμερα είναι απέναντί μας ή στο χαρτί, δεν φταίμε μόνο εμείς.<br /><br />Επειδή όμως σε κάθε νόμισμα υπάρχουν δύο όψεις, οφείλουμε να τονίσουμε αυτή που μας αντιστοιχεί. Οι Γερμανοί δεν λένε ψέματα, μπορεί εν θερμώ να μας κατηγορούν με άσχημο τρόπο ή εκφράσεις, αλλά δεν είναι άδικοι.<br /><br />Από το σχόλιό τους για τις πινακίδες στους δρόμους, έως τα καυστικά σχόλια για τους πολιτικούς, φαίνεται ότι μας γνωρίζουν καλά... Μία απλή αρχική ερώτηση θα μπορούσε να είναι: "Ποιος φταίει για το χάλι μας?". Και η απάντηση είναι: Εμείς!!! Όχι μόνο οι πολιτικοί, αλλά όλοι. Γιατί μάλλον πρέπει να το θυμίζουμε ότι από την δικτατορία και μετά, όλοι οι πολιτικοί που κατηγορούμε και βρίζουμε, όλες οι κυβερνήσεις που "μας κάνουν κακό", είναι εκλεγμένοι με δημοκρατικό τρόπο από τους πολίτες της χώρας.<br /><br />Όταν λοιπόν ψηφίζουμε έχοντας στο μυαλό μας το ρουσφέτι και "εκείνο το γραφείο στην εφορία", όταν σκεφτόμαστε μόνο τον εαυτό μας και αδιαφορούμε για τον διπλανό μας, τότε φτύνοντας τους πολιτικούς είναι σαν να φτύνουμε τον ουρανό και το φτύσιμο γυρίζει σε εμάς...<br /><br />Βγαίνουν διάφοροι στο ίντερνετ και στα ΜΜΕ κλαίγοντας και φωνάζουν "μα εγώ δεν έφαγα, γιατί να πληρώσω, δεν μπορούσα να φοροδιαφύγω...". Ναι ρε φίλε, δεν έφαγες, δούλευες όμως σε μία εταιρεία που ξέρεις ότι έτρωγε, ή ζήτησες έκπτωση για τα παπούτσια σου χωρίς απόδειξή, ή κάλεσες τον υδραυλικό χωρίς απόδειξη για να πληρώσεις λιγότερο, ή οτιδήποτε άλλο. Πρέπει να αντιληφθούμε ότι τα πράγματα είναι απαραίτητο να μπουν στην θέση τους, βοηθώντας όλοι, χωρίς εξαιρέσεις. Δεν μπορεί άλλωστε ο Πρωθυπουργός ή ο υπουργός να πουν "θα πληρώσουμε όλοι την κρίση εκτός από τον κυρ Κώστα στην Πατησίων που δεν έκλεβε"...<br /><br />Το δημοσίευμα των αποζημιώσεων συνέβαλε στην εμφάνιση μίας μερίδας πολιτών, που υποστηρίζουν ότι πρέπει να πάρουμε τις Γερμανικές αποζημιώσεις. Ναι, είναι ένα ανοιχτό θέμα που οι κυβερνήσεις μας δεν έχουν διεκδικήσει. Τι περιμένουμε όμως? Να έρθει η Γερμανία και να πει "ρε παιδιά σας χρωστάμε κάτι εκατομμύρια, ελάτε να σας τα δώσουμε"? Το θέμα είναι σοβαρό, είναι ανοιχτό, όμως είναι ότι πιο άκαιρο μπορούσαμε να θυμηθούμε.<br /><br />Δεν μπορούμε την στιγμή που η οικονομία μας είναι χάλια και ζητάμε την στήριξη της Ευρώπης να θέτουμε αυτό το θέμα. Όχι από δουλοπρέπεια ή από εξευτελιστική - υποτακτική συμπεριφορά, αλλά από θέμα τακτικής. Μπορούμε να ζεσταίνουμε το θέμα όταν παραγγέλνουμε οπλικά συστήματα και διαπραγματευόμαστε για να τους δώσουμε λεφτά, όμως όχι όταν τους ζητάμε χρήματα και στήριξη.<br /><br />Πρέπει να αντιληφθούμε ότι πάνω από οτιδήποτε άλλο είμαστε Έλληνες (όχι Ελληναράδες) και η οικονομική καταστροφή της χώρας δεν μπορεί να διορθωθεί αν δεν βάλουμε πλάτη όλοι μας. Η οικονομική κρίση μπορεί να έχει επηρεαστεί από εξωγενείς παράγοντες, όμως υπάρχουν σε τεράστιο βαθμό εσωτερικές ευθύνες, για τις οποίες είμαστε μόνοι μας στην εύρεση λύσης. Τα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους και το βάρος που τους αναλογεί, όμως για το υπόλοιπο του λογαριασμού είμαστε υπεύθυνοι εμείς!<br /><br />Πάνω από όλα πρέπει επιτέλους να αλλάξουμε νοοτροπία. Ακόμα και αν ξεπεράσουμε την κρίση, ακόμα και αν βρεθούμε με ένα μαγικό τρόπο με πλεόνασμα στα ταμεία μας, είναι σίγουρο ότι θα βρεθούμε πολύ σύντομα στην ίδια θέση αν δεν ανοίξουμε τα μάτια μας και τα μυαλά μας και δεν ξεκολλήσουμε από την καταστροφική νοοτροπία του νεοέλληνα.<br /><br />Σας ευχαριστώ,<br /><br />Γιώργος Φακίτσας<br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);font-size:14pt;" >Οι άνθρωποι που δαγκώνουν το χέρι που τους ταΐζει, συνήθως γλείφουν τη μπότα που τους κλωτσάει.</span> <b style="color: rgb(255, 102, 102);"><i><span style="font-size:10pt;">Eric Hoffer,<span style=""> </span>1902-1983,<span style=""> </span>Αμερικανός Συγγραφέας</span></i></b><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8430427540291117945-7580489876047439721?l=politikianalisi.blogspot.com' alt='' /></div>Πολιτική ανάλυσηhttp://www.blogger.com/profile/08656429386459245313noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8430427540291117945.post-81822839028717478862010-02-19T16:01:00.002+02:002010-02-19T17:21:04.311+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/S36sWF415jI/AAAAAAAAAbM/RcS-oc14UiU/s1600-h/BlobServlet.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 154px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/S36sWF415jI/AAAAAAAAAbM/RcS-oc14UiU/s200/BlobServlet.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5439974895447828018" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Γεια σας,<br />καταφέραμε για μία ακόμα φορά να κάνουμε την Ελλάδα να ακουστεί σε όλο τον κόσμο. Τελευταία φορά που το είχαμε πετύχει, ήταν το 2004 με τους Ολυμπιακούς Αγώνες και το Ευρωπαϊκό Κύπελλο ποδοσφαίρου. Βέβαια, ενδιάμεσα είχαμε κάνει μία προσπάθεια με τα "Νέα Δεκεμβριανά", αλλά όχι και τόσο επιτυχημένη.<br /><br />Δυστυχώς, αυτή τη φορά οι ξένοι ακούν την "άλλη" πλευρά. Δεν ακούνε θετικά σχόλια για την διοργάνωση των αγώνων, αλλά αρνητικά σχόλια για την διαχείριση της οικονομίας. Όλοι οι Έλληνες γνωρίζαμε ότι είχαμε μία οικονομία που δεν θα μπορούσε για πολύ να καταναλώνει περισσότερα από όσα παράγει, υποθηκεύοντας το μέλλον των παιδιών μας. Ελπίζαμε όμως ότι πάντα θα προσπερνάμε τα εμπόδια με ποδοσφαιρικούς ελιγμούς και ευχολόγια.<br /><br />Να που ήρθε η στιγμή να αποκαλυφθούμε. Να αποδείξουμε στους ξένους ότι τόσο καιρό γελάγαμε πίσω από την πλάτη τους και τους "καταφέρναμε" με τρικ που θα έκαναν και τον Γιούρι Γκέλερ να ζηλέψει. Βέβαια και εκείνοι (οι ξένοι) είχαν στο πίσω μέρος του μυαλού τους ότι κάτι δεν πάει καλά, όμως αφού τα νούμερα τους βόλευαν, δεν είχαν λόγω να αντιδράσουν.<br /><br />Με το πρόβλημα της Ελληνικής οικονομίας, καταφέραμε να ταρακουνήσουμε την Ευρώπη. Το όραμα των Ευρωπαίων για Ενωμένη Ευρώπη, με κοινό νόμισμα και ισχυρή οικονομία, για πρώτη φορά κινδυνεύει να ναυαγήσει.<br /><br />Η Γηραιά Ήπειρος, προσπαθώντας να αποδείξει το "γηραιά", έχει μετατραπεί σε ένα δυσκίνητο μηχανισμό, με μεγάλη γραφειοκρατία και τεράστια δόση "φιλοσοφίας". Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και ένα σωρό ακόμα Ευρωπαϊκά όργανα, λειτουργούν καθημερινά ως μέρος ενός μηχανισμού που δεν παράγει τίποτα.<br /><br />Η οικονομική ένωση έχει ολοκληρωθεί και οι χώρες - μέλη απολαμβάνουν τα προνόμια της ενοποιημένης αγοράς και του κοινού νομίσματος. Όμως οι τοπικές - κρατικές οικονομίες έχουν αυτόνομη λειτουργία, διαφορετικές θέσεις, διαφορετικούς στόχους και εντελώς διαφορετικές απόψεις. Πως μπορεί λοιπόν να λειτουργήσει μία τέτοια ενοποίηση, βλέποντας πως όλα τα μέλη έχουν διαφορετικούς ρυθμούς και στόχους?<br /><br />Ο πρώτος κανόνας που έχει θεσπίσει η Ευρώπη "των πολλών" είναι η δημοσιονομική σύγκλιση. Κάθε χώρα θα μπορεί να κάνει ότι θέλει (σχεδόν), αρκεί να μένει μέσα στα όρια των ελλειμμάτων και του δημοσίου χρέους. Αυτό όμως δεν είναι αρκετό. Μπορεί εσωτερικά η Ευρώπη να αποκτούσε μία ομοιογένεια, αλλά ο ανταγωνισμός δεν πρέπει να είναι εσωτερικός. Η Ευρώπη πρέπει να αποκτήσει εξωστρέφεια και να αντιμετωπίσει τους "άλλους" (ΗΠΑ, Κίνα, Ρωσία κλπ) ως ανταγωνιστές.<br /><br />Στην πραγματικότητα, αυτό που έγινε ήταν μια απλούστευση των διαδικασιών, που ευνοεί όμως τις βιομηχανικές χώρες. Η Γερμανία (κυρίως), η Γαλλία και η Ιταλία, απέκτησαν ένα τεράστιο αγοραστικό κοινό, που δεν είχε να αντιμετωπίσει θέματα τελωνίων, ελέγχων και συναλλαγματικών διαφορών. Μπορούσαν να στέλνουν τα προϊόντα τους παντού ελεύθερα.<br /><br />Αν όμως η Ευρώπη θέλει πραγματικά να θεωρείται ενοποιημένη, πρέπει να αντιληφθεί ότι για να έχουν δουλειά οι κατασκευαστές, πρέπει να έχουν λεφτά οι καταναλωτές. Με την πτώση των επιτοκίων και το άνοιγμα των τραπεζών σε διαθέσιμα κεφάλαια, ενισχύθηκε η αγοραστική δύναμη των καταναλωτών αλλά μόνο προσωρινά, μέσω του τραπεζικού λογαριασμού.<br /><br />Οι Έλληνες για παράδειγμα, πήραν δάνεια, αγόρασαν τα Γερμανικά προϊόντα (αυτοκίνητα, κινητά, ηλεκτρονικά κα). Όμως αυτό δεν είναι υγιές. Η "κατασκευάστρια" Γερμανία μάζεψε τα χρήματα και η "καταναλώτρια" Ελλάδα έμεινε στεγνή.<br /><br />Θεωρώ ότι εκτός από τα δημοσιονομικά κριτήρια, που αφορούν κυρίως την διαχείριση από τους πολιτικούς, η Ευρώπη πρέπει να βρει έναν τρόπο να ενωθεί και παραγωγικά ή οικονομικά σε όλους τους τομείς. Θα πρέπει τα αντισταθμιστικά μέτρα που παίρνει το δημόσιο για να αγοράσει φρεγάτες από την Γαλλία (για παράδειγμα), πρέπει να επεκταθούν περισσότερο. Όχι με την μορφή μέτρων, ούτε για τον ίδιο σκοπό. Πρέπει να υπάρξει υποστήριξη στα μικρά κράτη, ώστε να αυξήσουν την παραγωγική τους διαδικασία και να έχουν ένα μόνιμο και υγιή τρόπο εισροής χρημάτων. (Βέβαια έγινε κάτι τέτοιο με τα κοινοτικά πλαίσια στήριξης και το ΕΣΠΑ, όμως η κακή διαχείριση δεν επέτρεψε την σωστή και ολοκληρωμένη διανομή και απορρόφηση των κονδυλίων).<br /><br />Η αρχική άρνηση ορισμένων (Γερμανία) να βοηθήσει την Ελλάδα, οφείλεται αποκλειστικά και μόνο σε πολιτικά κριτήρια. Όμως όταν το οικονομικά θέμα μπήκε στην μέση, τότε έγινε στροφή 180 μοιρών. Οι Γερμανοί συνειδητοποίησαν ότι είχαν πολλά "Ελληνικά χαρτιά". Αν η Ελλάδα έφτανε σε σημείο να πτωχεύσει, τότε τα χρήματα που θα έπρεπε να διαθέσουν για την διάσωση των Γερμανικών τραπεζών, ήταν περισσότερα από όσα είναι απαραίτητα για την διάσωση της Ελλάδας.<br /><br />Η κρίση θα περάσει. Μπορεί να την πληρώσουμε ακριβά, αλλά θα περάσει. Το ζητούμενο όμως είναι να κερδίσουμε κάτι στον τομέα των γνώσεων ή των εμπειριών. Η Ευρώπη πρέπει να βρει ένα τρόπο να ενισχύσει την έννοια της "ένωσης". Πρέπει να ασκεί πολιτική και όχι να δίνει οδηγίες (που στην Ελλάδα κατά κανόνα δεν εφαρμόζουμε). Πρέπει να βρει έναν τρόπο να διατηρήσει το αυτοδιοίκητο των κρατών, έχοντας όμως αυξημένη επιρροή στην λήψη αποφάσεων. Πάνω από όλα όμως πρέπει να βρει έναν τρόπο να κάνει τους πολιτικούς της Ευρωπαίους και όχι πολιτικάντηδες του προηγούμενου αιώνα (και δεν αναφέρομαι μόνο στους Έλληνες πολιτικούς αλλά σε όλους τους Ευρωπαίους).<br /><br />Διαφορετικά η Ευρώπη θα είναι αναγκασμένη να αντιμετωπίσει ξανά τα ίδια προβλήματα και να απαντήσει ξανά στους ίδιους προβληματισμούς. Θα είναι υποχρεωμένη να ενισχύει πάντα τους αδύναμους κρίκους με "άτακτες πολιτικές" και να αντιμετωπίζει τους κερδοσκόπους σε ανταρτοπόλεμο...<br /><br />Σίγουρα στην Ελλάδα έχουν γίνει τεράστια πολιτικά λάθη. Σίγουρα, οι πολίτες έχουμε μεγάλο μερίδιο της ευθύνης για αυτά τα λάθη. Όμως πρέπει να γνωρίζουν οι Ευρωπαίοι ότι "σπαταλάμε" τεράστια ποσά σε εξοπλισμούς, από την Γερμανία και την Γαλλία κυρίως, για να φυλάμε τα Νοτιοανατολικά σύνορά τους. Οι διωκτικές αρχές, λιμενικό και αστυνομία, ξοδεύουν καθημερινά κεφάλαια για τους λαθρομετανάστες. Οι δικαστικές αρχές πληρώνουν καθημερινά τεράστια ποσά για τους φυλακισμένους λαθρομετανάστες. Δεν πρέπει να συμμετέχουν σε αυτά τα προβλήματα?<br /><br />Εκτός από τον κοινό βηματισμό στα οικονομικά, η Ευρώπη δεν έχει καταφέρει να πείσει τους πολίτες της, ούτε για την πολιτική ενοποίηση. Δεν υπάρχει κοινή αντιμετώπιση της Τουρκίας που απειλεί καθημερινά παραβιάζοντας Ευρωπαϊκό εναέριο χώρο και θαλάσσια περιοχή. Δεν υπάρχει κοινή θέση για την εξωτερική πολιτική, ούτε και αρμόδιο όργανο που να την εκφράζει.<br /><br />Πολλές οι προκλήσεις. Δεν μπορούμε να κατηγορούμε μόνο τους Έλληνες πολιτικούς. Το σύνολο των πολιτικών είναι "λίγο" για την αντιμετώπιση τέτοιων θεμάτων. Αγκυλωμένοι σε μικροκομματικές σκοπιμότητες και προσωπικές φιλοδοξίες, φαίνεται οι Ευρωπαίοι ηγέτες είναι πολύ πίσω από το όραμά τους... Η φιλοσοφία και ο οραματισμός, χωρίς έργο, δεν διαφέρει καθόλου απο το αποτέλεσμα της αδιαφορίας...<br /><br />Σας ευχαριστώ,<br /><br /><br />Γιώργος Φακίτσας<br /><br /><p class="MsoNormal" style=""><span style="color: rgb(255, 102, 102);font-size:14pt;" >Η Αμερική είναι ένα μεγάλο φιλικό σκυλί σε ένα μικρό δωμάτιο. Κάθε φορά που κουνάει την ουρά του διαλύει ένα έπιπλο.</span> <b><i><span style=";font-size:10pt;color:black;" ><span style="color: rgb(255, 102, 102);">Arnold Toynbee, 1889-1975, Βρετανός ιστορικός</span><span style=""><span style="color: rgb(255, 102, 102);"> </span><br /></span></span></i></b></p><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8430427540291117945-8182283902871747886?l=politikianalisi.blogspot.com' alt='' /></div>Πολιτική ανάλυσηhttp://www.blogger.com/profile/08656429386459245313noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8430427540291117945.post-55910614525928657522010-02-11T18:33:00.006+02:002010-02-11T20:14:08.914+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/S3RH8DcoBdI/AAAAAAAAAa0/iD2wqPUSR_c/s1600-h/images.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 130px; height: 87px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/S3RH8DcoBdI/AAAAAAAAAa0/iD2wqPUSR_c/s200/images.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5437049747186124242" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Γεια σας,<br />οι ισχυροί της Ευρώπης, αφού ολοκλήρωσαν τις φιλοσοφικές τους αναζητήσεις, σχετικά με τον ρόλο και τις υποχρεώσεις της ΕΕ, αποφάσισαν να στηρίξουν πολιτικά και οικονομικά την Ελλάδα. Αυτή η στήριξη έρχεται σε μία πολύ κρίσιμη στιγμή για την χώρα, αφού δέχεται συστηματική επίθεση από κερδοσκόπους του εξωτερικού και καιροσκόπους του εσωτερικού!<br /><br />Την γύμνια της Ελληνικής οικονομίας, νομίζω ότι την γνωρίζαμε όλοι. Τα προβλήματα του κράτους, με τα τεράστια ελλείμματα και τα ανυπολόγιστα χρέη, θέλω να πιστεύω ότι λίγο-πολύ τα βλέπαμε. Επίσης, θεωρώ ότι το σύνολο των πολιτών, είναι πεπεισμένο ότι την τελευταία πενταετία, τα πράγματα έγιναν αρκετά χειρότερα.<br /><br />Ωστόσο, πρέπει να επισημάνουμε ότι σημαντικό ρόλο στα προβλήματα που δημιουργήθηκαν τον τελευταίο καιρό έπαιξαν τα κερδοσκοπικά παιχνίδια επενδυτών και κεφαλαίων του εξωτερικού. Μας βρήκαν γυμνούς και μας βίασαν. Κουνήσαμε και εμείς την ουρά μας για να τραβήξουμε την προσοχή τους.<br /><br />Η κυβέρνηση, έχοντας ένα τεράστιο οικονομικό πρόβλημα στο εσωτερικό (οικονομία), έπρεπε να αντιμετωπίσει άμεσα και συντονισμένα τις επιθέσεις των κερδοσκόπων. Δύσκολο παιχνίδι, που φαίνεται να λήγει με την μικρότερη αιματοχυσία.<br /><br />Η πολιτική ηγεσία, γνωρίζοντας ότι οι αγορές κινούνται σε διαφορετικό χρόνο από την πολιτική, αποφάσισε την άμεση λήψη σκληρών μέτρων και την προσπάθεια στήριξης αυτών των μέτρων από τους πολίτες (που ήδη γνώριζαν την κατάσταση, την ζούσαν και ήταν πεπεισμένοι ότι έπρεπε να αλλάξει). Έτσι, αφού ανακοίνωσε τα μέτρα, που απέρριπτε προεκλογικά, αλλά αναγκάστηκε να τα εφαρμόσει, ζήτησε την στήριξη την Ευρώπης. Σωστή κίνηση τακτικής...<br /><br />Όπως έδειχναν τα πράγματα, η πορεία μας ήταν ή να δανειστούμε πάρα πολύ ακριβά ή να πτωχεύσουμε. Και στις δύο αυτές περιπτώσεις, τα πράγματα θα ήταν πολύ δύσκολα για όλους και πολύ περισσότερο για τους πολίτες. Έτσι, τα μέτρα λήφθηκαν πριν την καταστροφή, ώστε με την κατάλληλη στήριξη της Ευρώπης, να αποφευχθούν οι δύο εναλλακτικές.<br /><br />Στην προσπάθεια αυτή, ιδιαίτερη βοήθεια μας έδωσε η "επίθεση" κατά της Πορτογαλίας και της Ισπανίας. Η άποψη που εξέφραζε η Ελλάδα, ότι εκτός από την οικονομία μας, απειλείται και το ευρώ, έγινε πιο ισχυρή και θορύβησε δημιουργικά τους Ευρωπαίους. Με κίνδυνο τα προβλήματα της χώρας να επεκταθούν και σε άλλες χώρες, άρχισαν να συζητούν την "θωράκισή" μας (χωρίς ακόμα να ξέρουν αν πρέπει να προφυλάξουν τους μέσα από τους έξω ή το αντίθετο).<br /><br />Τώρα το μόνο που μένει είναι να σοβαρευτούμε και να αντιληφθούμε ότι τα μέτρα που λάβαμε, είναι κάτι που με τίποτα δεν θα μπορούσαμε να αποφύγουμε. Μπορεί να είναι άδικα ορισμένες περιπτώσεις, όμως ας σκεφτούμε πόσο άδικο είναι αντίστοιχα για τους Γερμανούς να στηρίζουν την Ελληνική οικονομία με δικά τους λεφτά. Και ας προσπαθούμε να θυμηθούμε πότε ακούσαμε ότι ένα μέτρο είναι δίκαιο...<br /><br />Όταν οι δημόσιοι υπάλληλοι λάμβαναν τα επιδόματα, ήταν δίκαιο για τους υπόλοιπους? Όταν οι δημόσιοι υπάλληλοι απολαμβάνουν την μονιμότητα και την σιγουριά, απέναντι σε ποιόν είναι δίκαιο κάτι τέτοιο? Όταν οι συνδικαλιστές κλείνουν δρόμους για διαμαρτυρία, είναι δίκαιοι? Πόσο δίκαιο είναι ορισμένοι να φορολογούνται διαφορετικά από κάποιους άλλους? Απολαμβάναμε τόση δικαιοσύνη και σήμερα κινδυνεύουμε?<br /><br />Αφού λοιπόν ζητάμε, οφείλουμε και να δεχόμαστε. Δεν μπορεί την μία ημέρα οι Ευρωπαίοι πολίτες να μας δίνουν χρήματα από τους δικούς τους φόρους και από την άλλη η ΑΔΕΔΥ να κάνει απεργία για την φοροαπαλλαγή των επιδομάτων.<br /><br />Θα πρέπει οι εργαζόμενοι να αντιληφθούν ότι δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Αν τον γνωρίζουν, ας τον παρουσιάσουν και πολύ περισσότερο ας ζητήσουν την άδεια να τον εφαρμόσουν. Αν όμως δεν έχουν άλλη ολοκληρωμένη πρόταση, τότε πρέπει να δεχτούν την μόνη υπάρχουσα!<br /><br />Οι συνδικαλιστές στην σημερινή κατάσταση κρατάνε στα χέρια τους μία βόμβα και δεν κάνουν τίποτα για να την αφοπλίσουν. Αντιθέτως, κάνουν ότι μπορούν ώστε να εκραγεί και να θριαμβολογούν για τα καταστροφικά τους σενάρια. Αλήθεια, ποιός είναι αυτός που πιστεύει ότι οι συνδικαλιστές (όχι όλοι βέβαια) είναι στην θέση τους για το καλό των υπολοίπων και όχι για το δικό τους? Όλοι τους προσπαθούν μέσω του συνδικαλισμού να περάσουν στην Βουλή και να διαφωνούν με αυτούς που θα πάρουν την θέση τους στον συνδικαλισμό και θα τους διαδεχθούν στην πολιτική...<br /><br />Πολύ θετική είναι η κίνηση του κ. Παπούλια και της Προεδρίας της Δημοκρατίας. Ο Πρόεδρος ζήτησε από το υπουργείο οικονομικών, οι απαραίτητες ρυθμίσεις να εφαρμοστούν και στον ίδιο αλλά και στους εργαζόμενους της Προεδρίας (περικοπές &amp; φορολογία). Δεν είναι οικονομικό θέμα. Τα χρήματα που θα εξοικονομήσει το κράτος δεν θα σώσουν τίποτα. Αν όμως λάβουμε το μήνυμα του κ. Παπούλια και σοβαρευτούμε, τότε το κράτος (δηλαδή εμείς) θα κερδίσουμε πολλά.<br /><br />Τα δημοσιεύματα των εφημερίδων σήμερα, έρχονται να διαψεύσουν την ελπίδα που γέννησε η κίνηση του Προέδρου. Οι ίδιοι οι βουλευτές όχι μόνο δεν κατάλαβαν το μήνυμά του, αλλά συνεχίζουν να επιμένουν ότι τα δικά τους εισοδήματα δεν πρέπει να φορολοφηθούν εξ' ολοκλήρου, αλλά μόνο κατά 50% (που ισχύει σήμερα). Αν αυτό δεν είναι πρόκληση για τους πολίτες, τότε τι είναι? Νομίζω ότι ο πρωθυπουργός πραγματικά προκαλείται από αυτή την κίνηση. Θα πρέπει να απαντήσει στην πρόκληση και μέσω του opengov.gr να ανεβάσει το σχετικό νομοσχέδιο και να ζητήσει να το σχολιάσουν οι ίδιοι οι βουλευτές δημόσια... Τι λέω τώρα ε? Μακάρι να γινόταν...<br /><br />Για όσους δεν το έχουν αντιληφθεί ακόμα, η κατάσταση εξακολουθεί να είναι δύσκολη. Μας στηρίζει η Ευρώπη, αλλά περιμένει να δει και από εμάς ότι θέλουμε να σωθούμε, ως σύνολο και όχι ως άτομα. Διαφορετικά, τα πράγματα θα είναι πολύ χειρότερα για εμάς, τα παιδιά μας και την χώρα μας σε 10 χρόνια...<br /><br />Σας ευχαριστώ,<br /><br />Γιώργος Φακίτσας<br /><br /><span style="font-size: 14pt; color: rgb(255, 102, 102);">Η αίσθηση της υπευθυνότητας, που ελέγχει πάντα τα άτομα, χάνεται μέσα σ' έναν όχλο.</span><br /><b style="color: rgb(255, 102, 102);"><i><span style="font-size: 10pt;">Gustave Le Bon,<span style=""> </span>1841-1931,<span style=""> </span>Γάλλος ψυχολόγος</span></i></b><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8430427540291117945-5591061452592865752?l=politikianalisi.blogspot.com' alt='' /></div>Πολιτική ανάλυσηhttp://www.blogger.com/profile/08656429386459245313noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8430427540291117945.post-83822679672742493272010-02-03T20:31:00.002+02:002010-02-03T21:16:51.541+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/S2nLnR9c6MI/AAAAAAAAAac/lX_c4i49uqg/s1600-h/2C8BAE4340FB0FEF93E3F7F48BB204A5.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 125px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/S2nLnR9c6MI/AAAAAAAAAac/lX_c4i49uqg/s200/2C8BAE4340FB0FEF93E3F7F48BB204A5.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5434098301095700674" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Γεια σας,<br />όλοι ακούσαμε το χθεσινό διάγγελμα του πρωθυπουργού. Γνωρίζαμε ότι η κατάσταση της οικονομίας ήταν τραγική. Γνωρίζαμε ότι έπρεπε να ληφθούν μέτρα. Και αφού ο κ. Παπανδρέου ανακοίνωσε τα νέα μέτρα, οι αντιδράσεις είναι περιορισμένες και μοιάζουν σαν εθιμοτυπική αντίδραση των συνδικάτων και των κομμάτων της Αριστεράς (ΚΚΕ &amp; ΣΥΡΙΖΑ).<br /><br />Βέβαια κανείς δεν μπορεί να αισθάνεται ευχάριστα όταν του ζητάνε να βάλει το χέρι στην τσέπη. Αυτό είναι δεδομένο. Όμως, έχω την εντύπωση ότι το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας έχει αντιληφθεί την σοβαρότητα της οικονομικής μας κατάστασης.<br /><br />Ακούω και διαβάζω τον τελευταίο καιρό σχόλια σχετικά με την καλύτερη κατάσταση που θα είχαμε, αν δεν είχε αλλάξει το νόμισμά μας και είχαμε παραμείνει στην δραχμή. Αυτή η αστεία εμμονή μας με το παρελθόν πρέπει να σταματήσει. Αν είχαμε δραχμή, θα είχε γίνει υποτίμηση και εκτός από την μείωση στους μισθούς, θα υπήρχε και ανάλογη μείωση στην αξία των καταθέσεων (όποιες υπάρχουν). Με το ευρώ, το πάγωμα στους μισθούς παραμένει μόνο σε αυτόν (τον σημαντικό βέβαια) παράγοντα και δεν προχωράει και στα υπόλοιπα μεγέθη.<br /><br />Επίσης, πολλοί κάνουν λόγο για απολύσεις στο δημόσιο. Μα από το δημόσιο δεν μπορείς να απολύσεις. Μπορείς βέβαια να συνταξιοδοτήσεις πρόωρα, όμως και πάλι το κράτος θα κληθεί να πληρώσει. Ακόμα όμως και αν μπορούσε να κάνει κάποιος απολύσεις στο δημόσιο, έχουμε αναλογιστεί το ποσό των αποζημιώσεων που θα έπρεπε να καταβληθούν και την πρόσθετη επιβάρυνση από το επίδομα ανεργίας που θα είχαν δικαίωμα να εισπράξουν οι απολυμένοι?<br /><br />Νομίζω ότι τα σκληρά μέτρα ήταν αναγκαία και είναι προς την σωστή κατεύθυνση. Μπορούσαν σίγουρα να γίνουν περισσότερα, όπως η τακτική της Ιταλίας για επαναπατρισμό κεφαλαίων με "ειδικό καθεστώς". Όμως οι πρώτοι μήνες εφαρμογής θα δείξουν τα αποτελέσματα και θα καθορίσουν τα επόμενα βήματα.<br /><br />Ο πρωθυπουργός στο διάγγελμά του δεν έκανε καμία αναφορά στην κυβέρνηση της ΝΔ, εκτός από το γενικό και ακαθόριστο "λανθασμένες τακτικές του παρελθόντος". Και βέβαια έγιναν λάθη! Και βέβαια τα λάθη έγιναν και από τα δύο κόμματα εξουσίας στο παρελθόν! Και βέβαια υπάρχουν πολιτικοί που έφαγαν! Και βέβαια δεν έχουμε κανέναν λόγο να πιστέψουμε ότι αυτή τη φορά δεν θα γίνουν λάθη! Όμως η εμμονή με το παρελθόν δεν είναι ο καλύτερος σύμβουλος. Αυτό το παρελθόν μας έφερε σε αυτή την κατάσταση... Ας κοιτάξουμε μπροστά, απαλλαγμένοι από την καμπούρα μας.<br /><br />Οφείλουμε να βάλουμε πλάτη στην προσπάθεια. Είτε δεχόμαστε, είτε απορρίπτουμε τα μέτρα, αυτά θα εφαρμοστούν ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ! Πολύ περισσότερο, οφείλουμε να βάλουμε πλάτη, γιατί αν δεν πετύχει αυτή η πολιτική, τότε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η Ευρωπαϊκή Ένωση μας περιμένουν στην γωνία. Και στα δικά τους (λίγο πιο σκληρά μέτρα) δεν θα μπορούμε ούτε να πούμε όχι, ούτε να κλείσουμε δρόμους για διαμαρτυρία.<br /><br />Ας σοβαρευτούμε λοιπόν και ας σκεφτούμε την κατάσταση. Οφείλουμε να δεχθούμε τα μέτρα και να "κάνουμε κάτι" για να εφαρμοστούν. Πληρώνουμε τον καταναλωτικό μας οργασμό! Γιατί απλούστατα, όσο ήμασταν χορτάτοι δεν ενδιαφερόμασταν για όσους έκλεβαν, είτε στον ιδιωτικό είτε στον δημόσιο τομέα. Τα βλέπαμε, αλλά όλοι το βουλώναμε αφού βολευόμασταν. Τώρα μας ενόχλησε, επειδή είδαμε ότι τα δικά μας τελείωσαν!<br /><br />Βέβαια, βάζοντας πλάτη, θα πρέπει να μεταφέρουμε τα μάτια μας εκεί!!! Η κυβέρνηση πρέπει να γνωρίζει ότι η αποδοχή των πολιτών και η "κοινωνική συνοχή" κρέμεται από μία λεπτή κλωστή. Δεν πρόκειται κανένας να δεχθεί ύποπτες και αλαζονικές συμπεριφορές.<br /><br />Τέλος, καλό θα ήταν η κυβέρνηση να λάβει αποφάσεις και να προχωρήσει σε απόδοση ευθυνών (και ποινών) σε οικονομικά θέματα, που έχουν "ερεθίσει" την κοινή γνώμη στο παρελθόν. Θα ήταν ένας δυνατός κρίκος σύνδεσης μεταξύ κυβέρνησης και πολιτών!<br /><br />Σας ευχαριστώ,<br /><br />Γιώργος Φακίτσας<br /><br /><p class="MsoNormal" style="color: rgb(255, 102, 102);"><span style="font-size:14pt;">Πνίγεσαι όχι αν πέσεις στο ποτάμι, αλλά αν παραμείνεις βυθισμένος σ' αυτό.</span><br /><b><i><span style="font-size:10pt;">Πάουλο Κοέλο, γ. 1947, Βραζιλιάνος συγγραφέας</span></i></b></p><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8430427540291117945-8382267967274249327?l=politikianalisi.blogspot.com' alt='' /></div>Πολιτική ανάλυσηhttp://www.blogger.com/profile/08656429386459245313noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8430427540291117945.post-33061581145642223322010-01-26T19:55:00.006+02:002010-01-26T22:06:35.014+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/S19GY2L4GAI/AAAAAAAAAaE/lZ5DCQrH9h0/s1600-h/images.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 124px; height: 93px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/S19GY2L4GAI/AAAAAAAAAaE/lZ5DCQrH9h0/s200/images.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5431137068308240386" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Γεια σας,<br />κάτι που διαχρονικά έχει καταστρέψει την Ελλάδα σε οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο είναι η λεγόμενη "διαχείριση του πολιτικού κόστους". Αυτή η μικρή φράση, με τις αμέτρητες αναλύσεις και νοοτροπίες, μας έχει φέρει στα σημερινά χάλια.<br /><br />Κάθε κυβέρνηση καλείται να πάρει αποφάσεις. Οι αποφάσεις δεν είναι πάντα ευχάριστες. Τις περισσότερες φορές είναι δυσάρεστες και αναγκαίες. Σε διαφορετική περίπτωση, δεν θα είχαμε ανάγκη από κυβερνήσεις και κόμματα, παρά μόνο από ένα κεντρικό μηχανισμό που θα λειτουργούσε και θα ήμασταν όλοι ευχαριστημένοι.<br /><br />Κάπου εκεί, ανάμεσα στις λέξεις αναγκαία / απαραίτητη / δυσάρεστη κοκ απόφαση, πάντα πηγαίνει και σφηνώνει στο μυαλό των πολιτικών η έννοια του πολιτικού κόστους. Τους φοβίζει, τους αποπροσανατολίζει και τους κάνει νευρικούς, με αποτέλεσμα όχι μόνο να μην παίρνουν την σωστή απόφαση, αλλά να κάνουν ζημιά και σε ότι λειτουργούσε "κάπως" ομαλά μέχρι σήμερα.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Δεν πιστεύω κανέναν πολιτικό όταν λέει ότι δεν τον ενδιαφέρει το πολιτικό κόστος!</span> Ο λόγος που δεν τον πιστεύω είναι επειδή κανένας πολιτικός δεν έχει βγει μέχρι σήμερα λέγοντας: "Θέλω να βγω για μία - το πολύ δύο - τετραετίες. Δεν με ενδιαφέρει παραπέρα". Έχετε ακούσει εσείς κανέναν? Από την στιγμή που δεν το λένε λοιπόν είναι δεδομένο ότι για το υπόλοιπο της ζωής τους θα προσπαθούν να είναι βουλευτές, τις περισσότερες φορές χωρίς να κάνουν σημαντικό έργο, αλλά κάνοντας σωστή διαχείριση του "πολιτικού κόστους".<br /><br />Αυτό που πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω, είναι πως μπορεί ένας άνθρωπος να σταματήσει να βλέπει μπροστά του ανθρώπους αλλά ψήφους. Απορώ πώς αυτοί οι άνθρωποι, οι "μαθουσάλες" της πολιτικής, δεν μπορούν να αντιληφθούν ούτε και σήμερα, ότι η διαχείριση του πολιτικού κόστους είναι τελικά αυτό που τους κοστίζει.<br /><br />Μετά από τόσα χρόνια "διαχείρισης" και άσκησης προσεκτικής πολιτικής, έχουν καταφέρει την πλήρη απαξίωση της πολιτικής και πολύ περισσότερο των πολιτικών. Το παραδέχτηκε πρόσφατα (και το κάνει με κάθε ευκαιρία) ο πρωθυπουργός: "Στην Ελλάδα έχουμε πολιτικό έλλειμμα". Αυτό δεν ήταν καμπανάκι για εμάς, αλλά για τους πολιτικούς. Ας θυμηθούμε τον κ. Καραμανλή. Ο λόγος που έχασε τις εκλογές ήταν επειδή το μόνο που προσπαθούσε να κάνει, ήταν η διαχείριση του πολιτικού κόστους.<br /><br />Ένα επίκαιρο παράδειγμα είναι τα αγροτικά μπλόκα. Η κυβέρνηση, προσπαθεί να πείσει τους αγρότες για την οικονομική δυσκολία, που όλοι βιώνουμε. Από την άλλη η αντιπολίτευση, προσπαθεί να εκμεταλλευτεί το "πολιτικό κόστος" της κυβέρνησης, λέγοντας ακριβώς ότι έλεγε η σημερινή κυβέρνηση πριν από ένα χρόνο. Δεν είναι γελοίο? Αν δούμε τα βίντεο από τις περσινές κινητοποιήσεις, μόνο τα ονόματα αλλάζουν στις περισσότερες περιπτώσεις...<br /><br />Ο μόνος πολιτικός αρχηγός που θα μείνει στην ιστορία της Ελλάδας για την ικανότητά του, θα είναι αυτός που θα ασκήσει δίκαιη πολιτική, χωρίς να υπολογίζει το πολιτικό κόστος! Ανύπαρκτος θα μου πείτε και θα συμφωνήσω, κρατώντας μία πολύ μικρή επιφύλαξη περί του αντιθέτου! <span style="font-weight: bold;">Η παρακμή και η στασιμότητα μπορεί να μετεξελιχθούν σε δημιουργική αφύπνιση, αν βεβαίως υπάρχει και η απαραίτητη πολιτική βούληση.</span><br /><br />Κλείνοντας, με την ευκαιρία του "πολιτικού κόστους", θα ήθελα να κάνω μία πρόταση προς τον πρωθυπουργό που δεν θα στοιχίσει, ούτε οικονομικά, ούτε πολιτικά και σίγουρα θα του δώσει "πολλούς πόντους" στα θέματα διαφάνειας, ειλικρίνειας και "σύγχρονης" πολιτικής. Η πρότασή μου περιλαμβάνει την λήψη των παρακάτω "σκληρών" μέτρων:<br /><ol><li>Την μείωση των προσωπικών του αποδοχών κατά 50% και την ελεύθερη επιλογή του κάθε βουλευτή - υπουργού (όλων των κομμάτων) για μείωση της προσωπικής του αποζημίωσης. Όλες οι μειώσεις θα ανακοινωθούν από την Βουλή, ώστε να ξέρουν οι πολίτες την "ευαισθησία" του κάθε πολιτικού!<br /></li><li>Την άμεση κατάργηση της βουλευτικής ασυλίας, με ταυτόχρονη ακύρωση της παραγραφής των αδικημάτων από πολιτικούς. Σε περίπτωση οικονομικών αδικημάτων, η ποινή να είναι φυλάκιση χωρίς εξαγορά!</li><li>Οι βουλευτές να μην έχουν στην διάθεσή τους περισσότερες από 2 τετραετίες. Μετά από 8 χρόνια στην Βουλή, ή θα έχουν ολοκληρώσει το έργο τους ή δεν θα ήταν ικανοί για να το ολοκληρώσουν. Από εκεί και μετά αρχίζουν οι "γνωριμίες", τα βολέματα και τα ρουσφέτια! Όποιος είναι τόσο ικανός, που γίνεται απαραίτητος, μπορεί να προσφέρει από το κόμμα του ή ως εξωκοινοβουλευτικός υπουργός.</li></ol>Αυτά θα μπορούσαν να είναι μόνο η αρχή μίας διαφορετικής πολιτικής, με στόχο να κερδίσουν οι πολιτικοί την εμπιστοσύνη των πολιτών. Αυτή η εμπιστοσύνη είναι απαραίτητη, ώστε να μπορέσει η κυβέρνηση να προχωρήσει στα απαραίτητα μέτρα για έξοδο από την οικονομική κρίση. Έχω ξαναγράψει ότι η αγορά βασίζεται στην ψυχολογία. Όσο και να μειώσουν ή να αυξήσουν τους φόρους, η αγορά πρέπει να αλλάξει ψυχολογία και να πιστέψει ότι κάτι μπορεί να γίνει...<br /><br />Σας ευχαριστώ για την ανάγνωση,<br /><br />Γιώργος Φακίτσας<br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);font-size:14pt;" >Εάν δίνεις σημασία στην κοινή γνώμη και στα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων, τότε δεν κυβερνάς, αλλά υπακούς.<br /><b><span style="font-size:85%;"><i>Μάργκαρετ Θάτσερ, γ. 1925, Βρετανίδα πρωθυπουργός</i></span></b></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8430427540291117945-3306158114564222332?l=politikianalisi.blogspot.com' alt='' /></div>Πολιτική ανάλυσηhttp://www.blogger.com/profile/08656429386459245313noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8430427540291117945.post-50893174958014743142010-01-18T19:14:00.003+02:002010-01-18T20:08:22.182+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/S1SjiBAKacI/AAAAAAAAAZs/MoDC6Wek3Eo/s1600-h/tempi.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 133px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/S1SjiBAKacI/AAAAAAAAAZs/MoDC6Wek3Eo/s200/tempi.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5428143255668287938" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Γεια σας,<br />οι αγρότες κλιμακώνουν τις κινητοποιήσεις τους και κλείνουν δρόμους, τελωνεία, συνοριακούς σταθμούς και ότι άλλο βρεθεί μπροστά τους. Όμως, η εποχή που διάλεξαν να ασκήσουν την ετήσια - καθιερωμένη πίεσή τους προς την κυβέρνηση δεν είναι η κατάλληλη και αυτό φαίνεται από τις άμεσες και έντονες αντιδράσεις πολλών <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">επαγγελματιών.</span><br /><br />Οι αγρότες ζητάνε επιδοτήσεις, υποστήριξη, μείωση φορολογίας και ένα καλύτερο επιχειρηματικό περιβάλλον για αυτούς. Όμως μία επαγγελματική ομάδα, όπως είναι οι αγρότες, δεν έχει κανένα δικαίωμα, να απαιτεί ειδική μεταχείριση εις βάρους κάποιων άλλων.<br /><br />Συμφωνώ απόλυτα με τους αγρότες ότι οι μεσάζοντες αγοράζουν από το χωράφι 1 και πουλάνε 10. Αυτό είναι <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1">καταδικαστέο.</span> Όμως δεν συμφωνώ μαζί τους όταν πουλάνε στο χωράφι τους (σε αυτούς τους αυτοσχέδιους πάγκους -καταστήματα) 10, αυτό που πουλάνε 1 στον ενδιάμεσο. Συμφωνώ ότι πρέπει να διασφαλίζεται το εισόδημά τους όταν καταστρέφεται από τα καιρικά φαινόμενα, αλλά όταν μιλάμε για πραγματική καταστροφή και όταν η αποζημίωση δεν είναι στρεμματική, αλλά στην πραγματική καλλιέργεια.<br /><br />Όταν ήδη έχουν ειδική μεταχείριση σε φορολογικά θέματα, είναι προκλητικό να απαιτούν ακόμα περισσότερα. Γιατί οι αγρότες να μην πληρώνουν ΦΠΑ, φόρο εισοδήματος και φόρο καυσίμων, ακριβώς όπως οι άλλες επαγγελματικές ομάδες? Γιατί η δικαιολογία "είμαι όλη την ημέρα στο χωράφι και στον ήλιο" να είναι πιο ισχυρή από αυτή του οικοδόμου, του εργάτη σε χυτήρια, του οδηγού, του εργάτη σε οποιαδήποτε άλλη δουλειά? Γιατί η καταστροφή της παραγωγής τους να αποζημιώνεται, ενώ η καταστροφή ενός καταστήματος από φωτιά ή βανδαλισμούς να είναι απλά "επιχειρηματικό ρίσκο"?<br /><br />Ακόμα όμως και αν έχουν απόλυτο δίκιο οι αγρότες, ακόμα και αν είναι σωστές οι απαιτήσεις τους, ποιος τους δίνει το δικαίωμα να κλείνουν τους δρόμους, τα σύνορα και τα τελωνεία? Ήδη η Βουλγαρία πρόκειται να καταφύγει στην <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2">ΕΕ</span> για τον αποκλεισμό. Τα σύνορα με την <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3">ΠΓΔΜ</span> αποτελούν και σύνορα της Ευρώπης με αυτή τη χώρα και οι μεγάλες πολυεθνικές εκεί, σκέφτονται την δίωξη της Ελλάδας.<br /><br />Η κυβέρνηση δίνει έναν αγώνα στην <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4">ΕΕ</span> για την Ελληνική οικονομία. Σωστές ή λάθος κινήσεις, είναι ιδιαίτερα σημαντικές και οι χειρισμοί πρέπει να είναι <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5">χειρουργικοί.</span>. Πως θα μπορέσει μία κυβέρνηση να διαπραγματευθεί την οικονομική και θεσμική της θέση, όταν εκτός από τα χάλια της οικονομίας, έχει και ομάδες επαγγελματιών που με το έτσι θέλω κλείνουν τις εθνικές οδούς?<br /><br />Ποιος είναι αυτός που θα δώσει μία λογική απάντηση στον επιχειρηματία, επαγγελματία, έμπορο που θέλει να διακινήσει προϊόντα και υπηρεσίες? Ποιος θα πείσει ότι οι αγρότες έχουν περισσότερα δικαιώματα από τους υπόλοιπους? Αν δεν σας συμφέρει, μπορείτε να αναζητήσετε άλλη εργασία. Ελεύθερη αγορά! Τι θα γίνει αν αύριο οι δικηγόροι κλείσουν την Λ. Αλεξάνδρας, οι έμποροι την Σταδίου, οι ταξιτζήδες την Κηφισίας κλπ? Αυτό λέγεται οργανωμένο κράτος, με σύνταγμα και νόμους?<br /><br />Θεωρώ ότι τα συνταγματικά δικαιώματα του κάθε Έλληνα είναι <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_6">αδιαπραγμάτευτα.</span> Είναι δικαίωμά μας η ελεύθερη μετακίνηση. Και από την στιγμή που οι αγρότες παραβιάζουν το σύνταγμα, αλλά και τον κοκ που δεν επιτρέπει την κίνηση αγροτικών μηχανημάτων στις Εθνικές Οδούς, η πολιτεία οφείλει να επέμβει. Όχι με ματ ή με βία. Ποτέ δεν τα υποστήριξα και ποτέ δεν πρόκειται να το κάνω. Αλλά με μέτρα ειρηνικά και δημοκρατικά.<br /><br />Πρέπει να πεισθούν οι αγρότες ότι το παιχνίδι με τις επιδοτήσεις και την ειδική φορολόγηση έφτασε στο τέλος του. Πρέπει να πεισθούν ότι για να αυξήσουν το εισόδημά τους, πρέπει απλά να δουλέψουν πιο σκληρά και όχι να κλείσουν πιο πολλούς δρόμους. Πρέπει κάποιος να αλλάξει την νοοτροπία του εύκολου χρήματος με τον ελάχιστο μόχθο.<br /><br />Όταν ολόκληρη η κοινωνία αγωνίζεται και πληρώνει την κρίση ή τις λανθασμένες πολιτικές, δεν μπορεί μία ομάδα συμπολιτών μας να κλείνει τα αυτιά της και να ζητάει περισσότερα. Και βέβαια, η κάθε κυβέρνηση δεν μπορεί να δίνει στους αγρότες (λίγα ή πολλά) κάθε Ιανουάριο που (λόγω έλλειψης καλλιεργειών) αποφασίζουν να κλείνουν δρόμους...<br /><br />Σας ευχαριστώ,<br /><br />Γιώργος <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_7">Φακίτσας</span><br /><br /><p class="MsoNormal" style=""><span style="color: rgb(255, 102, 102);font-size:14pt;" >Η υπερβολή της αυστηρότητας γεννά το μίσος, η υπερβολή της επιείκειας αδυνατίζει την εξουσία.</span> <b><i><span style=";font-size:10pt;color:black;" ><span style="color: rgb(255, 102, 102);"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_8">Σααντί</span>, 1213-1292, Πέρσης ποιητής</span><span style=""><span style="color: rgb(255, 102, 102);"> </span><br /></span></span></i></b></p><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8430427540291117945-5089317495801474314?l=politikianalisi.blogspot.com' alt='' /></div>Πολιτική ανάλυσηhttp://www.blogger.com/profile/08656429386459245313noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8430427540291117945.post-70853912439403317352010-01-11T20:36:00.005+02:002010-01-11T22:24:12.983+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/S0t5hzN4l7I/AAAAAAAAAZU/TPVK2TTkqqE/s1600-h/vomva_voulh3.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 167px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/S0t5hzN4l7I/AAAAAAAAAZU/TPVK2TTkqqE/s200/vomva_voulh3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5425563797688981426" border="0" /></a><br />Γεια σας,<br /><div style="text-align: justify;">ενώ η επικαιρότητα είχε πολλά ενδιαφέροντα θέματα για σχολιασμό, αισθάνομαι την ανάγκη να σχολιάσω ένα θέμα που δεν πήρε ιδιαίτερη δημοσιότητα, όμως θεωρώ ότι είναι ιδιαίτερα σημαντικό για την κοινωνία μας.<br /><br />Το Σάββατο το βράδυ, ένα μπαμ ακούστηκε έξω από το κτίριο της Βουλής και όλοι περιμένουν με αγωνία να δουν ποια οργάνωση θα αναλάβει αυτή την "προσβολή για την δημοκρατία". Όμως την απάντηση σε αυτό το χτύπημα δεν την έδωσε ούτε ο πρωθυπουργός, ούτε ο υπουργός, ούτε κανένας άλλος. Η απάντηση προς τους τρομοκράτες ήρθε από τους φαντάρους και τον λοχία που βρίσκονταν στο μνημείο του άγνωστου στρατιώτη.<br /><br />Ενώ η αστυνομία τους ενημέρωσε ότι έπρεπε να φύγουν, εκείνοι έμειναν ακίνητοι στις θέσεις τους και για ψυχολογική υποστήριξη ο λοχίας στάθηκε ανάμεσά τους. Έμειναν εκεί πριν και μετά το χτύπημα, όχι για να φυλάξουν την Βουλή (δεν είναι άλλωστε αυτός ο ρόλος τους) αλλά για να διαφυλάξουν μία ιδέα, ένα μνημείο. Έμειναν εκεί, χωρίς να δεχτούν να λιποτακτήσουν, δίπλα στον άγνωστο στρατιώτη. Είπαν ένα μεγάλο "ΟΧΙ" προς αυτούς που θέλουν τους πολίτες τρομοκρατημένους και φοβισμένους. Έμειναν εκεί, θυμίζοντας και τιμώντας τον πραγματικό τους -συμβολικό- ρόλο και μας επιβεβαίωσαν ότι δεν είναι εκεί μόνο για φόντο στις φωτογραφίες των τουριστών!<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Αυτοί οι τρεις άνθρωποι, έστειλαν όσα μηνύματα δεν μπόρεσαν να στείλουν πολλές μικρές και μεγάλες "επαναστάσεις", από την χούντα μέχρι σήμερα. Η πράξη τους έκανε το πραγματικό "μπαμ" και όχι η βόμβα. </span><br /><br />Σε μία εποχή που η τηλεόραση έχει αλλοιώσει κάθε δείγμα ανδρείας και λεβεντιάς και οι διάφοροι καλοπληρωμένοι "Λαζόπουλοι" κηρύττουν επαναστάσεις υπέρ των φτωχών, προς χάρη της τηλεθέασης, τρεις άνθρωποι κατάφεραν να μας ξυπνήσουν. Τρεις άνθρωποι κατάφεραν να στείλουν το μήνυμα, όχι των πολιτικών αλλά των πολιτών, προς κάθε λογής τρομοκράτες και τρομοκρατημένους.<br /><br />Ανδρεία, λεβεντιά, αναγνώριση του καθήκοντος και πίστη σε ιδανικά και ιδέες, είναι τα χαρακτηριστικά των τριών αυτών ανδρών. Αν έστω κατά το ήμισυ ορισμένοι πολιτικοί μας ακολουθούσαν τα ίδια ιδανικά, τότε η κατάστασή μας θα ήταν πολύ καλύτερη. Αν όμως και οι πολίτες διαθέταμε τέτοια ιδανικά, στην πραγματικότητα και όχι στα λόγια, οι πολιτικοί και η πολιτική μας θα ήταν διαφορετικά...<br /><br />Ας μην περιμένουμε λοιπόν την προκήρυξη των τρομοκρατών. Η σιωπή των ευζώνων είναι πιο δυνατή και μεταφέρει πολύ πιο σωστά μηνύματα. Και τα κανάλια ας μην επενδύουν άλλο στην καταστροφή. Αφιέρωσαν αμέτρητες ώρες στην ανάλυση του χτυπήματος και ελάχιστα δευτερόλεπτα για την απάντηση που έδωσαν οι τρεις φαντάροι, εκπροσωπώντας όχι αυτούς που ήταν στην Βουλή, αλλά τους πολίτες. Ας αντιληφθούν επιτέλους ότι ακόμα και η τρομοκρατία στην Ελλάδα έχει καταντήσει να είναι τηλεοπτική. Χτυπήματα και προκηρύξεις γίνονται κατά την διάρκεια των δελτίων και όλοι αυτοί οι ανεγκέφαλοι δημοσιογράφοι τους αφιερώνουν αμέτρητες ώρες, δίνοντας και όχι αφαιρώντας τους αξία.<br /><br />Αν οι δημοσιογράφοι δεν επένδυαν στην καταστροφολογία, τα χτυπήματα θα ήταν λιγότερα. Αυτό είναι 100% σίγουρο. Γιατί λοιπόν εξυπηρετούν τις ανάγκες του κάθε τρομοκράτη και όχι της κοινωνίας?<br /><br />Κλείνοντας, για να μην ξεχαστούμε, τα ονόματα των τριών ανδρών είναι: Μάριος Θεοδώρου, Βασίλειο Βερνίκος και Ιωάννης Ανδρεάκος. Πιθανότατα, δεν θα τα θυμόμαστε σε 15 ημέρες, ας μην ξεχάσουμε όμως την πράξη τους και πολύ περισσότερο τον συμβολισμό της...<br /><br />Συγχαρητήρια... Σας ευχαριστούμε...<br /><br />Γιώργος Φακίτσας<br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);font-size:14pt;" >Αληθινοί επαναστάτες είναι εκείνοι που δεν έχουν να χάσουν τίποτε.</span><br /><b style="color: rgb(255, 102, 102);"><i><span style="font-size:10pt;">Μιχαήλ Μπακούνιν,<span style=""> </span>1814-1876,<span style=""> </span>Ρώσος αναρχικός<span style=""> </span></span></i></b><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8430427540291117945-7085391243940331735?l=politikianalisi.blogspot.com' alt='' /></div>Πολιτική ανάλυσηhttp://www.blogger.com/profile/08656429386459245313noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-8430427540291117945.post-5702763864162532010-01-04T17:54:00.002+02:002010-01-04T18:59:54.494+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/S0IegyPBYlI/AAAAAAAAAY8/HEMC5Ex15SA/s1600-h/european_union.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_biQsAhS0W9Y/S0IegyPBYlI/AAAAAAAAAY8/HEMC5Ex15SA/s200/european_union.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5422930449896923730" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Γεια σας και καλή χρονιά,<br />εύχομαι το νέο έτος να είναι καλύτερο από το προηγούμενο, γεμάτο υγεία, ευτυχία, χαμόγελα και ηρεμία (ψυχική).<br /><br />Έχοντας ως αφορμή τα δημοσιεύματα περί της Ελληνικής οικονομίας, αναρωτιέμαι τελικά αν είμαστε Ευρωπαίοι ή όχι. Αν οι Ευρωπαίοι έχουν κανένα κοινό μαζί μας και πολύ περισσότερο αν θέλουν να έχουν. Βέβαια, το ίδιο ερώτημα μπορεί να τεθεί και αντίστροφα, αν δηλαδή εμείς έχουμε κανένα κοινό με τους Ευρωπαίους και πολύ περισσότερο αν θέλουμε να έχουμε...<br /><br />Τις τελευταίες ημέρες και με ευκαιρία τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό της χώρας μας, όλοι συζητάμε για το σχέδιο δημοσιονομικής εξυγίανσης που πρόκειται να υποβάλει η κυβέρνηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αναρωτιόμαστε αν το σχέδιο θα γίνει αποδεκτό από τους Ευρωπαίους εταίρους, ή αν θα ζητήσουν πιο σκληρά μέτρα για άμεση εξυγίανση. Εμάς άραγε δεν μας ενδιαφέρει η δημοσιονομική εξυγίανση? Η Ευρώπη ενδιαφέρεται περισσότερο?<br /><br />Επίσης, γίνεται πολύ μεγάλη κουβέντα για την ενδεχόμενη αποχώρηση (ή τον εκ διωγμό) μας από την ΕΕ. Άλλοι υποστηρίζουν ότι η ΕΚΤ θα στηρίξει την χώρα μας, θέλοντας να διασφαλίσει την φήμη της ΕΕ, ενώ άλλοι ισχυρίζονται ότι η ΕΕ θα μας δείξει τα δόντια της (και την έξοδο), ώστε να αποδείξει ότι δεν δέχεται την κοροϊδία και όποιος δεν ακολουθεί τις αρχές που θέτει, δεν μπορεί να είναι μέλος.<br /><br />Το θέμα όμως, κατά την γνώμη μου, θα έπρεπε να είναι τι πραγματικά θέλουμε εμείς, οι πολίτες αυτής της χώρας. Κατά την προηγούμενη διακυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, υπό τον κ. Σημίτη, η χώρα έκανε εντατικές προσπάθειες ώστε να μπει στην νομισματική ένωση και να υιοθετήσει το Ευρωπαϊκό νόμισμα. Κατά γενική ομολογία, την διάρκεια 1996-2004, η οικονομία μας ήταν σε αρκετά καλή κατάσταση, με τα όποια προβλήματα να μην μοιάζουν βουνά αλλά λόφοι. Προσπαθήσαμε όλοι μαζί και καταφέραμε κάτι που θέλαμε (έστω και με λίγο "μαγείρεμα" αν ισχύουν όσα λένε μερικοί).<br /><br />Από τότε όμως μέχρι σήμερα, έχουμε κάνει στροφή 180 μοιρών και βαδίζουμε αντίθετα. Γράφουμε την ΕΕ στα παλιά μας τα παπούτσια, δεν ακολουθούμε οδηγίες, θεωρούμε ως μπαμπούλα τους επιτρόπους που μας λένε ότι δεν πάμε καλά και αμφισβητούμε τις δυσοίωνες προβλέψεις (που μετά από λίγο επιβεβαιώνονται).<br /><br />Εκτός από τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό, η χώρα μας δεν ακολουθεί και ένα σωρό άλλες οδηγίες και αποφάσεις της Ευρώπης, τις οποίες είναι υποχρεωμένη να ακολουθήσει. Θέματα όπως το ασφαλιστικό, το εκπαιδευτικό (αναγνώριση κολεγίων) και της ανταγωνιστικότητας εκκρεμούν εδώ και πολλά χρόνια. Δεν έχουμε ακολουθήσει καμία κοινοτική οδηγία για την ανάπτυξη υποδομών των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και δεν μας ενδιαφέρει καμία απόφαση σχετικά με την διαχείριση των απορριμάτων σε όλη την χώρα.<br /><br />Πέρα από όλα αυτά, η χώρα μας (και η τσέπη μας) πληρώνει καθημερινά πρόστιμα από την άρνηση ενσωμάτωσης των κοινοτικών οδηγιών στη νομοθεσία (π.χ. κολέγια, κλειστά επαγγέλματα, σκουπίδια, μόλυνση). Αποφάσεις, στην λήψη των οποίων συμμετείχαν Έλληνες εκπρόσωποι και έχουν ψηφισθεί κατά πλειοψηφία.<br /><br />Τι κάνουμε λοιπόν? Από την μία θέλουμε να είμαστε μέλος σε μία Ένωση που μας δίνει (μέχρι τώρα) αρκετά χρήματα, αλλά δεν δεχόμαστε να ακολουθήσουμε τις οδηγίες της. Χρησιμοποιούμε ένα ισχυρό νόμισμα, όμως δεν θέλουμε να συμμετέχουμε στην ισχυροποίησή του. Ξέρουμε άραγε τι θέλουμε?<br /><br />Είναι γεγονός ότι η Ευρώπη δεν αντέχει άλλο και μας πιέζει σκληρά. Όμως δεν φταίνε εκείνοι αλλά εμείς! Φταίμε, επειδή όταν η οικονομία μας ήταν σε καλή κατάσταση, εμείς παίρναμε δάνεια για ταξίδια και ψώνια και όχι για επενδύσεις και επιχειρηματικότητα. Φταίμε γιατί όταν είχαμε χρήματα, προτιμούσαμε να καθόμαστε και να δίνουμε ψίχουλα σε ξένους για να κάνουν την δουλειά. Τώρα, καθόμαστε στην άκρη και κατηγορούμε τους πολιτικούς (που εμείς ψηφίσαμε) για την οικονομική μας κατάντια... Αλλά ακόμα και τώρα τι κάνουμε? Τίποτα, μόνο κατηγορούμε τους φοροκλέφτες, τους πολιτικούς - κλέφτες και όποιον άλλο δούμε απέναντι μας, χωρίς όμως να κοιτάμε τον καθρέφτη...<br /><br />Θα πρέπει επιτέλους να αντιληφθούμε ότι στην Ευρωπαϊκή Ένωση εκτός από δικαιώματα, έχουμε και υποχρεώσεις. Υποχρεώσεις που οι πολιτικοί μας δεν ακολουθούν λόγω πολιτικού κόστους και οι πολίτες δεν κατανοούν λόγω προσωπικού κόστους. Δεν μπορεί όμως να συνεχιστεί η κοροϊδία για πολύ. Πολίτες και πολιτικοί ζούμε στην ίδια χώρα...<br /><br />Είναι γεγονός ότι η συμμετοχή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, εκτός από θετικά, μπορεί να έχει και αρνητικά στοιχεία. Είναι όμως αλήθεια ότι μέσω της συμμετοχής μας έχουμε διασφαλίσει μία οικονομική, κοινωνική, εδαφική και πολιτική σταθερότητα. Εισπράξαμε χρήματα μέσω του πλαισίου στήριξης. Δεν φταίει η ΕΕ αν τα μετατρέψαμε σε καταναλωτικά, αντί να τα χρησιμοποιήσουμε ως επενδυτικά.<br /><br />Θα πρέπει να διεκδικήσουμε και να κερδίσουμε μία ισχυρή θέση στα Βαλκάνια. Θα πρέπει να μετατραπούμε σε μία δύναμη της περιοχής που (με την βοήθεια της Ευρώπης) θα έχουμε λόγο σε θέματα της ευρύτερης περιοχής (εκμεταλλευόμενοι και τις σχέσεις μας με χώρες της Μέσης Ανατολής). Θα πρέπει να έχουμε υποστήριξη στα εθνικά θέματα (Τουρκία - Σκόπια). Όμως για να γίνουν όλα αυτά, θα πρέπει να είμαστε "ένα με την Ευρώπη"και "όχι ένα π�